به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛ اول مهر برای میلیونها دانشآموز در سراسر کشور، آغاز دوباره کلاسهای درس، دیدار با دوستان و بازگشت به فضای مدرسه است؛ اما برای دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب، امسال این روز با خاطره حادثهای تلخ و جای خالی همکلاسیها و معلمانی همراه شد که دیگر در کلاسهای درس حضور ندارند.
مدرسه شجره طیبه میناب نهم اسفند سال گذشته هدف حمله قرار گرفت و در این حادثه ۱۶۸ نفر از دانشآموزان، معلمان، کادر آموزشی و جمعی از والدین جان خود را از دست دادند. امسال، در نخستین روز سال تحصیلی، دانشآموزان بازمانده بار دیگر به مدرسه بازگشتند؛ اما بخشی از نامهای فهرست حضور و غیاب دیگر پاسخی نخواهند داشت.
مدرسهای تازه برای ادامه مسیر
با وجود خاطره سنگین حادثه، سال تحصیلی جدید برای دانشآموزان بازمانده شجره طیبه متوقف نشد. همزمان با نخستین روز مهر، مدرسه جدید شجره طیبه میناب افتتاح شد تا دانشآموزان این مجموعه بتوانند سال تحصیلی خود را در فضای آموزشی تازه آغاز کنند.
این مدرسه با مشارکت فولاد هرمزگان و با هدف تأمین فوری فضای آموزشی مورد نیاز میناب آماده شده است. مجموعه جدید بهصورت موقت و برای یک دوره دو ساله پیشبینی شده و پس از تکمیل مجتمع اصلی مدرسه شجره طیبه، دانشآموزان به مجموعه اصلی منتقل خواهند شد.
به این ترتیب، بازگشایی مدرسه جدید در کنار آیین آغاز سال تحصیلی، وجه دیگری از مهر امسال در میناب را شکل داد؛ بازگشت به کلاسهای درس، در فضایی تازه و با خاطرهای که همچنان در ذهن دانشآموزان و خانوادهها باقی مانده است.
زنگ مهر در مدرسهای با خاطرهای متفاوت
آیین آغاز سال تحصیلی جدید نیز در مدرسه شجره طیبه برگزار شد و زنگ مهر به صدا درآمد. انتخاب این مدرسه برای برگزاری مراسم آغاز سال تحصیلی، سبب شد مراسم امسال بیش از یک برنامه معمول بازگشایی مدارس باشد و نام و یاد جانباختگان حادثه بار دیگر در فضای مدرسه مطرح شود.
در این مراسم، بر اهمیت حفظ یاد جانباختگان حادثه و ثبت آن در حافظه تاریخی تأکید شد؛ موضوعی که نشان میدهد مدرسه شجره طیبه اکنون علاوه بر یک فضای آموزشی، به نمادی از خاطره جمعی مردم میناب تبدیل شده است.
۲۴۰ دانشآموز و یک شروع دوباره
قرار است ۲۴۰ دانشآموز بازمانده از مدرسه شجره طیبه سال تحصیلی جدید را در مدرسه تازه آغاز کنند؛ دانشآموزانی که در کنار ادامه مسیر آموزشی خود، خاطره همکلاسیها و معلمانی را نیز با خود به کلاسهای درس میبرند.
برای این دانشآموزان، مدرسه تنها یک ساختمان آموزشی نیست. بازگشت به کلاس میتواند به معنای بازگشت به بخشی از زندگی عادی باشد؛ زندگیای که پس از حادثه سال گذشته برای بسیاری از خانوادههای میناب شکل دیگری پیدا کرد.
از سوی دیگر، حضور دوباره دانشآموزان در مدرسه نشان میدهد که بازسازی تنها به ساخت دیوار و کلاس محدود نمیشود. مدرسه باید دوباره به محیطی برای یادگیری، ارتباط اجتماعی، دوستی و ساختن آینده تبدیل شود؛ موضوعی که در چنین شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند.
خاطرهای که در کلاس درس باقی میماند
حادثه مدرسه شجره طیبه اکنون به بخشی از حافظه اجتماعی میناب تبدیل شده است. عکسها، نامها، خاطرات خانوادهها و روایت دانشآموزان بازمانده، هر کدام بخشی از این حافظه را شکل میدهند.
در چنین شرایطی، آغاز سال تحصیلی میتواند فرصتی باشد برای آنکه در کنار ادامه آموزش، به تجربه دانشآموزانی که این حادثه را از نزدیک تجربه کردهاند نیز توجه شود. مدرسه فقط محل آموزش کتابهای درسی نیست؛ محیطی است که دانشآموز در آن با دیگران ارتباط برقرار میکند، تجربههای مشترک میسازد و بخشی از هویت اجتماعی خود را شکل میدهد.
آثار روحی حادثه بر کودکان میناب نیز موضوع توجه قرار گرفته است و مستندی درباره کودکانی که پس از این حادثه همچنان با پیامدهای آن مواجهاند، ساخته شده است. این موضوع نشان میدهد که بازگشت دانشآموزان به کلاس، در کنار بازسازی فیزیکی مدرسه، نیازمند توجه به شرایط روحی و اجتماعی آنان نیز هست.
مدرسهای که دوباره زندگی در آن جریان دارد
اکنون در مدرسه جدید شجره طیبه بار دیگر کلاسهای درس، دفتر و کتاب و صدای دانشآموزان حضور دارد؛ اما در کنار این تصویر تازه، خاطره کسانی که دیگر امکان بازگشت به مدرسه را ندارند نیز باقی مانده است.
مهر امسال برای میناب، تلفیقی از سوگ و آغاز دوباره است؛ از یک سو یاد ۱۶۸ جانباخته حادثه شجره طیبه و از سوی دیگر دانشآموزانی که دوباره کیفهای خود را برداشتهاند و راهی کلاس شدهاند.
شاید مهمترین تصویر اول مهر در میناب همین دوگانه باشد؛ مدرسهای که بخشی از گذشته تلخ خود را به یاد دارد، اما همزمان کلاسهایش را برای آینده باز کرده است. دانشآموزان بازمانده شجره طیبه حالا سال تحصیلی جدید را در مدرسهای تازه آغاز کردهاند؛ مدرسهای که قرار است علاوه بر محل تحصیل، بخشی از مسیر بازگشت آنان به زندگی عادی و ساختن آینده باشد.