در آمریکا، توصیه رسمی برای مصرف میوه در رژیم غذایی روزانه ۲ هزار کالری، دو فنجان میوه در روز است. با این حال، برآوردها نشان میدهد از هر ۱۰ نفر، حدود ۸ نفر به این میزان نمیرسند و کمتر از نیمی از مقدار توصیهشده میوه مصرف میکنند.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ اوایل امسال، «دستورالعملهای غذایی برای آمریکاییها» برای سالهای ۲۰۲۵ تا ۲۰۳۰ بهروزرسانی شد. میزان توصیهشده مصرف میوه نسبت به نسخه قبلی تغییری نکرد، اما یک نکته مهم در توصیهها پررنگتر شد: تا حد امکان، مصرف میوه کامل به جای آبمیوه در اولویت قرار گیرد.
مطالعهای جدید که در نشریه Current Developments in Nutrition منتشر شده، از این تغییر رویکرد حمایت میکند. پژوهشگران با بررسی عادات غذایی ۳۷۱ هزار نفر دریافتند ارتباط میان مصرف میوه و بیماریهای قلبیعروقی، تا حدی به شکل مصرف میوه بستگی دارد.
نتایج نشان داد افرادی که میوه کامل بیشتری مصرف میکنند، از سلامت قلب و عروق بهتری برخوردارند؛ اما در مورد آبمیوههای ۱۰۰ درصد طبیعی، ارتباط مشخص و قابلاعتمادی با همین بیماریهای قلبی مشاهده نشد.
میوه کامل بهتر از آبمیوه؟
پژوهشگران پس از در نظر گرفتن عواملی مانند سن، درآمد، سطح تحصیلات و سیگار کشیدن دریافتند مصرف کمتر میوه کامل با فشار خون بالا، کلسترول بالا، بیماری عروق کرونر قلب و حمله قلبی ارتباط دارد.
در مورد آبمیوه ۱۰۰ درصد طبیعی، تنها دو ارتباط آماری قابلتوجه دیده شد: افرادی که کمی بیشتر آبمیوه مینوشیدند، بیشتر سابقه حمله قلبی داشتند و مصرف کمی کمتر آبمیوه نیز با کلسترول بالا ارتباط داشت.
به زبان ساده، یافتهها نشان میدهند مصرف میوه کامل ممکن است برای سلامت قلب مزیت بیشتری داشته باشد، در حالی که چنین ارتباط روشنی برای آبمیوه دیده نشد.
البته این مطالعه فقط وضعیت افراد را در یک مقطع زمانی بررسی کرده است؛ بنابراین نمیتواند ثابت کند که خوردن میوه مستقیماً باعث کاهش بیماریهای قلبی میشود.
پژوهشگران مینویسند: «آبمیوه ممکن است همان فواید محافظتی میوه کامل برای قلب را نداشته باشد.» با این حال، برای تأیید این موضوع به مطالعات بلندمدت بیشتری نیاز است.
در این مطالعه، شرکتکنندگان بهطور متوسط روزانه ۱.۰۶ بار میوه کامل مصرف میکردند، در حالی که میزان مصرف آبمیوه بهطور میانگین ۰.۳ بار در روز بود؛ یعنی تقریباً یک بار در هر سه روز.
چرا میوه کامل ممکن است بهتر باشد؟
پژوهشگران دو توضیح احتمالی مطرح کردهاند که هنوز هیچکدام قطعی نیستند.
نخست اینکه وقتی میوه را کامل میخوریم، فیبر طبیعی آن حفظ میشود؛ در حالی که بخش زیادی از فیبر در فرایند آبگیری از بین میرود. فیبر میتواند سرعت جذب قند را کاهش دهد و در نتیجه از افزایش سریع قند و انسولین خون جلوگیری کند.
دوم، میزان و نوع ترکیبات گیاهی مفیدی به نام پلیفنولها در میوه کامل با آبمیوه متفاوت است. شواهد فزایندهای وجود دارد که نشان میدهد دریافت این ترکیبات از خود میوه ممکن است مزایای بیشتری داشته باشد.
پژوهشگران البته تأکید میکنند که در این مطالعه، میزان فیبر و پلیفنولهای مصرفشده بهطور مستقیم اندازهگیری نشده است و تفاوت میان میوه کامل و آبمیوه در میزان فیبر، بر اساس یافتههای قبلی درباره فرایند آبگیری مطرح شده است.
پس آبمیوه مضر است؟
نه لزوماً. پژوهشگران به مطالعات قبلی اشاره میکنند که نشان دادهاند آبمیوه نیز ممکن است برای سلامت قلب مفید باشد. بنابراین نتیجه این تحقیق این نیست که آبمیوه برای بدن مضر است، بلکه احتمالاً خود میوه میتواند انتخاب بهتری باشد.
گام بعدی میتواند بررسی وضعیت افراد در طول چندین سال باشد تا مشخص شود مصرف مداوم میوه کامل و آبمیوه چگونه بر سلامت قلب و عروق تأثیر میگذارد.
در حال حاضر، توصیه کلی همچنان ساده است: میوه بیشتری مصرف کنید و تا حد امکان، میوه کامل را در اولویت قرار دهید.
پژوهشگران میگویند مطالعات بیشتری لازم است تا مشخص شود بیماریهای قلبیعروقی چگونه بر میزان مصرف میوه تأثیر میگذارند، چه مکانیسمهایی در این ارتباط نقش دارند و چگونه میتوان مصرف میوه را در میان مردم آمریکا افزایش داد.
∎