سید مهدی سیدصالحی در گفتوگو با خبرگزاری آنا، درباره عدم همکاری باشگاهها با تیم ملی امید اظهار داشت: این مشکلی است که از سالهای قبل وجود داشته و متأسفانه نزدیک مسابقات تیمهای ملی پایه، به دلیل شرایط فوتبال کشور و فشردگی مسابقات، تعدادی از بازیکنانی که سرمربی تیم ملی امید انتخاب میکند، از بازیکنان تأثیرگذار باشگاهها هستند.
هرکس در فوتبال به فکر منافع خودش است
وی افزود: وقتی لیگ فشردهای داریم و نیمکت مربیان فوتبال کشور هم بهشدت تحت تأثیر نتیجه است، مربیان باشگاهی طبیعی است که به این فکر کنند که اگر بازیکنان خود را در اختیار تیم امید قرار دهند، ممکن است بازیکنان بروند و برگردند اما در این فاصله سرمربی باشگاه تغییر کرده باشد. بنابراین هرکس در فوتبال به فکر منافع خودش است و این نتیجه برنامهریزی اشتباهی است که در سالهای گذشته اتفاق افتاده است.
برنامه مسابقات باید به گونهای باشد که باشگاهها متضرر نشوند
بازیکن سابق تیم ملی ادامه داد: اگر تیمهای باشگاهی قرار است در مسابقات آسیایی شرکت کنند، باید برنامه لیگ به شکلی تنظیم شود که باشگاهها، بازیکنان و تیم ملی امید هیچکدام متضرر نشوند. تیمهایی مانند پرسپولیس، استقلال، تراکتور، سپاهان و گلگهر بازیکنان بیشتری در اختیار دارند اما تیمهایی مانند خیبر، ملوان، آلومینیوم اراک و فولاد خوزستان ممکن است بخش مهمی از ترکیب خود را از بازیکنان امید تشکیل داده باشند.
باید تصمیمی گرفته شود که نه باشگاه، نه بازیکن و نه تیم ملی امید آسیب ببینند
سیدصالحی تصریح کرد: اگر این بازیکنان از چنین تیمهایی گرفته شوند، آن تیمها با کمبود بازیکن مواجه میشوند و ممکن است نتیجه نگیرند. اگر تیمی سقوط کند، یک شهر و یک استان متضرر میشوند. آیا کسی پاسخگو خواهد بود؟ بنابراین باید تصمیمی گرفته شود که نه باشگاه، نه بازیکن و نه تیم ملی امید آسیب ببینند.
عبدی باید بازیکنان کمتر دیدهشده را انتخاب میکرد
وی درباره راهکار حل مشکل تیم ملی امید گفت: اگر مسابقات در تقویم فیفا نیست و باشگاهها هم ملزم به در اختیار گذاشتن بازیکنان نیستند، فدراسیون نمیتواند با باشگاهها بجنگد یا آنها را محروم کند. بهترین راهکار این است که سرمربی تیم امید برای مسابقات آسیایی به سراغ بازیکنانی برود که کمتر دیده شدهاند. سرمربی تیم امید باید یک سال یا یک سال و نیم روی این بازیکنان کار کند. میتواند از لیگ امیدهای تهران، لیگهای پایه کشور و بازیکنانی که کمتر فرصت حضور در فوتبال بزرگسالان پیدا کردهاند، نفرات مورد نظرش را انتخاب کند. اگر این بازیکنان در اردوهای مستمر کنار یکدیگر باشند، میتوانند هماهنگی لازم را به دست بیاورند.
بازیکن اسمدار لزوماً به معنای تیم بهتر نیست
سیدصالحی با اشاره به انتخاب بازیکنان لیگ برتری برای تیم امید گفت: آیا همه بازیکنانی که الان دعوت شدهاند، بازیکنان بسیار تاپ فوتبال کشور هستند؟ اگر قرار است یک تیم برای مسابقات آسیایی ساخته شود، باید از مدتها قبل بازیکنان انتخاب شوند و کنار یکدیگر کار کنند. در دورههای گذشته هم مربیان تیم امید با همین مشکل مواجه بودند. اگر یک مربی تیم ملی امید از ابتدا بداند که قرار نیست باشگاهها بازیکنان را در اختیارش بگذارند، باید به سراغ بازیکنانی برود که کمتر دیده شدهاند و میتوانند در اختیار تیم ملی باشند.
باید تیم امید را مانند یک باشگاه مدیریت کرد
بازیکن سابق سرخابیها خاطرنشان کرد: مربی تیم ملی امید باید مثل مربی یک باشگاه لیگ برتری عمل کند؛ بازیکن انتخاب کند، تست بگیرد، استعدادیابی کند و یک تیم بسازد. اگر این اتفاق بیفتد، هم تیم ملی امید صاحب یک تیم واقعی میشود و هم بازیکنسازی صورت میگیرد. اگر عبدی بعد از مسابقات ناگویا در این تیم باقی میماند، باید بلافاصله کار استعدادیابی را آغاز کند و بازیکنانی را که دیده نشدهاند، به اردو دعوت کند.
یک تیم واقعی از کنار هم بودن ساخته میشود
بازیکن سابق تیم ملی افزود: اگر این بازیکنان یک سال یا یک سال و نیم کنار هم باشند، میتوان یک تیم واقعی ساخت. حتی اگر تیم امید با چنین بازیکنانی عملکرد خوبی در مسابقات داشته باشد، خود بازیکنان هم دیده میشوند و احتمال جذب آنها از سوی باشگاههای لیگ برتری افزایش پیدا میکند.
فشار مسابقات روی بازیکنان لیگ برتری اثر میگذارد
سیدصالحی همچنین به فشردگی مسابقات و خطر مصدومیت بازیکنان اشاره کرد و گفت: بازیکنی مانند دانیال ایری هنوز در پرسپولیس به عنوان بازیکن ثابت جا نیفتاده و شرایط متفاوتی دارد اما سه بازیکنی که در استقلال هستند که در چهار بازی ابتدایی لیگ تقریباً در همه مسابقات بازی کردهاند. آیا این بازیکنان میتوانند با انرژی کامل وارد اردوی تیم امید شوند؟
سری که درد نمیکند، چرا دستمال ببندیم؟
سیدصالحی در ادامه با اشاره به شرایط استقلال عنوان کرد: استقلال پنجره نقلوانتقالاتیاش بسته است. اگر سهراب بختیاریزاده فردا دو بازی را ببازد، فشار سکوها را میبینیم. بنابراین وقتی چنین شرایطی وجود دارد، باید به مربیان باشگاهی هم حق داد که نگران از دست دادن بازیکنانشان باشند. وقتی سری که درد نمیکند، چرا باید دستمال ببندیم؟ من حق را به مربیان باشگاهی میدهم و به حسین عبدی هم حق میدهم، چون شرایط برای هر دو طرف سخت است اما باید راهکاری پیدا کنیم که این مشکل برای همیشه حل شود.
سالهاست فقط مُسکن میدهیم
بازیکن سابق تیم ملی تأکید کرد: ما در فوتبال پایه سالهاست که فقط مُسکن میدهیم. وقتی سردرد داریم یک قرص میخوریم و تمام میشود اما درمان اساسی انجام نمیدهیم. تیم ملی امید هم نیاز به یک درمان ریشهای دارد. باید از مدتها قبل استعدادیابی کنیم، بازیکنان دیدهنشده را به اردو بیاوریم و تیمی بسازیم که بازیکنانش حداقل یک سال کنار هم باشند. اگر این اتفاق بیفتد، هم مشکل تیم امید حل میشود، هم به باشگاهها بازیکن معرفی میکنیم و هم در آینده به تیم ملی بزرگسالان کمک خواهد شد.
انتهای پیام/