به گزارش ایرنا، «میرابراهیم صدیق » روز جمعه در نشستی که به مناسبت دهم مهرماه روز نخبگان درکرج برگزار شد، افزود: هدف ما در استان این است که فرصت‌های سرمایه‌گذاری را از سطح معرفی زمین و مجوزها فراتر برده و آن را به بررسی‌های علمی در حوزه‌های فناوری، مدل اقتصادی و زنجیره ارزش پیوند دهیم. در این مدل، ایده‌های نخبگان باید بتوانند مسیر خود را از دانشگاه تا بازار به سهولت طی کنند.
وی با تاکید بر ضرورت تغییر رویکرد از «حمایت صرف» به «ایجاد زیست‌بوم اثرگذاری»، تصریح کرد: سرمایه انسانی بزرگترین دارایی هر جامعه برای تبدیل ظرفیت‌های طبیعی و مالی به رفاه عمومی است؛ از این رو نخبگان باید از کنج کتابخانه‌ها و اتاق‌های تشریفاتی به اتاق‌های فکر و تصمیم‌سازی‌های اجرایی منتقل شوند.
صدیق ضمن واکاوی نقش سرمایه‌های انسانی در مسیر توسعه کشور، بر ضرورت پیوند میان دانشگاه، بخش خصوصی و بدنه مدیریتی تاکید کرد.
وی با اشاره به اینکه نخبگان یک ظرفیت راهبردی برای حل مسائل پیچیده کشور هستند، اظهار کرد: توسعه بدون بهره‌گیری از خرد جمعی و دانش نخبگان، حرکتی کم‌عمق است؛ امروز مسائلی همچون اشتغال، بهره‌وری، انرژی، محیط‌زیست و اقتصاد دیجیتال، نیازمند ترکیبی از دانش، تجربه و نگاه آینده‌نگر است که تنها از مسیر مدیریت مسئله‌محور و پیوند دانشگاه با میدان عمل محقق می‌شود.
صدیق با بیان اینکه «نخبه» فقط یک عنوان دانشگاهی نیست، افزود: نخبه کسی است که با خلاقیت خود بخشی از مسائل جامعه را بهتر ببیند و برای آن راه‌حل عملی ارائه کند؛ بر این اساس، دستگاههای اجرایی باید مسائل واقعی خود را به دانشگاه‌ها عرضه کنند تا فاصله میان تئوری و اجرا از میان برداشته شود.
حرکت از «حمایت از فرد» به «اکوسیستم اثرگذاری»
مدیرکل سرمایه گذاری و اشتغال استانداری البرزدر بخش دیگری از سخنان خود با تاکید بر اهمیت حفظ سرمایه‌های انسانی، خاطرنشان کرد: نخبگان بیش از حمایت‌های مالی، به اعتماد، دسترسی به میدان اثرگذاری و فرصت تجربه نیاز دارند؛ سیاستگذاری کلان کشور باید از حمایت موردی از افراد، به سمت ساختن اکوسیستم‌هایی حرکت کند که فرد متخصص در آن احساس کند صدایش شنیده می‌شود و توانایی او در فرآیندهای تصمیم‌سازی نقش‌آفرین است.
وی با تاکید بر اینکه حضور نخبگان در شوراهای تخصصی و کارگروه‌های تصمیم‌ساز باید واقعی و غیرتشریفاتی باشد، تصریح کرد: جامعه‌ای که از نخبگان خود برای تصمیم‌سازی بهره می‌گیرد، در واقع از آینده خود بهره‌برداری می‌کند؛ زیرا هیچ جامعه‌ای بزرگتر از ظرفیت اندیشه و دانش فرزندان خود رشد نخواهد کرد.