به گزارش ایرنا، سال تحصیلی جدید، بعد از ماه‌ها آموزش غیرحضوری، در حالی آغاز می‌شود که صندلی بعضی کلاس‌ها خالی از حضور دانش‌آموزان و معلمانی است که سال گذشته را به امید رفتن به یک پایه تحصیلی بالاتر در تلاش بودند و کلی نقشه کشیده بودند، مثل شهید ندا امینی آذر، آموزگار پایه اول ابتدائی دبستان شهید حاتم‌لوئی شهرستان بستان آباد که به خنده‌ها و کارهای خیرش، معروف بود.

این دبستان، امسال، معلم خاص کلاس اولی‌هایش را کم دارد و قدم برداشتن برای همکاران او در راهروهای مدرسه دشوارتر از مدیریت کلاس اولی‌هایی است که با آداب نشستن بر سر کلاس درس، آشنا نیستند. هر گوشه مدرسه، یاد او را زنده می‌کند، معلمی که عمرش به درازای برنامه‌ها و نقشه‌هایش نبود.

کلاس اولی‌ها در کلاس نصر دبستان در روز مانور بازگشایی مدارس، منتظرند تا معلم برای خوشامد گویی وارد کلاس شود؛ دیوارهای کلاس، با دست‌سازه‌های معلمی تزیین شده که امسال، عکس خودش هم به عنوان شهید آن را مزین کرده و ورود به کلاس با لبخند و روی خوش برای همکاران او بسیار سخت است، اما تنها انگیزه‌ای که جلوی غلیان احساسات را گرفته و باعث می‌شود تا اشک‌ها را پشت در کلاس جا بگذارند، کارهای نیمه تمام معلم شهیدی است که هم در حیاتش نمونه بود و هم در ممات. زنده نامیرا.

زهرا قاسم‌لو، همکار و همراه شهید ندا امینی آذر در این باره می‌گوید:

«این درو که باز می‌کردم، اولین چیزی که چشمم می‌دید، لبخند قشنگت بود. اما امروز که دوباره در کلاست رو باز کردم، خبری از اون لبخند نبود ...

رفتنت هنوز باورم نشده. قرار بود امسال کلی برنامه داشته باشیم، کلی کنار هم بگیم و بخندیم. اما سهم من شروع سال تحصیلی جدید، همین صندلی خالی شد.

قرارمون این نبود ... جالی خالیت تو کلاس درد می‌کنه.

از این مدرسه خیلی از معلما می‌رن و میان ...
اما تو با رفتنت جاودانه شدی ندا جان ...

اسمت و خنده‌هات تا ابد روی دیوار این مدرسه و توی دل ما می‌مونه.
روحت شاد همکار، رفیق، هم مسیر روزهای خوب...».

به گزارش ایرنا، شهیده ندا امینی آذر روز پنجشنبه ۱۴ اسفند ۱۴۰۴ در حمله موشکی رژیم صهیونی و آمریکایی به شدت مجروح و بامداد پنجشنبه ۲۱ اسفند ۱۴۰۴به شهادت رسید.