به گزارش شهرآرانیوز؛ یکی از پرتکرارترین دغدغههای زوجهای جوان، بهویژه در سالهای آغازین پیوند مشترک، تشخیص مرز میان وابستگی ناسالم همسر به خانوادهٔ پدری و احترام و محبت شایسته به والدین است. مرضیه کشوری، کارشناس ارشد روانشناسی و مشاور خانواده، با تبیین مؤلفههای استقلال شخصیتی، راهکارهای علمی و کاربردی مدیریت این روابط را بدون آسیب به حریم خانواده بررسی میکند.
این آدمها استقلال دارند!
این مشاور خانواده، استقلال شخصیتی را یکی از مهمترین ارکان یک پیوند سالم میداند: «شخصیت سالم در گام نخست خود را در قدرت تصمیمگیری مستقل نمایان میکند. فردی دارای استقلال شخصیتی است که بتواند در مسائل کلیدی زندگی نظیر انتخاب شغل، محل سکونت و مسائل خرد و کلان، بدون دنبالهروی کورکورانه یا وابستگی فکری به دیگران، نظر خود را ابراز کند.»
اگر همسرتان این ۳ ویژگی را دارد، خیالتان راحت!
این کارشناس خانواده دیگر نشانههای این ویژگی را چنین برمیشمارد:
ـ مهارت نه گفتن: توانایی ابراز مخالفت منطقی و شجاعت در رد خواستههای نامعقول دیگران.
ـ اولویتبندی و مسئولیتپذیری: پذیرش پیامد تصمیمات درست و نادرست بدون متهمسازی دیگران.
ـ مرزبندی شفاف در عین صمیمیت: برقراری علقه و پیوند عاطفی عمیق با خانواده، همزمان با جلوگیری از دخالت و کنترل آنها بر تصمیمات زندگی مشترک.
امان از همسران وابسته!
کشوری در ادامه به تبیین نشانههای عدم استقلال شخصیتی میپردازد و هشدار میدهد: «اگر فردی حتی برای امور روزمره و کوچک نیازمند تأیید و اجازهٔ مداوم مادر یا خانوادهاش باشد، در زمان بروز اختلاف میان همسر و مادرش کورکورانه و بدون ارزیابی منطقی جانب مادر را بگیرد، یا به دلیل هراس شدید از رنجش والدین، نیازها و منافع زندگی زناشوییاش را قربانی کند، با آسیب جدی در استقلال شخصیتی مواجه است.»
پسر مهربان: شوهر مهربانتر!
این مشاور خانواده با تأکید بر اینکه نباید هرگونه رسیدگی به والدین را برچسب وابستگی ناسالم زد، موقعیتهای خاص را مثال میزند: «گاهی با جوانی روبهرو هستیم که پدر خود را از دست داده و به همین دلیل پیوند عاطفی پررنگتری با مادر دارد؛ مکرراً به او سر میزند، امور خریدش را سامان میدهد و جویای احوالش است. اگر این فرد در تصمیمگیریهای زندگیاش مستقل عمل میکند، به همسرش توجه و مهر دارد و مهارت مرزبندی را بلد است، رفتار او نشانهٔ وابستگی ناسالم نیست؛ بلکه نمایانگر دلبستگی عاطفی و محبتِ فرزندیِ سالم است که نهتنها خطرآفرین نبوده، بلکه طبق آموزهها مایهٔ برکت زندگی مشترک است.»
از این جملهها دوری کنید!
کشوری دربارهٔ نوسانات عاطفی در دوران عقد و سالهای نخست ازدواج توضیح میکند: «در دوران عقد و تا پیش از پنج سالگی زندگی مشترک، گرایش و رجوع مداوم آقا به پایگاه عاطفی مادر امری طبیعی است. در چنین برههای، رفتار خانم تعیینکننده است. اگر خانم با عزتنفس پایین و نگاه حسادتآمیز مدام بگوید: «چرا برای مادرت زمان گذاشتی؟ چرا به من نرسیدی؟»، تنها نتیجهاش فعال شدن گارد دفاعی همسر و حساسیت بیشتر او خواهد بود.»
وابستگی حاشیهای و تعادل!
«وقتی در خانه مدام مشاجره باشد، مرد احساس میکند همسرش منبع تأمین عاطفی او نیست و برای دریافت آرامش مجدداً به آغوش مادرش پناه میبرد. راهحل بنیادین در این شرایط، تقویت پایگاه عاطفی، زناشویی و رفتاری در داخل خانه است. هرچه پیوند زوجین در بستر خانه محکمتر شود، وابستگیهای حاشیهای بهصورت خودکار و تدریجی تعدیل خواهد شد.»
منبع: فارس
