این تغییر سرنوشت ناگهانی، ناشی از چرخش سیاست خارجی واشنگتن پس از تحولات ژانویه۲۰۲۶ و دستگیری نیکولاس مادورو است. درحالیکه مادورو در نیویورک منتظر محاکمه است، دولت ترامپ برای رونق بخشیدن به اقتصاد ونزوئلا با معاون سابق او، «دلسی رودریگز» (رئیسجمهور موقت فعلی)، وارد همکاری نزدیکی شده و بتانکور را بهعنوان کلید حل مشکلات سرمایهای و لجستیک این حوزه انتخاب کرده است. بتانکور چهرهای متناقض و جنجالی است؛ او یک «بولیچیکو» (طبقه نوکیسه و دارای ارتباطات سیاسی دوران هوگو چاوز) محسوب میشود که ثروت اولیه خود را در بخش برق ونزوئلا و از طریق برنده شدن در قراردادهای دولتی بدون مناقصه با افزایش قیمتهای ۱۳۸ تا ۱۷۳درصدی بهدست آورد.
کارشناسان او را «مجری کاربلد و بیملاحظه» مینامند که مرز میان سیاست و تجارت را خوب میشناسد. او از سال۲۰۱۱ وارد صنعت نفت شد و شرکت «پتروزامورا» را از هیچ به یک بازیگر بزرگ تبدیل کرد و تولید آن را از ۲۰هزار بشکه به ۲۰۰هزار بشکه در روز رساند؛ جهشی که توجه واشنگتن را جلب کرد. اکنون شرکت بتانکور قصد دارد مدیریت ۱۷میدان نفتی ونزوئلا را به دست گیرد. اگرچه اپوزیسیون ونزوئلا و منتقدان، این انتخاب را بهدلیل سابقه فساد بتانکور شگفتانگیز و نگرانکننده میدانند؛ اما بسیاری از ناظران صنعت انرژی معتقدند نفوذ او در نیمکره غربی ثبت شده و او عملا به «نایبالسلطنه جدید نفت» در منطقه تبدیل شده است (دنیایاقتصاد در گزارش «روبیو؛ نایبالسلطنه ونزوئلا» در ۲۳تیرماه ۱۴۰۵ به جنبهای دیگر از این مساله اشاره کرده بود).