به گزارش سرویس ترجمه خبرگزاری ایمنا، میزان درآمد نیروی کار در شهرهای بزرگ جهان تفاوت قابلتوجهی دارد و مقایسه حقوق خالص ماهانه نشان میدهد محل زندگی و فعالیت اقتصادی افراد میتواند تأثیر چشمگیری بر سطح درآمد آنها داشته باشد. بررسی انجامشده بر اساس دادههای نومبئو که در گزارش سال ۲۰۲۶ دویچه بانک منتشرشده، میانگین حقوق ماهانه پس از کسر مالیات را در ۶۹ شهر بزرگ جهان مقایسه کرده است. تمام ارقام برای امکان مقایسه به دلار آمریکا تبدیل شدهاند.
در صدر این رتبهبندی، زوریخ در سوئیس قرار دارد. میانگین حقوق خالص ماهانه در این شهر به ۸۳۶۳ دلار میرسد؛ رقمی که فاصله قابلتوجهی با بسیاری از شهرهای بزرگ جهان دارد. پس از زوریخ، سانفرانسیسکو با میانگین ۷۶۰۱ دلار در رتبه دوم قرار گرفته است. ژنو با ۷۴۴۴ دلار سومین شهر پردرآمد این فهرست است.
پس از این سه شهر، بوستون با ۶۲۵۸ دلار، نیویورک با ۵۵۳۴ دلار و لوکزامبورگ با ۵۱۹۶ دلار در رتبههای چهارم تا ششم قرار دارند. شیکاگو با ۴۹۸۴ دلار، کپنهاگ با ۴۷۰۳ دلار، آمستردام با ۴۵۵۴ دلار و لسآنجلس با ۴۴۸۰ دلار نیز رتبههای هفتم تا دهم را به خود اختصاص دادهاند.
در ادامه فهرست، ملبورن استرالیا با ۴۴۰۹ دلار در رتبه یازدهم قرار گرفته و پس از آن لندن با ۴۲۸۹ دلار، سیدنی با ۴۱۸۱ دلار و اسلو با ۴۱۷۷ دلار جایگاههای دوازدهم تا پانزدهم را در اختیار دارند.
با وجود قرار گرفتن چند شهر اروپایی در میان پردرآمدترین مناطق شهری جهان، اختلاف درآمد در داخل اروپا نیز بسیار زیاد است. زوریخ با میانگین حقوق خالص ماهانه ۸۳۶۳ دلار، تقریباً دو برابر لندن با ۴۲۸۹ دلار درآمد دارد. میانگین حقوق در زوریخ همچنین بیش از دو برابر پاریس، با ۳۶۲۲ دلار، و بیش از پنج برابر لیسبون، با ۱۶۰۸ دلار است.
این شکاف تنها میان کشورهای مختلف اروپا دیده نمیشود و شهرهای بزرگ جنوب این قاره نیز در نیمه پایینتر جدول قرار دارند. مادرید با ۲۵۰۹ دلار، بارسلونا با ۲۳۹۴ دلار، میلان با ۲۲۱۶ دلار و رم با ۱۹۹۳ دلار، فاصله محسوسی با شهرهایی مانند زوریخ، ژنو و لندن دارند.
یکی از نتایج قابلتوجه این بررسی به توکیو مربوط میشود. پایتخت ژاپن، با وجود جایگاه خود بهعنوان یکی از مهمترین مراکز اقتصادی جهان، در رتبهبندی ۶۹ شهر مورد بررسی در جایگاه ۳۹ قرار گرفته است. میانگین حقوق خالص ماهانه در توکیو ۲۳۹۴ دلار اعلام شده که کمتر از شهرهایی همچون دبی، تورنتو، برلین، سئول و اوکلند است و کمتر از یکسوم میانگین حقوق در زوریخ محسوب میشود.
در آسیا نیز تفاوت درآمد میان شهرهای بزرگ بسیار گسترده است. سنگاپور با میانگین حقوق خالص ماهانه ۳۹۷۵ دلار پردرآمدترین شهر آسیایی در این بررسی است. پس از آن سئول با ۳0۱۵ دلار، شانگهای با یک هزار و ۷۰۸ دلار و پکن با 1۵۶۱ دلار قرار دارند. در بخش پایینتر جدول نیز میانگین حقوق خالص در شهرهایی همچون بنگلور، بمبئی، دهلی، بانکوک، مانیل و جاکارتا کمتر از هزار دلار در ماه است.
در میان این شهرها، فاصله میان سنگاپور و جاکارتا به بیش از ۹ برابر میرسد؛ اختلافی که بیانگر تفاوت گسترده سطح درآمد در اقتصادهای شهری آسیاست.
با این حال، بالا بودن حقوق فقط بهمعنای قدرت خرید بیشتر یا سطح زندگی بالاتر نیست. ارقام این رتبهبندی تنها میانگین درآمد خالص پس از مالیات را نشان میدهند و هزینههای زندگی، قیمت مسکن، اجاره، حملونقل، خدمات و سایر هزینههای روزمره در آنها لحاظ نشده است. به همین دلیل، بسیاری از شهرهایی که بالاترین حقوقها را دارند، همزمان در میان گرانترین شهرهای جهان برای زندگی نیز قرار میگیرند.