به گزارش گروه رسانهای شرق،
معتمدآریا به ایران بازگشت؛ این خبری بود که عصر دیروز خبرگزاری ایسنا منتشر کرد و خبر داد او چند روزی است که به ایران بازگشته است. معتمدآریا در خاطره ما به عنوان بازیگری توانا حک شده است و آثاری که او بازی کرده هرکدام خاطرهای زیبا را بازگو میکنند. در این حدود دو سالی که معتمدآریا در ایران حضور نداشت، همواره و در مقاطع مختلف ارتباطش را با مردم حفظ کرده است. او در تیرماه امسال هنگام حملات مجدد آمریکا به شهرهای جنوب کشورمان، دراینباره پستی گذاشت و همچنین در طول جنگ نیز بارها همراهی خود را نشان داده بود. بهتازگی نیز فیلم «صد سال به این سالها»، اثری که در سال ۸۵ توسط «سامان مقدم» کارگردانی شده بود و در این ۲۰ سال توقیف بود، در شبکههای نمایش خانگی اکران آنلاین شد. او در این فیلم نقش مادری را بازی میکند که یک فرزندش را در جبهه از دست میدهد و فرزند دیگرش نیز به خاطر مبارزات دانشگاهی در زندان است. این فیلم روایت ۳۰ سال اتفاقاتی است که برای زنان و مردان از پیش از انقلاب رخ داده بود. بازگشت معتمدآریا که در این مدت در فرانسه زندگی میکرد و چند کارگاه و سخنرانی داشت، فرصتی است تا بر فعالیتهای هنری او مروری داشته باشیم و از او و خاطرات و لحظههایی که با نقشآفرینیاش خلق کرده، یادی کنیم. معتمدآریا در «شهر موشها» (۱۳۶۳) به کارگردانی محمدعلی طالبی و مرضیه برومند به عنوان عروسکگردان حضور داشت و از جمله فیلمها و معدود سریالهایی که در آنها به ایفای نقش پرداخت میتوان از «هنرپیشه»، «سفر»، «کلاهقرمزی و پسرخاله»، «گل پامچال»، «مرد آفتابی»، «دختر شیرینیفروش» «مهر مادری»، «مرد عوضی»، «یکی بود یکی نبود»، «عینک دودی»، «عزیزم من کوک نیستم»، «مجبوریم»، «صد سال به این سالها»، «یک بوس کوچولو»، «آشپزباشی»، «بنفشه آفریقایی»، «عامهپسند»، «اینجا بدون من» و... نام برد. معتمدآریا ابتدا برای نقش مکمل خود در برهوت (۱۳۶۷) سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را کسب کرد و سپس نقش اصلی ریحانه (۱۳۶۸) را ایفا کرد. او برای بازی در مسافران (۱۳۷۰) سیمرغ بلورین نقش مکمل زن را گرفت. سپس با نقشآفرینی در «یک بار برای همیشه» (۱۳۷۱) و «همسر» (۱۳۷۲) توانست دو بار پیاپی برنده سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شود. او همچنین برای «گیلانه» نامزد دریافت سیمرغ بلورین بهترین بازیگر زن شد. سال ۹۷ برای او بزرگداشتی برگزار شد و در جمع هنرمندان سینما نکاتی گفت که تأثیربرانگیز هم بود. او گفت: «من سهم کوچکی از این جمعشدن دارم. همکارانی که فکر میکنم به خاطر ازخودگذشتگیها و دوستیهای بیدریغشان به این مهمترین هنر مردمی این روزگار چنگ زدهایم. من دلخور نیستم که همیشه هرجا رفتم اولین کاری که با من در این سالها کردند، این بود که برایم توقف ایجاد کردند و اینها همه باعث رشد و جهش من شد. خوشحالم که وسیله من سینماست و به وسیله همکارانم حمایت شدهام، نه کسانی که بر مسندی بودهاند». حضور دوباره «فاطمه معتمدآریا» در ایران میتواند نشانه اتفاقی خوب باشد، هرچند به این زودیها شاید شاهد هنرنمایی او نباشیم. اما بازیگران جوان میتوانند از دانستههای او در کارگاهها و برنامههای مختلف استفاده کنند.
برای اطلاع از آخرین اخبار و تحلیلها به کانال شرق در «تلگرام» بپیوندید.