به گزارش جام جم آنلاین روابط عمومی رسانه ملی، امیر داسارگر افزود: در بسیاری از موارد، شما یک یا دو خط اطلاعات دارید و باید همان را به یک اپیزود و داستان تبدیل کنید.
وی درباره شکل‌گیری «قصه فرهاد» اظهار کرد: ایده این اپیزود در ابتدا فقط یک خط بود. در زمان جنگ، افرادی که داوطلب بودند از بهزیستی کودکی را به سرپرستی بگیرند، اما به هر دلیلی کودکی به آن‎ها واگذار نشده بود، تماس گرفته بودند و اعلام کرده بودند که می‌خواهند با سازوکاری مشخص تا پایان جنگ، کودکانی را تحویل بگیرند. این اتفاق واقعی بود، اما اطلاعات بیشتری درباره آن نداشتیم و باید برای این خط داستانی، قصه‌ای طراحی می‌کردیم.
وی ادامه داد: حتی در مواردی که جزئیات بیشتری درباره یک اتفاق یا شخصیت وجود دارد، ممکن است به دلیل برخی ملاحظات امکان بیان همه آن‌ها وجود نداشته باشد؛ بنابراین نویسنده ناچار است از میان اطلاعات موجود، آن بخش‌هایی را که برای ساخت درام مناسب است، انتخاب کند و درعین‌حال مراقب باشد که مسیر داستان از واقعیت شخصیت فاصله نگیرد.
این کارگردان درباره نحوه نگارش فیلم‌نامه این اپیزود نیز گفت: طرح و داستان متعلق به خودم بود و من به همراه یکی از دوستانم فیلمنامه را نوشتیم. در این اپیزودها الزام خاصی برای یکدست کردن جهان قصه‌ها یا هماهنگ کردن شخصیت‌ها با جهان اپیزودهای دیگر وجود نداشت و دست ما تا حد زیادی باز بود؛ بنابراین متنی که خودمان نوشتیم از این نظر پیچیدگی خاصی نداشت و توانستیم جهان داستان را متناسب با موضوع موردنظرمان طراحی کنیم.
داسارگر درباره شرایط تولید این اپیزود نیز اظهار کرد: فرصت بسیار کمی داشتیم و قرار بود «قصه فرهاد» در فصل اول پخش شود. پیش‌تولید ما تنها پنج روز طول کشید و بعد از آن نیز در شش جلسه و حدود ۱۵ ساعت فیلم‌برداری، کار را به‌سرعت تولید کردیم. تولید اپیزود هم‌زمان با تولید فصل اول انجام گرفت، اما نمی‌دانم چرا درنهایت در فصل اول پخش نشد. طبیعتاً اگر زمان بیشتری در اختیار داشتیم، شاید تغییراتی در کار ایجاد می‌کردیم، چون شرایط تولید، محدودیت‌هایی را به شما تحمیل می‌کند. بااین‌حال از خروجی کار ناراضی نیستیم و امیدواریم مردم نیز با آن ارتباط برقرار کنند.
این فیلم‌ساز درباره حضورش در طرح «سرو سپید سرخ» گفت: من با اصل این طرح بسیار موافقم. جنگ اتفاق بزرگی است که جامعه را تکان می‌دهد و می‌تواند در برخی زمینه‌ها موجب رشد شود. به تعبیر یکی از دوستان فیلم‌سازم، در همین ۴۰ روز جنگ به اندازه ۴۰ سال قصه تولید می‌شود. مهم‌ است که این داستان‌ها به درد جامعه بخورند و بتوانند گرهی از زندگی مردم باز کنند. وقتی یک اتفاق بزرگ اجتماعی رخ می‌دهد، روایت‌های فراوانی در دل آن شکل می‌گیرد که می‌توانند به شناخت بهتر جامعه و انسان‌ها کمک کنند.
وی در پایان ابراز امیدواری کرد که این سریال اپیزودیک با تیراژ بالا و مدیریت درست ادامه پیدا کند و در فصل‌های بعد نیز بتواند درباره مسائل سیاسی، اجتماعی و فرهنگی با مردم صحبت کند و روایت‌هایی را به تصویر بکشد که ریشه در تجربه واقعی جامعه دارند.