غلامعلی حداد عادل، که در مجمع تشخیص مصلحت نظام نیز عضویت دارد، در یک سخنرانی که روز چهارشنبه ۱۸ شهریور در رسانه‌ها منتشر شد، همچنین اعلام کرد شرایط کنونی کشور از نظر حجاب «بسیار سخت‌تر از سال ۶۰ است که شروع به کار کرده بودیم».
در همین حال، مجید انصاری، معاون حقوقی رئیس‌جمهور ایران، درباره اجرا نشدن قانون موسوم به «عفاف و حجاب» در دولت مسعود پزشکیان گفت: بعد از بررسی‌ها مشخص شد که این قانون «اشکالات جدی» دارد. او در توضیح این اشکال‌ها گفت: «بسیاری از مواد آن اساساً قابلیت اجرا ندارد و پیش‌بینی می‌شد اجرای آن مشکلاتی برای کشور، امنیت شغلی افراد، پیوستگی اجتماعی و همبستگی اجتماعی ایجاد کند».
محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، شهریور ۱۴۰۴ اعلام کرد که قانون «عفاف و حجاب» را که در سال ۱۴۰۳ در مجلس تصویب و به تأیید شورای نگهبان رسیده بود، به‌دلیل «ابلاغ مکتوب» شورای عالی امنیت ملی ابلاغ نکرده است. حجاب اجباری در ایران از ۱۸ مرداد ۱۳۶۲ و با تصویب قانون مجازات اسلامی توسط مجلس شورای اسلامی، برای عدم رعایت حجاب در معابر عمومی و تعیین مجازات عملی شد. مخالفت با حجاب اجباری، پس از جان‌باختن مهسا امینی در بازداشت گشت ارشاد در شهریور ۱۴۰۱ گسترده شد و از آن زمان،بسیاری از زنان ایرانی با کنار گذاشتن حجاب، در برابر این قانون مقاومت کرده‌اند. در مقابل، حکومت، همچنان با اقداماتی مانند بستن کافه‌ها و رستوران‌ها و اماکن تفریحی به دلیل رعایت نشدن حجاب اجباری، سعی در اعمال آن دارد.