شناسهٔ خبر: 79847911 - سرویس فرهنگی
نسخه قابل چاپ منبع: روزنامه همشهری | لینک خبر

طلای برادرانه

شاید دیروز خانواده نعمتی در قم خوشحال‌ترین خانواده ایرانی بودند؛ پدر و مادری که هر دو پسرشان روی سکوی قهرمانی بازی‌های آسیایی‌2026 ناگویا رفتند و حالا آنها این مدال‌ها را نتیجه زحمات این پدر و مادر می‌دانند. روزنامه همشهری امروز،روزنامه همشهری صبح،صفحه روزنامه همشهری،دانلود روزنامه همشهری امروز،همشهری آنلاین

صاحب‌خبر -

شاید دیروز خانواده نعمتی در قم خوشحال‌ترین خانواده ایرانی بودند؛ پدر و مادری که هر دو پسرشان روی سکوی قهرمانی بازی‌های آسیایی‌2026 ناگویا رفتند و حالا آنها این مدال‌ها را نتیجه زحمات این پدر و مادر می‌دانند. صبح سه‌شنبه که مرتضی نعمتی همه حریفان را شکست داد و گردن‌آویز زرین را گرفت، حاضران در تیم ملی کاراته نوید دادند که محمود همان مدال را تکرار می‌کند ولی باور این حرف، خیلی خوش‌بینی می‌‌خواست. با این حال دیروز صبح هم خبر خوش از ناگویا رسید؛ محمود نعمتی هم طلایی شد، محمودی که از سر هیجان و شادی، اشک ریخت، پرچم را بوسید و دستکش‌هایش را به تماشاگران هدیه کرد.
محمود در وزن 84+کیلوگرم مسابقه داد و نفر آخر تیم کاراته همه انتظارات را برآورده کرد. سخت‌ترین مبارزه او در فینال بود؛ مقابل سناد صوفیانی که مدال برنز جهان را دارد. محمود تا دقیقه پایانی 4بر 3جلو بود اما نگرانی وجود داشت که حریف با یک ضربه، کار را تمام کند اما این کاراته‌‌‌کای ایرانی بود که در ثانیه‌های پایانی 2امتیاز پیاپی گرفت و 6بر 3به پیروزی رسید.

   محمود: مدالم برای مردم 
محمود نعمتی بعد از قهرمانی گفت که مدال طلای برادر به او انگیزه داد تا بهترین نتیجه را بگیرد:‌ «روز قبل مرتضی گل کاشت و باعث روحیه بیشترم شد. برای این مدال خیلی تلاش کرده بودم و خیلی آسیب‌ها را پشت سر گذاشته بودم. بعد از مدال اشکم بند نمی‌آمد و نمی‌توانستم صحبت کنم، همه دردهایی که کشیده بودم، جلوی چشمم بود. برای این مدال اول از خدا تشکر می‌کنم و بعد از پدر و مادر عزیزم. اگر امروز من و برادرم اینجا ایستاده‌ایم به لطف زحمات پدر و مادرم بوده است. خدا را شکر توانستم روسفید بازگردم و از همه مردم تشکر می‌کنم که همیشه پشت ما بودند. مدال خود را نیز به مردم تقدیم می‌کنم.» 
محمود بعد از قهرمانی، هم پرچم را بوسید و هم دستکش‌هایش را برای تماشاگران پرتاب کرد: «پرچم را بوسیدم چون تا ابد بچه ایرانم و ایرانی می‌مانم. خیلی دوست‌ داشتم دستکش‌هایم را برای تماشاگران پرتاب کنم. کسی که دستکش‌‌ها را گرفت، خیلی تشکر کرد.»

   مرتضی: امیدوارم تکرار کنیم
برادران نعمتی 2ماه پیش در مسابقات آسیایی 2طلا برای کاراته گرفته بودند و حالا در بازی‌های آسیایی آن قهرمانی‌ها را تکرار کردند. مرتضی دیروز از محمود خوشحال‌تر بود و گفت: «چه حسی بالاتر از اینکه 2ماه پیش توانستیم همزمان قهرمان آسیا شویم، حالا هم اینجا با هم قهرمان شدیم. امیدواریم این قهرمانی‌‌ها تکرار شود.»‌

   اولین قهرمانی
2مدال طلای برادران نعمتی، در کنار 3مدال نقره‌ای که روز سه‌شنبه کاتای تیمی زنان، علی‌اصغر آسیابری و فاطمه‌زهرا سعیدآبادی به‌دست آوردند، کاراته را روی سکوی قهرمانی تیمی بازی‌ها برد. برای نخستین‌بار بود که کاراته ایران در این بازی‌ها به قهرمانی می‌رسید.

مدال‌های خانوادگی 
برادران نعمتی نخستین عضو یک خانواده نیستند که در یک رشته و در یک دوره از بازی‌های ‌آسیایی به مدال می‌رسند. پیش از آنها 5بار این اتفاق تکرار شده است و البته کاراته در این کار سابقه‌دار است. در بازی‌های 2006 دوحه برادران روحانی، حسن و حسین قهرمان شدند.



طلای متفاوت 

طلای سوم کاروان ایران در بازی‌های ناگویا متفاوت‌تر از همیشه بود؛ طلایی که در فوتبال الکترونیک به‌دست آمد. ایران با 6پیروزی و مقتدرانه به قهرمانی رسید. در فینال ایران مقابل مالزی قرار گرفت. در بازی اول ابوالفضل آقایی در نسخه موبایل با نتیجه ۲ بر یک شکست خورد ولی در دومین دیدار، حسن پاجانی در نسخه PC مقتدرانه و با نتیجه ۳ بر صفر پیروز شد تا تیم ایران به قهرمانی برسد.

 

∎​