درسي كه جهان از اين جنگ گرفت اين بود كه در جنگهاي دفاعي، بايد صرفا از سربازان داخلي استفاده شود كه بدانند شكست آنها برابر است با تصرف وطنشان توسط بيگانه و بنابراين، تا آخرين نفس پايداري خواهند كرد. از آن پس دولتها از سرباز مزدور تنها براي تعرض به ساير سرزمينها استفاده كردند تا دست اين سربازان براي غارت باز باشد و به طمع غنيمت بهتر بجنگند.
 
1539م:نهم سپتامبر سال 1539 شاه طهماسب صفوي وارد قندهار شد تا برادرش سام ميرزا را كه از شش سال پيش از آن بر او ياغي شده بود تنبيه كند. سام ميرزا در سال 1534 در قندهار بر دولت مركزي (به پايتختي قزوين) ياغي شده و منطقه بزرگي از ايران خاوري را از قلمرو برادر خارج ساخته بود و اين، در حالي بود كه ازبكان به شمال اين منطقه (شمال افغانستان امروز) دست اندازي مي كردند. پيش از ورود شاه طهماسب به قندهار، سام ميرزا فرار كرده بود و شاه طهماسب با نيروهايي كه با خود آورده بود به شمال راند و ازبكان را از آنجا بيرون راند.