عصر ایران: این پل در سال ۱۹۷۲ تکمیل شد و طراحی آن را یوزف لاتسکو، لادیسلاو کونیشیر و ایوان اسلامن بر عهده داشتند.
پل قیام ملی اسلواکی در براتیسلاوا، بیش از آنکه صرفا یک مسیر ارتباطی بر فراز رود دانوب باشد، بیانیه ای معماری از دوران مدرنیسم پس از جنگ است. این پل که در سال ۱۹۷۲ تکمیل شد، با یک پایه عظیم و دهانه ای نامتقارن، تصویری متفاوت از یک پل شهری ارائه می کند؛ فرمی که در زمان ساخت خود حال وهوایی کاملا آینده نگر داشت.
طراحی پل توسط یوزف لاچکو، لادیسلاو کوشنیر و ایوان اسلمن انجام شد و ساختار مهندسی آن نیز بخشی جدایی ناپذیر از بیان معماری پروژه است. کابل های فولادی، پایه اصلی و خطوط کشیده عرشه، سازه ای را شکل داده اند که بدون تزئینات اضافه، قدرت خود را از هندسه و منطق سازه ای می گیرد.
در بالای پایه اصلی، سازه ای شبیه به یک سفینه فضایی قرار گرفته که امروزه با نام UFO شناخته می شود. این بخش که در ارتفاع حدود ۸۵ متری قرار دارد، به یکی از شناخته شده ترین نشانه های بصری شهر تبدیل شده است. ترکیب این حجم مدور با پل باریک و کشیده، به بنا ظاهری می دهد که حتی چند دهه پس از ساخت نیز همچنان معاصر به نظر می رسد.
پل قیام ملی را می توان نمونه ای شاخص از معماری و مهندسی چکسلواکی در دهه ۱۹۷۰ دانست؛ دوره ای که بسیاری از معماران تلاش می کردند امکانات فنی جدید را به فرم های شهری تازه تبدیل کنند. این پل نمونه ای است که در آن، سازه نه فقط وسیله ای برای تحمل بار، بلکه خود به مهم ترین عنصر معماری تبدیل شده است.
