به گزارش ایرنا زنگ اول مهر که به صدا درمیآید، حیاط مدرسه دوباره از صدای خنده و هیاهوی دانشآموزان پر میشود، کیفها بر دوش و دفترهای نو در دست، کودکان و نوجوانانی که با هزاران آرزو قدم به کلاسهای درس میگذارند، اما در میان این شور و شوق، قاب عکسها از کسانی روایت میکنند که روزی در همین کلاسها بودند اما حالا ستاره آسمان شده اند.
مهرماه برای خانوادهها فصل بازگشت به مدرسه است، اما برای خانواده شهدای دانشآموز و معلمان شهید آغاز سال تحصیلی میتواند یادآور جای خالی عزیزی باشد که امسال صدای زنگ مدرسه را نمیشنود، جای خالی دانشآموز نوگلی که قرار بود در بهار تعلیم و تربیت فصل جدیدی از علم اندوزی را آغاز کند و معلمی که قرار بود سالهای بیشتری پای تخته بایستد و نسلهای بیشتری را آموزش دهد.
مهرماه امسال با تمام تازگی و امید به زندگی برای نونهالان باغ زندگی داغی عمیق برای پرپرشدن شهدای دانش آموزی بردل دارد که در یورش ناجوانمردانه دژخیمان زمانه به مدارس، فضاهای ورزشی، منازل مسکونی و فضاهای عمومی به شهادت رسیدند و هنوز مادران ایران زمین با مادر ماکان نوگل مدرسه میناب همدل و همدرد هستند.
عاشقانه های تمام مادران ایران زمین در شروع سال تحصیلی برای فرزندانشان آهنگی مملو از حماسه برای وطن و مویه برای نوگلان در خون غلتیده وطن است؛ امروز گویی نیمکت های شهدای دانش آموز نیز بغضی فروخورده دارند تا با پذیرش دانش آموزان جدید یاد و خاطره صاحبان قبلی خود را در کلاس های درس طنین انداز کنند.
امروز زنگ آغاز سال تحصیلی مدارس گرامیداشتی به یاد و خاطره شهدای دانش آموز و فرهنگی وطن همیشه سرافراز است که دشمنان کوردل حتی به دانش آموزان ابتدایی و کودک و نوجوانان نیز رحم نکردند چراکه آنان را از همان کودکی خار در چشم و سرداران آینده وطن می پندارند.
در آمار اولیه وزارت آموزش و پرورش از جنگ تحمیلی سوم، لرستان در شمار استانهایی قرار گرفت که جامعه آموزشی آن متحمل خسارت شد؛ هفت دانشآموز و پنج معلم شهید و چهار دانشآموز و چهار معلم مجروح شدند و ۹۴ فضای آموزشی، اداری و فرهنگی نیز آسیب دید.
با ادامه روند شناسایی و اعلام شهدا، شمار شهدای دانشآموز لرستان به ۱۱ نفر رسید که این اعداد برای خانوادههای لرستانی فقط آمار نیست بلکه پشت هر عدد، یک خانه، یک نیمکت، یک کلاس و خانوادهای قرار دارد که از این پس آغاز هر سال تحصیلی را با خاطره عزیزی آغاز میکند که دیگر به مدرسه نمیرود.
امروز با آغاز سال تحصیلی کلاس های درس لرستان منتظر شهیدان دانش آموز امیرعلی فلاح؛ هلنا غلامی؛ امیرعلی چراغی، آناهید رشنو، محمدصالح ساکت، زینب پاپی، امید میر دریکوند، نگار قلی پور، نرگس قلی پور و حسنا فولادوند؛ محمد حسین شیراوند؛ و همچنین معلمان شهید رضا جمشیدی، مریم بخشی، بهمن میرزاییان، عبدالناصر خدایی و مصطفی الیاسی هستند.
وقتی یک نیمکت خاطره یک فرزند میشود
امروز برای والدین شهدای دانشآموز بازگشایی مدارس تنها یک رویداد تقویمی نیست؛ مهر فرا رسیده و خاطرات روزهای مدرسه فرزندشان دوباره زنده شد؛ مادری که سالهای گذشته فرزندش را با کیف و لباس مدرسه بدرقه کرده است، شاید امروز با دیدن دانشآموزی همسنوسال او لحظهای مکث کند و در ذهن خود چهره فرزندش را ببیند؛ همان نوجوانی که زمانی با شوق از مدرسه به خانه بازمیگشت و از اتفاقهای کلاس برای خانواده تعریف میکرد.
پدران و مادران شهدا بیش از هر کسی میدانند که پشت هر قاب عکس، یک زندگی جریان داشته است نوجوانی با علاقهمندیهای خاص، دوستانی که خاطرات او را به یاد دارند و خانوادهای که جای خالی او را در همه فصلهای زندگی احساس میکند.
برای آنان نام شهید تنها یک نام در فهرست شهدای دانشآموز نیست؛ نام فرزندی است که هنوز خاطره صدای قدمهایش در خانه، دفترهای مدرسهاش و روزهای امید به آینده زنده است.
برای مادر شهید، اول مهر میتواند ترکیبی از خاطره و دلتنگی باشد؛ روزی که دانشآموزان با لباسهای نو راهی مدرسه میشوند خاطره سالهایی را زنده میکند که فرزندش نیز چنین روزی را تجربه کرده بود.
مادران شهدا از روزهایی یاد میکنند که فرزندشان برای رفتن به مدرسه آماده میشد، کتابهایش را در کیف میگذاشت و از خانه بیرون میرفت اما اکنون مهر فرارسیده و دلتنگی مادرانه ای با مرور خاطرات سال گذشته را با خود میآورد.
برای یک مادر، جای خالی فرزند را نمیتوان با هیچ قاب عکس و یادبودی پر کرد، قاب عکس تنها نشانی از حضور اوست، اما خاطره همچنان در خانه و قلب خانواده جریان دارد.
مادر یک شهید دانشآموز شاید هنوز نخستین روز مدرسه فرزندش را به یاد داشته باشد؛ روزی که دست او را گرفت لباس مدرسه بر تنش و با هزار امید راهی کلاس درس کرد و امروز همان مادر ممکن است با دیدن دانشآموزی همسن فرزندش، برای لحظهای چهره او را در میان جمعیت جستوجو کند.
امروز بازگشایی مدارس فرصتی است تا روایت شهدای دانشآموز و معلم از قاب عکسها فراتر رود و به بخشی از گفتوگوی نسل امروز تبدیل شود؛ اگر دانشآموز امروز بداند شهیدی که تصویرش را در راهروی مدرسه میبیند، روزی در همان حیاط دویده، پشت همان نیمکت نشسته و مانند او آرزوهایی برای آینده داشته است، مفهوم ایثار برایش به داستان زندگی یک انسان نزدیک میشود.
دانشآموزان امروز روایتگر جای خالی همکلاسیهای دیروز
امروز اما این جای خالی تنها برای خانواده شهدا نیست، همکلاسی های سال گذشته هم خاطرات دانش آموزان شهید را مرور می کنند و دیگر دانشآموزان در مدارس با تصویر و نام شهدای دانش آموزی روبهرو میشوند که روزگاری پشت همین نیمکتها نشسته بودند.
یک دانشآموز مدرسه راهنمایی شاهد خرم آباد میگوید وقتی از کنار عکس شهدای مدرسه عبور کنم، نخستین چیزی که به ذهنم میرسد این است که «آنها هم یک روز مثل ما دانشآموز بودند»؛ جملهای ساده که فاصله میان نسل امروز و نوجوانان شهید را کمتر میکند.
دانشآموز دیگری از نیمکتی میگوید که نام یک شهید بر آن ثبت شده است؛ نیمکتی که برای او فقط بخشی از وسایل کلاس نیست، بلکه یادآور نوجوانی است که فرصت نشستن در کلاسهای امروز را پیدا نکرد.
برای نسل جدید شناخت شهدا زمانی ملموستر میشود که روایت آنان از دل خاطرات مدرسه، خانواده و دوستانشان بیان شود؛ اینکه شهید چه درسی را دوست داشت، با کدام دوستش بیشتر صمیمی بود، چه آرزویی داشت و چگونه مسیر زندگیاش تغییر کرد.
دانشآموزان امروز نیز بخشی از این روایت هستند؛ آنان شاید شهیدان را از نزدیک ندیده باشند اما تصویرشان را در مدرسه میبینند، نامشان را در مراسم میشنوند و از زبان معلمان و خانوادهها درباره زندگیشان میخوانند.
شاید برای یک دانشآموز، مهمترین نقطه ارتباط با یک شهید این باشد که بداند او نیز زمانی پشت نیمکت مدرسه نشسته است؛ همان درسها را خوانده، از امتحانها نگران شده با دوستانش خندیده و برای آینده برنامه داشته است.
این نگاه، فاصله میان نسل امروز و شهدای دانشآموز را کمتر میکند و قاب عکس شهید را از یک تصویر ساکت به بخشی از تاریخ زنده مدرسه تبدیل میکند.
معلمانی که با شهادت درس ایثار را کامل کردند
در میان قابهای ماندگار مدارس، تنها تصویر دانشآموزان شهید نیست بلکه نام و یاد معلمانی نیز دیده میشود که کلاس درس را نیمهتمام گذاشتند و راهی مسیری شدند که پایانش شهادت بود.
معلم شهید برای بسیاری از دانشآموزان تنها یک نام در کتاب یا قاب عکس نیست؛ روایت معلمی است که روزگاری پشت همین میز و تخته ایستاده، به دانشآموزان درس داده و بخشی از سالهای زندگی خود را برای تربیت نسل آینده صرف کرده است.
جای خالی معلم شهید برای همکارانش نیز معنای دیگری دارد، صندلی خالی اتاق دبیران، نامی که دیگر در فهرست حضور و غیاب خوانده نمیشود و خاطراتی که همکاران قدیمی هنوز از اخلاق، رفتار و شیوه تدریس او به یاد دارند.
دانشآموزانی که سالها بعد از شهادت یک معلم وارد همان مدرسه میشوند نیز میتوانند از طریق روایت همکاران و شاگردان قدیمی، تصویری واقعیتر از او پیدا کنند؛ معلمی که آموزش را تنها به کتاب و کلاس محدود نمیدانست و خود نیز بخشی از تاریخ مدرسه شد.
امسال در کنار شهدای دانشآموز، پنج معلم لرستانی نیز در جریان جنگ رمضان به شهادت رسیدند، معلمانی که سالها در کلاس درس، برای تربیت و آموزش نسل آینده تلاش کردند و سرانجام خود بخشی از تاریخ آموزش و پرورش استان شدند.
نیمکتهای منتظر؛ از کیف مدرسه تا قاب عکس شهید
مهر امسال کلاسهای درس لرستان دوباره پر از شوق و تکاپو شده است؛ صدای خنده دانشآموزان، گفتوگوی معلمان و زنگ تفریح در مدارس آغاز زندگی دوباره و رونق جریان زندگی را زمزمه می کند اما در میان این صداها، جای کسانی خالی است که روزی خود بخشی از همین فضای مدرسه بودند.
جای خالی دانشآموز شهید جای خالی یک همکلاسی است؛ جای خالی معلم شهید، جای خالی کسی است که روزگاری پشت همین تخته ایستاده بود؛ نیمکتها اما هنوز همانجا هستند و مدرسه همچنان ادامه دارد؛ نسلی آمده است تا درس بخواند و آینده را بسازد و در گوشهای از همین مدرسه قاب عکس نوجوانان و معلمانی قرار دارد که بخشی از گذشته این سرزمین را رقم زدند.
اکنون وظیفه مدرسه تنها یاد کردن از نام آنان نیست؛ بلکه حفظ روایت زندگیشان و انتقال آن به دانشآموزانی است که شاید سالها بعد خود روایتگر این روزها برای نسل آینده باشند.
مهر با همه شور و تازگیاش، امسال در لرستان یک پیام دیگر دارد؛ برخی نیمکتها خالی مانده و برخی کلاسها صاحب همیشگی خود را از دست دادهاند، اما خاطره دانشآموزان و معلمانی که دیگر به مدرسه بازنگشتند، میتواند همچنان در زنگهای مدرسه در دفترهای دانشآموزان و در حافظه خانوادهها زنده بماند.
شهدای دانشآموز لرستان پیش از آنکه نامشان در فهرست شهدا ثبت شود، دانشآموز بودند نوجوانانی که کیف مدرسه بر دوش میگذاشتند، تکالیفشان را مینوشتند، در حیاط مدرسه با دوستانشان گفتوگو میکردند و مانند دیگر همسنوسالانشان برای آینده رویا داشتند.
نگار و نرگس نوگلان پر کشیده به آسمان
نگار و نرگس خواهران شهیدی هستند که به همراه برادر ۶ ماهه و پدر و مادر خود در شب دوم فروردین ماه امسال به دلیل اصابت موشک به منزل مسکونی به آسمان پرکشیدند.
نگار دانش آموز پایه سوم مدرسه شاهد و نرگس دانش آموز پایه نهم مدرسه رضوان خرم آباد بود.
حسنا فولادوند نیز دانش آموز پایه نهم مدرسه شاهد بروجرد بود که در جنگ ۱۲ روزه نیز مادرش در حمله دشمن به منزل مسکونی به شهادت رسید که در جنگ رمضان نیز خود به همراه پدرش در جریان دومین حمله دشمن به منزل مسکونی آنان به شهادت رسیدند و برادر خردسالش مجروح شد.
امید میردریکوند دانش آموزپایه دوازدهم هنرستان المپیک؛ آناهید رشنو پایه دوم مدرسه زنده یاد رحیمی؛ امیرعلی چراغی دانش آموز پایه هفتم مدرسه اوستا در بروجرد؛ زینب پاپی پایه دوم مدرسه زنده یاد رحیمی و محمد صالح ساکت دانش آموز پایه چهارم مدرسه آزادگان به فیض شهادت نائل آمدند.
شهید دانش آموز محمد حسین شیراوند مداح اهل بیت بود که پس از چندین روز مجروحیت آسمانی شد، شهیدان امیر علی فلاح دلی و هلنا غلامی نیز شهدای دانش آموز جنگ ۱۲ روزه در لرستان هستند که حملات ددمنشانه دشمن صهیونی آمریکایی در لرستان به شهادت رسیدند.
تداوم راه شهدا در نظام تعلیم و تربیت
مدیرکل آموزش و پرورش لرستان می گوید: فرهنگ ایثار و فداکاری ریشه در هویت ملت ایران دارد و شهدای دانشآموز، جلوههای ناب این فرهنگ را در سنین کودکی و نوجوانی به نمایش گذاشتند.
سید عیسی سهرابی بیان کرد: امروز وظیفه آموزشوپرورش انتقال این روحیه ایثار به نسل جدید است تا بداند امنیت، آرامش و پیشرفت کشور، مرهون ازخودگذشتگی کسانی است که جان خود را در این مسیر تقدیم کردند.
وی با اشاره به نقش الگوسازی از شهدای دانشآموز عنوان کرد: معرفی سیره و سبک زندگی این عزیزان در مدارس، میتواند به تربیت نسلی مسئولیتپذیر، متعهد و وفادار به ارزشهای انسانی و ملی کمک کند.
وی بیان کرد: آنچه امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت دارد، جهاد تبیین در حوزه دانشآموزی است تا دنیا بداند این حوادث یک درگیری نظامی نیست، بلکه جلوهای آشکار از جنایت علیه کودکان بیدفاع است.
سهرابی با اشاره به لزوم تقویت فرهنگ ایثار و شهادت در مدارس گفت: برنامهریزی ویژهای برای دیدار و تجلیل از خانوادههای معظم شهدا انجام شده است تا زمینه ترویج هرچه بیشتر فرهنگ ایثار، مقاومت و شهادت در میان دانشآموزان فراهم شود.
سهرابی بیان کرد: این شهدا، افتخار نظام تعلیم و تربیت استان هستند و نام و یادشان برای همیشه در تاریخ آموزش و پرورش لرستان ماندگار خواهد ماند.
وی با تاکید بر تداوم راه شهیدان در نظام تعلیم و تربیت عنوان کرد: خون این شهدا هرگز پایمال نخواهد شد و آموزش و پرورش لرستان با تمام توان پای کار است تا ضمن تکریم خانوادههای معظم شهدا، زمینهساز تربیت نسلی انقلابی، آگاه و خونخواه باشد.
۱۵ مدرسه لرستان به نام شهدای دانش آموز نامگذاری شد
رییس اداره امور شاهد و ایثارگران آموزش و پرورش لرستان نیز گفت: استان دارای ۴۲ آموزشگاه در سه مقطع تحصیلی است که پارسال تعداد ۱۲ هزار و ۱۰۰ دانش آموز در این مدارس مشغول تحصیل بودند.
عیسی حیدروند افزود: اولویت اصلی برای ورود به این مدارس فرزندان معزز شهدا ،فرزندان جانبازان بالای ۲۵درصد و فرزندان آزادگان و فرزندان رزمندگان و ایثارگران است.
وی اظهار داشت: آموزش و پرورش لرستان در جنگ تحمیلی هشت ساله، ۹۵۰ شهید دانش آموز و ۲۰۰ شهید فرهنگی تقدیم نظام جمهوری اسلامی کرده است و در جنگ های تحمیلی جدید هم ۱۱ دانش آموز و پنج فرهنگی به شهادت رسیدند.
وی با بیان اینکه یک ششم از کل شهدای استان وابسته به آموزش و پرورش استان بوده است اظهار داشت: باتوجه به آمار دانش آموزان و فرهنگیان شهید در جنگ های تحمیلی جدید، ۱۵ آموزشگاه به نام این شهدا نامگذاری شد.
حیدروند افزود: پیگیری تمامی امور اداری مربوط به خانواده معظم شهدا و جانبازان اعم از استخدامی، انتقالی و توزیع بسته های فرهنگی وصایای شهدا در مدارس استان، انتخاب موضوعات متعدد برای شناخت شهدا و ایثارگران تحت عنوان انشانویسی؛ برگزاری بیش از ۲۰۰مورد یادواره شهدا توسط ادارات و مدارس؛ تهیه بیش از هزار عکس از تمثال شهدا و توزیع آن انجام شده است.