به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»؛  علیرضا فقیهی‌راد /// امشب در ۲۰۰ امین روز بعثت مردم در خیابان ها قرار داریم. این حضور عجیب مردم از ۹ اسفند تا به امروز یک پدیده بی نظیر تاریخی است که جامعه شناسان باید سال ها راجع آن حرف بزنند و بنویسند. در تاریخ ایران چنین مردمانی بی نظیرند. در حوزه جامعه شناسی خیابان دو کارکرد از دو منظر جریانات چپ مارکسیستی و جریانات راست لیبرال دارد. چپ ها خیابان را اساسا محل تضاد و برخورد توده ها با قدرت حاکم می دانند.
راست ها خیابان را صرفا جایی برای مصرف جسم ها توصیف می کنند. اما خیابان در اندیشه انقلاب اسلامی معنای متعالی تری دارد که این شب ها شاهد آن هستیم. خیابان در مقابل تضاد و درگیری محل اتحاد، همدلی و انسجام شد و در مقابل مصرف محل تولید قدرت شد. خیابان محل آفرینش یک ملت متحد و موجب شکل گیری عنصر جدیدی از قدرت شد. در اندیشه انقلاب اسلامی خیابان دیگر یک "فضا" نیست، خود تبدیل به "نیروی سیاسی" موثر و مقوم قدرت حاکم شده و در کنار بقیه اضلاع قدرت نه در برابر آنها؛ شگفت انگیزترین مقاومت تاریخ ایران را مقابل متجاوزان رقم بزند.