به گزارش ایسنا، روز مصرف کننده سبز هر سال ۲۸ سپتامبر مصادف با ۶ مهرماه گرامی داشته میشود. این روز بر کاهش مصرف، استفاده مجدد و بازیافت تاکید دارد. سجاد حسینی- عضو دبیرخانه تخصصی مدیریت پسماند شبکه محیط زیست، منابع طبیعی و توسعه پایدار کشور - در گفت وگو با ایسنا با اشاره به مفهوم توسعه پایدار اظهار کرد: پایداری در تعریف عمومی محیط زیست، اقتصاد، فرهنگ و سیاست را شامل میشود و هر کدام از این ابعاد اگر نامتوازن باشد، توسعه پایدار اتفاق نمیافتد. میتوان این موضوع را به یک چهارپایه تشبیه کرد. اگر هر کدام از پایهها نامتوازن باشد، شما نمیتوانید روی این صندلی بنشینید. در واقع نشستن روی صندلی همان زمینی است که ما روی آن زندگی میکنیم.
وی با اشاره به ارتباط مدل مصرف با پایداری ادامه داد: مدل مصرف در همه جنبههایش به این موضوع مرتبط است. مد پایدار بیشتر به لباس و موارد اینچنینی برمیگردد اما جنبههای دیگری هم دارد. هرچقدر مد پایدار گسترش پیدا میکند، جنبه محیط زیستی و حتی جنبه فرهنگی آن اهمیت بیشتری پیدا میکند و اگر این جنبهها با همدیگر همتراز نباشند، یک جامعه تبدیل به یک جامعه مصرفگرا میشود.
حسینی درباره به مفهوم مصرفکننده سبز گفت: مصرفکننده سبز بدین معناست که وسایلی که داریم دیرتر تبدیل به زباله بشود؛ زباله در اینجا به معنی آن است که مصرف کننده آن را غیرضروری تلقی کند بنابراین توجه به ماندگاری کالاها در موقع خرید امری ضروری است.
وی در ادامه بر ماندگاری و کیفیت محصولات تأکید کرد: در مد پایدار نیز کالاها باید دیرتر تبدیل به زباله بشوند، این امر باعث کاهش تولید زباله میشود. در چرخههای زباله و پروسه آن، توجه به مفهوم کاهش تولید زباله ضروری است. این کاهش تولید زباله به معنای کمتر خریدکردن یا مصرف نکردن نیست بلکه به معنای خریداری محصولات باکیفیت و ماندگار است که در طولانی مدت تبدیل به زباله شود.
این عضو دبیرخانه تخصصی مدیریت پسماند شبکه محیط زیست افزود: مبحث مهم دیگر در کاهش تولید زباله، استفاده مجدد است، به گونهای که محصول پس از استفاده اولیه، همچنان قابلیت استفاده توسط فرد دیگر را داشته باشد و بعد از آن وارد چرخه بازیافت شود بنابراین محصول باز هم به زباله تبدیل نمیشود چون منابعمان محدود است و ما یک زمین داریم.
وی افزود: در مد پایدار، مجموعهای از الزامات اجتماعی، انسانی و زیستمحیطی وجود دارد که رعایت آنها موجب میشود فرایند تولید نیز در مسیر استانداردهای پایداری حرکت کند و در نهایت به نتیجهای مطلوب و پایدار برسد.
حسینی درباره وضعیت اطلاعرسانی و فرهنگسازی در زمینه مد پایدار در ایران گفت: گروههای مختلفی در شهرهای مختلف از جمله تهران در این زمینه کار میکنند. پویشهای مختلفی نیز در این زمینه به راه افتاده است.
این عضو دبیرخانه تخصصی مدیریت پسماند شبکه محیط زیست به این پرسش که آیا اقدامات انجامشده در زمینه مد پایدار کافی است؟ پاسخ منفی داد و تاکید کرد: ما هنوز در این حوزه در ابتدای راه هستیم. فرهنگ و آگاهی نسبت به این موضوع باید از سالهای نخست زندگی یعنی از همان دوران مهدکودک در ذهن و رفتار افراد شکل بگیرد.
وی درباره مهمترین تغییری که باید در رفتار مصرفکننده ایرانی در جهت تحقق مد پایدار ایجاد شود، اظهار کرد: بعضی از افراد به عنوان یک مصرفکننده، هنوز آموزش ندیدهاند که باید به علائم روی بستهها دقت کنند و متناسب با اطلاعاتی که از آنها به دست میآورند، خرید کنند. این آگاهی باید وجود داشته باشد که بدانیم چه محصولاتی میخریم و چه اثری بر سلامت و محیط پیرامون ما میگذارد.
حسینی با تأکید بر ضرورت افزایش آگاهی مصرفکنندگان به ذکر مثالی پرداخت و گفت: کتابها و دفترهایی که نشان AFC رو آنها درج شده است، از منابع چوبی مدیریتشده و درختان کشتشده تولید شدهاند و برای تهیه آنها از چوب جنگلهای طبیعی استفاده نشده است. اگر همین اندازه آگاهی در میان مصرفکنندگان وجود داشته باشد و بر اساس آن خرید کنند، باعث میشود این مزارع رشد بیشتری پیدا کنند و قاچاق چوب کاهش پیدا کند. در واقع اگر افراد خرید درستی انجام دهند، باعث میشوند بازار به درستی رشد کند.
این عضو دبیرخانه تخصصی مدیریت پسماند شبکه محیط زیست درباره اقدامات دولتی در زمینه مصرف مسئولانه نیز گفت: فرهنگ سازی امری ضروری است اما فرایندی زمان بر و دشوار است. با این حال، در بسیاری از موارد شاهد غلبه رویکردهای سلبی از سوی برخی مسئولان هستیم؛ به این معنا که به جای فرهنگسازی، آگاهی بخشی و اصلاح الگوی رفتاری، در نهایت به ایجاد محدودیتهای سلبی روی میآوریم.
وی با اشاره به ضرورت توجه بیشتر به فرهنگسازی تصریح کرد: نیاز به مدیران شجاعی برای فرهنگسازی داریم چراکه ممکن است امروز کاری را آغاز کنند، در حالی که زمانی نتیجه آن کار مشخص شود که دیگر خودشان در جایگاه مدیریتی نباشند.
این عضو دبیرخانه تخصصی مدیریت پسماند شبکه محیط زیس تأکید کرد: هدف این است که افراد بهگونهای رفتار کنند که کمترین آسیب را به محیط زیست وارد کنند و این رفتار، در نهایت به پایداری جامعه منجر شود. در واقع، رفتارهای سازگار با محیط زیست باید بهتدریج از یک انتخاب آگاهانه به عادتی نهادینه و بخشی از زندگی روزمره افراد تبدیل شود، بهگونهای که انجام آن به رفتاری طبیعی و ناخودآگاه بدل و در آینده به بخشی از زندگی مردم تبدیل شود.
حسینی در پایان خاطرنشان کرد: در موضوعات محیط زیست، همیشه جملهای را مطرح میکنیم. ما زمین را از پدرانمان به ارث نبردهایم بلکه آن را به امانت گرفتهایم تا برای فرزندانمان باقی بگذاریم. باید به جایی برسیم که فرزندانمان، همین رفتار صحیح و رفتاری را که به پایداری زمین کمک میکند، به صورت طبیعی و آگاهانه انجام دهند.
انتهای پیام