به گزارش خبرنگار ایسنا، عصر امروز ۳۰ شهریور ماه، شب صدابرداران و صداگذاران در خانه سینما در حالی برپا شد که جمعی از سینماگران و هنرمندان در آن حضور داشتند و اصغر فرهادی کارگردان برگزیده اسکار هم در این مراسم حاضر شد.

در این مراسم از حسن زاهدی، اسحاق خانزادی و بهروز شهامت تقدیر شد.

اصغر شاهوردی، محمد مهدی عسگرپور، منوچهر شاهسواری، محمد آلادپوش، عادل تبریزی، کامران سحرخیز، بهمن اردلان، جهانگیر میرشکاری، علی قوی تن، آرش قاسمی، علی اکبر ثقفی، نادر فوقانی، امیر عابدی، بهرام بدخشانی، محمدعلی حسین‌نژاد، حسن آقاکریمی، جواد طوسی، هوشنگ گلمکانی، بهرام عظیمی و.. از جمله هنرمندان حاضر در این برنامه بودند.

در ابتدای برنامه، بهمن اردلان با یادی از پیشکسوتان حوزه صدا در سینما که برخی از آنها در قید حیات نیستند، از اینکه این مراسم برگزار شده ابراز خرسندی کرد و گفت: دوست داشتیم افراد دیگری همچون بهروز معاونیان، محمدرضا دلپاک، جهانگیر میرشکاری و .... برای‌شان مراسم بزرگداشت برگزار می‌شد اما فعلا میسر نشد.
وی ادامه داد: همیشه یکی از آرزوهای انجمن، برگزاری مراسم سالانه برای صدای فیلم‌هاست و امیدواریم این کار انجام شود.‌ این از اهداف ما بود و یک آیین نامه اجرایی برای آن تدوین کردیم.

این هنرمند فعال در عرصه صدا در ادامه متنی را قرائت کرد که در بخشی از آن با اشاره به جایگاه صدا در سینما بیان کرد: از صدابرداران سینمای ایران برای تدریس در ژاپن یا حضور در آکادمی اسکار دعوت می‌شود و این ارزش فعالان این حوزه است اما به سینماگران باید هشدار داد و از آنها خواست که با صدای سینما بهتر رفتار کنید. تنها با دانش و فناوری نمی‌توانید به صدای خوب برسید و اگر این جایگاه حفظ نشود با صدای کم‌رمق‌تری در آینده روبرو خواهیم شد.

در ادامه این مراسم ، تصاویری از حسن زاهدی پخش شد که در آن خانه سینما را برای خود یک امید تعریف کرد و گفت: من سربازی هستم که با سپر و کلاه خود، جلوی در خانه سینما می‌ایستم و از آن محافظت می‌کنم.
او در این ویدیو به برخی فیلم‌ها و همکاریهایش اشاره کرد.

سپس منوچهر شاهسواری (سینماگر ) با حضور در پشت میکروفن خطاب به حسن زاهدی بیان کرد: من از زمانی که شاگردی تو را در استودیوهای تلویزیون کردم تا بعدها که رفاقت داشتیم، گوهر روانت ، هنوز همانطور باقی مانده است.

او با اشاره به حضور اصغر شاهوردی در مراسم افزود: من و اصغر شاهوردی پشت یک نیمکت درس خواندیم و الان او به این صورت (روی ویلچر) آمده و من به این شکل ! نمی‌دانم چه چیزی ناراحت کننده است ؟! چون معتقدم ناامیدی اهریمنی است که قلب آدم را رها نمی‌کند و وای بر ما اگر ناامیدی در قلبمان لانه کند.

شاهسواری همچنین به حسن زاهدی گفت: تو بچه محل سینمایی و اهلش هستی و هر جا که یک اهل باشد، آنجا اهلیت پیدا می‌کند.
 

در ادامه اصغر فرهادی کارگردان برگزیده اسکار هم به جایگاه آمد و گفت: صدا در سینما آنقدر مهم است که من اصلا فیلم آخرم را در ادای دین به صدا ساختم و کار برایم به جایی رسیده که موقع نوشتن و قبل از نگارش تصویر، صدا را می‌نویسم و شاید این کار، به این دلیل باشد که بیشتر تخیل کنیم. صدا المان مهمی است که در زنده بودن و خون فیلم خیلی اثرگذار است.

او درباره حسن زاهدی با اشاره به مسعود بهنام و شاهوردی که صدای سر صحنه را به سینما آوردند، گفت: در سینمای ایران نکته‌ای هست که در خارج از ایران آن را تجربه نکردم و آن حس پدرانگی صدابرداران در سینمای ایران است.

فرهادی خطاب به اردلان و صحبت های او گفت: صدا در سینمای ایران تحسین برانگیز بوده و در دنیا ، من بارها شنیده‌ام که گفته‌اند چطور چنین کاری کردید؟!

سپس حسن زاهدی روی سن آمد و گفت: من اگر به جایی در سینما رسیدم صدقه سر جهانگیر میرشکاری است. من هیچ وقت این موضوع را فراموش نمی‌کنم.

او خود را کوچکتر اسحاق خانزادی و بهروز شهامت دانست و خاطره‌ای را از صدابرداری فیلم «رقص در غبار» تعریف کرد.

بخش بعدی این برنامه به تجلیل از احسان خانزادی اختصاص داشت.

ابتدا ویدیوی از این هنرمند پخش شد که او درباره فعالیت‌هایش در عرصه صدابرداری و صداگذاری در دوران مختلف سخن گفت و از همکاری اش با فیلمسازان بزرگ سینمای ایران همچون مسعود کیمیایی یاد کرد.

پس از پخش این ویدیوی کوتاه ، جواد طوسی، منتقد سینما در سخنانی به گزیده کاری این سه پیشکسوت صدا اشاره کرد و گفت: آقای خانزادی و روبیک منصوری در قله‌های صدا قرار می‌گیرند و حضور چنین عزیزانی به هر اثری تشخص داده است.

او در بخشی از صحبت‌های خود درباره اصغر فرهادی گفت: اصغر فرهادی فیلمساز اینجایی است و باید در کانون این التهابات در جامعه خود و در کنار مردم باشد.

وی همچنین به مراسم گرامیداشت روز سینما اشاره کرد و گفت؛ در فضای مجازی کلیپ‌هایی از جشن خانه سینما دیدم و برایم سوال است که آیا افراد حاضر در آنجا، نماینده غالب جامعه صنفی بودند؟ اگر نبودند علت آن باید پیگیری شود چون جشن خانه سینما همیشه جایی برای کنار گذاشتن کدورت‌ها و دورهم جمع شدن بوده و علت اینکه خیلی‌ها در پیله خود رفته‌اند را باید جویا شویم. باید بینیم آیا درویش، حاتمی‌کیا، مسعودکیمیایی، جوزانی و بازیگران دعوت شده بودند و چرا به این اقلیت رسیدیم.


در ادامه محمدمهدی عسگرپور رییس هیات رییسه خانه سینما پس از صحبت‌های طوسی با آرزوی موفقیت و طول عمر برای بزرگان حاضر در مراسم از سابقه آشنایی خود با احسان خانزادی گفت و افزود: نسل جدید باید بداند بخش زیادی از افتخارات سینما، حاصل کار هنرمندانی است که امروز اینجا هستند.

او درباره انتقادات طوسی هم گفت: در این مورد آقای اسعدیان باید پاسخ دهد ، ولی حال و روز این روزها را همه میدانیم و خیلی‌ها دل و دماغ حضور در جشن یا برنامه ندارند. البته آن برنامه جشن هم نبود ولی با خیلی‌ها تماس گرفته شد و از آنجا که من از سال ۱۴۰۱ بااین موضوع خیلی مواجه شده‌ام، به نظرم انگار به یک تعطیلی رسیده‌ایم چون مشخصا هنرمندان بیشتر این حال و احوال را تجربه می‌کنند و باید به امید روزهای بهتر باشیم.

سپس محمدرضا دلپاک در سخنانی با تقدیر از اسحاق خانزادی گفت؛ او هیچ وقت صدا فروش نبود و هنربَند هم نبود.


در ادامه خانزادی با حضور در پشت میکروفن با اشاره اینکه در طول این سال ها در هزار فیلم کار کرده است، گفت: من در هیچ کدام از فیلم‌هایم، کوچکترین بی‌معرفتی به میکروفن نکردم.

او افزود: «آتش‌بس» اولین فیلم دیجیتالی بود که کار کردم و خیلی تلاش کردم که دیجیتال را یاد بگیرم.
وی همچنین اشاره کرد که فیلم اخیر کیمیایی «عشق در انفرادی» را هم صدابرداری کرده و امیدوار است، باز هم بتواند فعالیت کند.

آخرین تجلیل به بهروز شهامت اختصاص داشت، این هنرمند عرصه صدا نیز در ویدیویی از شروع کار خود و فعالیت‌هایش و اینکه خانه سینما را خانه دوم خود می‌داند، سخن گفت.
سپس علی قوی‌تن کارگردان در سخنانی با اشاره به همکاری مشترک خود با بهروز شهامت گفت: بهروز در کار خود سبک دارد و چیزهایی را اضافه میکند که در تصویر نیست. بخصوص آنکه صدا در سینما صرفا آن چیزی نیست که شفاف و قابل شنیدن باشد.
در ادامه بهرام عظیمی با بیان اینکه به نمایندگی از فعالان حوزه انیمیشن حضور دارد و صحبت می‌کند، گفت: ما انیمیشنی‌ها خیلی به صدا و فعالیت صداگذاران مدیون هستیم.‌ برای ما آقای شهامت جایگاه خاصی دارد چون میدانیم فلفل و نمکی به کار ما اضافه می‌کند که آن را جذاب تر می‌کند.

آرش قاسمی هنرمند صداگذار هم در جمله‌ای کوتاه گفت: من لذت ۳۰ سال شاگردی بهروز شهامت را دارم.
در ادامه شهامت به پشت میکروفن آمد و متنی را قرائت کرد که در آن صدا را بخشی از زندگی اش دانست.
او گفت: امروز که به گذشته نگاه می‌کنم آنچه برایم باقی مانده نام و یاد همکارانی است که با آنها کار کرده‌ام. برای یک‌ هنرمند چه چیزی ارزشمندتر از اینکه در یاد دیگران باقی بماند. چه خوب که پس از این سال ها می‌توانم بگویم صدای سینمای ایران بخشی از زندگی من شد.

انتهای پیام