گروه سیاسی 

سخنرانی روز چهارشنبه رئیس‌جمهور ایران در هشتاد و یکمین مجمع عمومی سازمان ملل، به صحنه‌ای برای روایت «تجاوزگری دشمن»، «مقاومت ملت ایران» و «مطالبه عدالت» تبدیل شد و پرونده جنایت‌های آمریکایی – صهیونی در معرض قضاوت دادگاه افکارعمومی جهانیان قرار گرفت.‌مسعود پزشکیان با به‌نمایش‌گذاشتن تصاویر رهبرشهید ایران و قربانیان حملات آمریکا و اسرائیل، ازجمله کودکان شهید مدرسه میناب، واقعیت ادعاهای روز سه‌شنبه رئیس‌جمهور آمریکا درباره ایران را نمایان کرد و همزمان از رنج مردم فلسطین و جنایات صهیونیست‌ها در غزه سخن گفت. رئیس‌جمهور همچنین در مواضعی قاطع، به ادعاها و لفاظی‌های دونالد ترامپ مبنی بر تهدید ایران به «نابودی» پاسخ داد و تأکید کرد ملت ایران آغازگر هیچ جنگی نبوده است، اما در مقابل متجاوز نیز سرخم نخواهد کرد.‌پزشکیان همچنین با تشریح مواضع ایران درباره تحولات منطقه و مسائل بین‌المللی، بر ضرورت حفظ استقلال کشورها، احترام به حاکمیت ملی و تحقق صلح و امنیت تأکید و از اجرای گزینشی حقوق بین‌الملل و ترجیح «سیاست‌زور» بر دیپلماسی، انتقاد کرد.

ایران، قربانی تروریسم
 دیروز رئیس‌جمهور آمریکا اعلام کرد ایران تروریست است، ما قربانی تروریسم هستیم.
 من از ایرانی می‌آیم که رهبرمان را بدون هیچ دلیل و برهان قانونی، ترور کردند.
  من از ایرانی می‌آیم که مدرسه‌ای را بمباران کردند.
  کودکان میناب را ببینید؛ کودکانی که بمباران و کشته شدند.
 اسرائیل و آمریکا با سلاح‌های خود کودکان ما را شهید کردند، کودکان ما هیچ گناهی مرتکب نشده بودند.

چه‌کسی تروریست است؟
  لامرد شهر کوچکی در ایران است و کودکان ما در یک سالن ورزشی مشغول ورزش کردن بودند.
 آمریکا این ورزشگاه را با بمب‌های خوشه‌ای، که به چند هزار تکه تقسیم می‌شد، بمباران کرد.
 آنها دانشمندان، مردم، زنان و کودکان ما را شهید کردند.
 تروریست‌ها و تربیت‌کنندگان تروریسم به ما برچسب تروریست می‌زنند.
 ما فقط از خودمان دفاع کردیم.

تجلی یک دفاع میهنی
 آمریکا و اسرائیل با آخرین تجهیزات، کشورمان را مورد تهاجم قرار دادند، اما مردم ما با قدرت از کشورشان دفاع کردند.
 آنها ما را مورد حمله قرار دادند، اما در مقابل آنان سرخم نکردیم، به حملات آنها پاسخ دادیم، اما ما مردم را مورد حمله قرار ندادیم.
 مدرسه، بیمارستان، مراکز علمی، پل‌ها و زیرساخت‌های ما را مورد حمله قرار دادند که خلاف قوانین بین‌المللی بود.

ایران عامل ناآرامی است؟ 
 در غزه بیش از 80هزار انسان بی‌گناه را قتل‌عام کردند.
 بیش از100 هزار انسان آواره است.
 با ابزار و تکنولوژی‌هایی که در اختیار دارند، نسل‌کشی می‌کنند، بعد می‌گویند دیگران تروریست هستند.
 ما عامل ناآرامی هستیم؟ ما که می‌خواهیم مستقل زندگی کنیم و نمی‌خواهیم سرخم کنیم، ما عامل ناآرامی هستیم؟
 ما چیزی نمی‌خواهیم؛ پاسخ خودمان را یافته‌ایم.
 قدرت لازم داریم، زیرا ملتی که نتواند از خود دفاع کند، او را له می‌کنند.
 در این دنیا، قدرتمندان به‌جای اینکه به فکر مردم، انسان، عدالت و دمکراسی باشند، عامل ویرانی و تخریب و نابودی‌اند.
 هرکسی را که می‌خواهند تخریب کنند، اسم تروریست روی او می‌گذارند.
 ۲۰۰ سال است ایران به هیچ کشوری حمله نکرده و همیشه خودمان دفاع کرده‌ایم، اما اکنون باید متهم شویم که تروریست و عامل ناامنی در منطقه هستیم.

مردم، قدرت ایران
 قدرت می‌خواهیم که از خودمان دفاع کنیم، نه اینکه تجاوز کنیم.
 انرژی را برای توسعه می‌خواهیم، برای ساختن بمب و تخریب و تهدید جامعه نمی‌خواهیم.
 ملت ایران در 7‌ماه گذشته، هر شب در خیابان بودند برای اینکه از ایرانمان دفاع کنند.
 آنها در خیابان بودند برای اینکه اجازه ندهند کسانی که آمریکا و اسرائیل تحریکشان کرده و به آنها اسلحه داده بودند، وارد کشور شوند و در داخل کشور ناامنی ایجاد کنند.
 مردم، قدرت ما هستند و ما با قدرت مردم ایستاده‌ایم.
باید قدرتمند باشیم
 ایران باید آنقدر قدرتمند باشد که بقا و پیشرفتش را تهدید نکنند.
 آنقدر مسئول باشد که قدرتش را برای سلطه به‌کار نگیرد.
 آنقدر دوراندیش باشد که امنیت خود را در ناامنی همسایگان جست‌وجو نکند.
 ما سامانه دفاعی‌مان را برای آن ساخته‌ایم که هیچ‌کس تصور نکند بمباران شهرهای ایران بی‌پاسخ خواهد ماند.
 قدرت نظام ایران برای دفاع است.
 روشن می‌گوییم ما برای دفاع از کشورمان از هیچ‌کس اجازه نمی‌گیریم.
 انرژی را برای توسعه می‌خواهیم.
 سال‌هاست درباره برنامه صلح‌آمیز هسته‌ای ایران با زبان سانتریفیوژ، غنی‌سازی، تحریم و بمب سخن می‌گویند، اما برای ملت ما فناوری هسته‌ای بخشی از حق توسعه است.
 انرژی هسته‌ای برای بیماران ما درمان، برای کشاورزی امنیت غذایی، برای صنعت فناوری و برای آینده، برقی پایدار است.

موضع هسته‌ای ایران
 ایران نمی‌پذیرد دانش هسته‌ای امتیاز انحصاری چند کشور باشد.
 ایران سلاح هسته‌ای را عامل امنیت نمی‌داند، اما از حق خود برای علم، صنعت و انرژی صلح‌آمیز نیز صرف‌نظر نخواهد کرد.
 به‌صراحت می‌گوییم؛ نه سلاح هسته‌ای و نه محرومیت از دانش هسته‌ای.
 موضوع هسته‌ای ایران در میدان جنگ حل نمی‌شود.
 راه‌حل، توافقی است که به جهان اطمینانی معتبر از صلح‌آمیز بودن برنامه ایران و به ملت ایران اطمینان از حفظ حقوقش بدهد.

راهبرد ایران در تنگه‌هرمز
 ما نمی‌توانیم بگذاریم همه از تنگه‌هرمز بهره ببرند، اما ایران از آن محروم باشد.
 راه را بر ما می‌بندند و بعد اسلحه، مواد منفجره، موشک و انرژی برای نابودی کشورها را از همان آبراه منتقل می‌کنند.
این امکان‌پذیر نیست و نمی‌توانند این کار را انجام دهند.
اجازه نخواهیم داد چنین اتفاقی در کشور ما بیفتد.
 استقرار دائمی ناوگان‌های متخاصم و گسترش جنگ امنیت نمی‌آورد.
 امنیت کشتی‌ها را نمی‌توان با برهم زدن امنیت کشورهای ساحلی تأمین کرد.

از جنگ نمی‌ترسیم 
 اکنون زمان آن است که به‌جای قمار روی توهمات دیگران، عقلانیت خود را بیازمایید.
 ایران هیچ‌گاه آغازگر جنگ نبوده و همواره پایبندی خود را به میز مذاکره نشان داده است.
 جنگ به ما تحمیل شد، اما ثابت کردیم برای دفاع از خود، از جنگ نمی‌ترسیم.
 برای صلح، از مذاکره نمی‌گریزیم و تا پای جان برای دفاع از ایران عزیز ایستاده‌ایم.

بمب اتم در دست چه‌کسی است؟
 موضوع این اجلاس، بازسازی اعتماد است.
 اعتماد با سخن ساخته نمی‌شود، بلکه نیازمند پرهیز از معیارهای دوگانه است.
 بمب اتم و دیگر سلاح‌های کشتارجمعی این منطقه در دست رژیم اسرائیل است؛ اما بازرسی‌ها از ایران درخواست می‌شود.
 اسرائیل ۷۰هزارنفر را در غزه قتل‌عام کرد، اما ایران در پشت میز مذاکره بمباران شد.
 اسرائیل بمب اتم دارد و عضو ان‌پی‌تی نیست.
 اسرائیل در تمام عمر ننگینش، یک بازرس به سرزمین‌های اشغالی راه نداده است.
 با وجود این، میلیاردها دلار سلاح رایگان پاداش می‌گیرد و مصونیت دارد که هر پایتختی را که خواست بمباران کند.
 تکرار می‌کنم؛ بمب اتم در اسرائیل است، اما بازرس‌ها در ایران.
 اسرائیل می‌کشد، اما ایران تحریم می‌شود.
 تراژدی اینجاست که به هرکس بگویید خنده‌اش می‌گیرد.
 تحریم فقرا و مردم بی‌گناه را نشانه می‌گیرد و مردم را قربانی نیت‌های شوم خود می‌کند.

ایران چه می‌خواهد؟
 اگر درپی عدالت هستیم، دوست و رقیب باید با یک معیار سنجیده شوند.
 نباید حقوق‌بشر، ابزار رقابت ژئوپلیتیک شود.
 ایران امتیازی ویژه نمی‌خواهد.
 ایران حقوق برابر می‌خواهد و مسئولیت آن را نیز می‌پذیرد.

نباید اجازه دهیم...
 نباید اجازه دهیم قرن بیست و یکم به دوران بازگشت به سیاست زورمدارانه و حکومت زورمداران تبدیل شود.
 نباید جهانی بسازیم که در آن قدرت نظامی جای مشروعیت، تحریم‌ جای دیپلماسی، ترور جای سیاست و جنگ جای گفت‌وگو را بگیرد.

دست همکاری ایران به‌سوی جهان
 ایران به‌سوی جهان دست همکاری دراز می‌کند.
 ما جهان را نه به جنگی دیگر، بلکه به صلح و عدالت فرامی‌خوانیم؛ نه از سر ضعف، بلکه از سر اعتماد به قدرت خود.
 هیچ‌کس در این منطقه به تنهایی امنیت نخواهد داشت.
 یا امنیت را با یکدیگر خواهیم ساخت، یا ناامنی را به یکدیگر تحمیل خواهیم کرد.
‌ما به ساختن آینده‌ای می‌اندیشیم که در آن:
 امنیت، عدالت و کرامت انسانی، حقوقی سلب‌ناشدنی و مشترک برای همه ملت‌ها باشد.
  هیچ ملتی به حاشیه رانده نشود.
  هیچ صدایی در هیاهوی قدرت گم نشود.
 هیچ قدرتی حق نداشته باشد آینده دیگران را به‌جای آنان رقم زند.

مختصات نظم شایسته نام بین‌المللی
 نظمی که شایسته نام بین‌المللی باشد، باید بر پایه برابری ملت‌ها، عدالت، انصاف و اراده مشترک بشریت استوار شود.
 صلحی که برای همه نباشد، صلح نیست.
 عدالتی که شامل همه نشود، عدالت نیست.

خطاب به ترامپ
  سخنان رئیس‌جمهور آمریکا نزد افکارعمومی دنیا، اندیشمندان، سیاستمداران و حقوقدانان، نشانه بارزی از خوی قلدری و منطق زور و مغایر با صریح منشور ملل متحد است.
 ایشان بداند که تهدید، ملت ما را منسجم‌تر، قوی‌تر و مقاومت ایرانیان را بیشتر می‌کند.
 ملت ایران در برابر زور سر خم نخواهد کرد و متجاوزان را پشیمان خواهد کرد.
 اینها چیزی است که باید ترامپ و کسانی که می‌خواهند قلدری کنند، بفهمند.
 آماده گفت‌وگو هستیم، اما بدانند که زبان زور را نخواهیم پذیرفت.

آنچه ایران آموخت
 ایران در تاریخ طولانی خود یک حقیقت را به روشنی آموخته است‌ جهان، بدون داشتن قدرت خطرناک است.
 جهانی که فقط زبان قدرت را بفهمد، امنیت پایدار نخواهد داشت.
 اگر اعتماد میان ملت‌ها از بین برود، حتی قدرتمندترین ارتش‌ها نیز قادر به ایجاد امنیت پایدار نخواهند بود.
 اگر حقوق بین‌الملل فقط زمانی اجرا شود که با منافع قدرتمندان سازگار باشد، کشورهای بیشتری به این نتیجه خواهند رسید که برای تامین امنیت خود تنها بر قدرت خویش تکیه کنند.
 این آغاز جهانی خطرناک‌تر برای همه ما خواهد بود.
درباره فلسطین
 ما نمی‌توانیم از صلح سخن بگوییم، اما فلسطین را نادیده بگیریم.
 صلح پایدار در غرب‌آسیا بدون عدالت برای فلسطین پایدار نخواهد ماند.
 تا زمانی که اشغال، تجاوز و بی‌عدالتی در جهان باشد، مقاومت تداوم خواهد یافت.
 غزه با وجود کشتار و ویرانی گسترده، ایمان مردم را آشکار ساخت که مقاومت را نمی‌توان با بمب و محاصره وادار به تسلیم کرد.
 اگر یک انسان را از سرزمینش بیرون کنند، مقاومت می‌کند.

تقدیر مسئولان از سخنرانی انقلابی رئیس جمهور
‌محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس: 
  رئیس‌جمهور پزشکیان نه فقط از زبان یک دولت، بلکه از جانب تمدنی 3هزارساله سخن گفت.
  او صدای قدرتمند شجاعت، مقاومت و استواری جمهوری اسلامی ایران بود. زنده‌باد ملت سربلند و مقاوم ایران.

‌علیرضا زاکانی، شهردار تهران: 
 سخنرانی شجاعانه رئیس‌جمهور در سازمان ملل، پاسخی محکم به اظهارات زشت ترامپ علیه ملت ایران بود و نشان داد پروژه اختلال در محاسبات مسئولان کشور ناکام مانده است. آقای پزشکیان، سربلند باشی که یاد امام شهید و شهدای مظلوم‌مان را در سازمان ملل زنده کردی.

‌محمد مخبر، مشاور رهبر انقلاب: 
 جناب آقای دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل، نماینده شایسته و صدای همه ایرانیان بود؛ قاطع، مستدل و بامنطق در دفاع تمام‌قد از ایران عزیز.

مهدی طباطبایی، معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور: 
 دکتر پزشکیان در مجمع عمومی سخنگوی وجدان بشریت شد. تریبون جهانی سازمان ملل متحد در خدمت همه آزادی‌خواهان کره زمین بود.