«حزب سوسیالیستی رایش» (SRP) آشکارا وفاداری به رایش را تحسین و تبلیغ می‌کرد و خواهان جمع شدن و وحدت میان زنان و مردان اصیل و واقعی آلمانی بود. زندگی‌نامه مؤسس این حزب نیز، در نوع خود جالب است. فریتز دورلس از سال ۱۹۲۹، عضویت در حزب نازی آلمان را در کارنامه خود داشت و به عنوان سرپرست ناحیه‌ای و مدرس در یکی از مدارس موسوم به «جبهه کار آلمانی»، به رژیم نازی خدمت کرده بود.

دورلس، در سال ۱۹۴۹، همراه با یکی از هم‌قطارانش که خود را فرانتس ریشتر می‌نامید، در چارچوب ائتلاف انتخاباتی راست‌های محافظه‌کار، به «بوندس‌تاگ»(مجلس آلمان) راه یافت. اما برای نفر دوم، نه تنها قرار گرفتن در میان راست‌های محافظه‌کار یک پوشش و استتار محسوب می‌شد، بلکه نام وی نیز جعلی بود. فرانتس ریشتر، در واقع فریتز روسلر نام داشت و تا سال ۱۹۴۵، در بخش تبلیغات حزب نازی آلمان فعالیت می‌کرد. ریشتر یا همان روسلر، در سال ۱۹۵۰ به حزب سوسیالیستی رایش پیوست.

در همان زمان، سرویس‌های اطلاعاتی آمریکا، طی یک تحلیل و گزارش داخلی به این نتیجه رسیدند که نزدیک به هفتاد درصد از حلقه رهبری این حزب قدرتمند و بیش از ده هزار تن از اعضای آن، سابقه عضویت در حزب نازی آلمان را دارند و بیش از نیمی از آنان، پیش از ماه مه ۱۹۳۳، به عضویت حزب متبوع هیتلر پذیرفته شده بودند. کارگزاران و سران حزب سوسیالیستی رایش، در مکاتبات خود چنان لحنی را به کار می‌گرفتند که گویی حزب نازی آلمان هنوز فعالیت دارد و هرگز منحل نشده است.

این افراد در سخنرانی‌های علنی خود نیز، به هیچ عنوان جانب احتیاط را رعایت نمی‌کردند و نه تنها در سال‌های آخر دهه ۱۹۴۰، سیستم دولت بُن را به سخره می‌گرفتند، بلکه با تحقیر از دولت آلمان غربی، به عنوان ساکنان خانه سالمندان بُن، یاد می‌کردند. اجرای موسیقی و کنسرت در گردهمایی‌های حزب سوسیالیست رایش، بر عهده استاد موسیقی و سرپرست سابق بخش موسیقی حزب نازی بود.

همکار او نیز، سازنده مارش‌های رایش سوم محسوب می شد که در کنگره‌های حزب در نورنبرگ مشهور شد. در همین زمان، نیروهای اشغالگر غربی که از آمادگی این حزب برای هم‌نوایی با شوروی و آلمان شرقی علیه نیروهای غربی نگران بودند، برای انحلال حزب سوسیالیست رایش، دولت بُن را تحت فشار گذاشتند و از این دولت خواستند که تقاضای انحلال این حزب را به دادگاه قانون اساسی ارائه کند. به این ترتیب بود که این دادگاه در اکتبر سال ۱۹۵۲، به کار این حزب پایان داد و علت انحلال را بیش از هر چیز دیگر، پیروی حزب از ناسیونال‌سوسیالیسم هیتلری اعلام کرد.

منبع: تاریخ ایرانی