محسن مهدیان؛  مدیرمسئول

چرا فرمودند قدرت اول؟ با کدام محاسبات الهی؟
چرا فرمودند «ققنوس‌وار»؟
چرا فرمودند به عقب برنمی‌گردیم؟
این‌سه پرسش، جدا از هم نیستند. اجازه دهید متن رهبر انقلاب را با همین 3محور مرور کنم.
یکم. چرا قدرت اولیم؟
از منطق مادی عبور کنید. اگر بخواهیم با منطق مادی فهرست کنیم، به‌گفته امثال رابرت پیپ، استاد برجسته شیکاگو، ایران قدرت چهارم دنیا شده است‌، اما محاسبات الهی می‌گوید قدرت اول. چرا؟
رهبر معظم انقلاب توضیح می‌دهند؛ به 2دلیل: هویت این مردم و اراده‌شان.
هویت‌شان چیست؟ می‌فرمایند اتصال به اهل‌بیت و دلدادگی به آنها و البته در ادامه توضیح می‌دهند که اراده‌شان نیز برآمده از همان هویت است؛ اینکه برای احقاق حق اهل هزینه‌دادن‌اند. لذاست که بر خیزش تاریخی و میلیونی «جانفدا» تمرکز می‌کنند.
پس در منطق امام جامعه، قدرت از تجهیزات شروع نمی‌شود؛ از هویت شروع می‌شود. هویتی که اراده می‌سازد و اراده‌ای که در لحظه هزینه، فریاد می‌زند «باید برخاست»، جانفداست.
دوم. چرا فرمودند «ققنوس‌وار»؟
ققنوس یک پرنده افسانه‌ای است که عمر بسیار طولانی دارد و نماد عبور از آتش و قوی‌تر برخاستن است. به همین جهت در متن مرقوم می‌کنند: «از دل آتش آن جنگ... نظام اسلامی برومندتر و قوی‌تر از قبل، ققنوس‌وار برخاست.»
اینجا ققنوس نتیجه همان هویت و اراده است، چون این هویت اهل ایستادگی و هزینه‌دادن است؛ جنگ آن را نمی‌شکند، بلکه در دل همان فشار متحول می‌شود.
سوم. چرا به عقب برنمی‌گردیم؟
اینجا نتیجه 2 حلقه قبل ظاهر می‌شود. رهبر انقلاب در این متن کراراً مقایسه می‌کنند. چه بودیم و چه شدیم؛ از «روزهای تیره سلطه» به «روزهای پرنور استقلال»، از «دستان خالی» به «قدرت بازدارندگی»، از «تعیین تکلیف بیگانگان» به «ایستادگی در برابر قدرت‌های خارجی»، از «آتش جنگ» به «پرواز ققنوس».
در ادامه می‌نویسند بازگشت به عقب هیچ‌گاه تکرار نخواهد شد. این یعنی ممکن نیست. اما چرا؟
ققنوس از آتش فقط سالم بیرون نمی‌آید؛ در روایت اسطوره‌ای دوباره متولد می‌شود؛ متحول می‌شود.
پس وقتی می‌گویند آن روزهای گذشته دیگر تکرار نخواهد شد، این فقط یک پیش‌بینی سیاسی نیست؛ نتیجه یک تحول هویتی است.
ملتی که هویتش اراده ساخته، اراده‌اش ایستادگی ساخته و ایستادگی‌اش او را از آتش قوی‌تر بیرون آورده، دیگر به نقطه قبل از این تجربه‌ها برنمی‌گردد. شاگرد کلاس دوازدهم دیگر سر کلاس اول دبستان نمی‌نشیند.
زیبا نیست؟ سراسر امید حقیقی نیست؟