به گزارش خبرنگار مهر، نمیدانم تا پیش از نهم اسفندماه 1404، شهر میناب با چه تصاویری به مردم معرفی میشد؛ اما از آن روز تلخ و جانکاه تا امروز، میناب با هزاران و شاید میلیونها کلمه و تصویر ما را متوجه خود میکند، با هر آنچه که به کودک و کودکی مربوط است، با هر آنچه که به دنیای مادرها و پدرها ارتباط دارد و با هر رد و نشانی از مدرسه، درس، مشق، تحصیل و علم. میناب مانند شیشه هزارتکهشده، با هر تکهاش ما را به اندوهی بزرگ سوق میدهد: اندوهی بزرگ و عمیق.
سال تحصیلی جدید آغاز شد. امروز با حضور دانشآموزان و رئیس جمهور، شروع یک سال دیگر برای تحصیل و سوادآموزی را جشن میگیریم اما میناب و مدرسه «شجره طیبه»اش، باری سنگین بر دوش همه مردم بهویژه معلمان و مربیان گذاشته است تا یاد کودکان شهید این مدرسه از خاطرهها پاک نشود. اما آیا فقط باید به یاد آنها باشیم؟ آیا ماکانها و مهدیسها با گریههای ما زنده میشوند؟ جان آنها فدای وطن شد؛ اما جان کودکانی که از امروز به مدرسهها میروند هنوز در خطر است؛ چراکه دشمن هنوز دشمن است و بسیاری از ما به ماهیت دشمنیِ او ناآگاهیم. با توجه به این نکته، مسئله «دشمنشناسی» امروز بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا کرده است.
«زنگ میناب» درصدد است تا از طریق کتابها به نوجوانان و جوانان ایران، دشمنشناسی را بیاموزد. به این بهانه با سمانه خاکبازان، نویسنده ادبیات نوجوان گفتوگو کرده و پیشنهادهای او را برای مطالعه درباره این موضوع جویا شدهایم.
خاکبازان، کتابهای «تاریخ مستطاب آمریکا» نوشته محمدصادق کوشکی، «تدارک جنگ بزرگ» نوشته گریس هال سل، «ریشهها» نوشته الکس هیلی، «تاریخ کرموی جهان» نوشته فرزانه صنیعی، «سرگذشت استعمار» نوشته مهدی میرکیایی، «صهیونیسم بینالملل» نوشته هنری فورد، «فلسطین سرزمین پرماجرا» نوشته علی شعیبی و «یک تکه زمین کوچک» نوشته الیزابت لرد را برای مطالعه به نوجوانان و جوانان پیشنهاد کرد.
این نویسنده درخصوص علت انتخاب و پیشنهاد این آثار گفت: نگاه دقیق و تقسیمبندی موضوعی، بیان ساده و گاه طنزآمیز، پرداخت به جوانب مختلف موضوع دشمنشناسی و واکاوی درست این مسئله از دلایل من برای پیشنهاد این کتابهاست.
نویسنده رمان تاریخی «یرحا» در پاسخ به این سؤال که «چرا جنایت مدرسه شجره طیبه در میناب، با هیچ توجیه نظامی و سیاسی قابل چشمپوشی نیست و مردم بهویژه نوجوانان و جوانان باید دشمنشناس باشند؟» توضیح داد: کودککشی در هیچ نظام فکری و نظامیای جز نظام فکری شیطان جایگاهی ندارد. جنگ برای کودکان نیست. فرقی نمیکند کودکان میناب باشند یا لامرد یا غزه و هر نقطهای از جهان. فاجعه میناب جدا از بحث جنگ، یک کودککشی آئینی بود که با هیچ دلیل و تفسیری قابل توجیه نیست. درد کودکان میناب تا همیشه بر دل مردم ایران هست و خواهان گرفتن انتقام خون این عزیزان هستیم.
او در اینباره افزود: تعبیرها و تفسیرها جدا از مباحث سیاسی، زمانی به وجود میآیند که ساختار فکری دشمن شناختهشده نیست. دشمن تا ابد دشمن است؛ نه روی خوشش نشان دوستی است و نه قهرش قابل اعتنا. اگر نوع نگاه، تاریخشناسی رفتاری و حد عداوت دشمن به کودکان و نوجوانان ما شناسانده شود، آنها میتوانند وقایع را تحلیل کنند. علاوهبر این، دیگر با اخبار دشمن عقایدشان دستخوش تغییر نمیشود. دشمنشناسی علاوهبر افزایش توان فکری، تحمل و توان جسمی را هم بالا میبرد.