شروع مسابقه آن چیزی نبود که دختران ایران می‌خواستند. اندونزی ست نخست را ۲۵ بر ۱۹ از آن خود کرد، اما واکنش ایران در ادامه، نشانه‌ای از تیمی بود که برای چیزی بیشتر از یک حضور معمولی در رقابت‌ها به میدان آمده است. شاگردان لی دو هی در ست دوم با نتیجه ۲۵ بر ۱۶ پیروز شدند و در ست سوم، با نمایش مقتدرانه ۲۵ بر ۱۲ کار را به سود خود تغییر دادند. ست چهارم نیز با برتری ۲۵ بر ۱۷ ایران تمام شد تا یک پیروزی تاریخی ثبت شود.
در این میان، الهه پورصالح یکی از ستاره‌های اصلی میدان بود. قطر پاسور تیم ملی ایران با کسب ۲۹ امتیاز، امتیازآورترین بازیکن مسابقه شد و سهم بزرگی در این صعود تاریخی داشت.
اما ارزش این پیروزی فقط در اعداد و نتیجه خلاصه نمی‌شود. تصاویر بازیکنان ایران پس از سوت پایان، شاید گویاتر از هر آماری باشد؛ اشک، لبخند و آغوش‌هایی که نشان می‌داد پشت این چند ست، ماه‌ها و سال‌ها تلاش و انتظار قرار داشته است. این همان لحظه‌ای بود که یک نسل، بخشی از سقف قدیمی والیبال زنان ایران را کنار زد.
این موفقیت البته اتفاقی ناگهانی نیست. فدراسیون والیبال از سال ۱۴۰۳ پروژه توسعه والیبال زنان را با هدف حضور در جمع چهار تیم برتر آسیا در سال ۲۰۲۶ آغاز کرد. جذب لی دو هی، مربی کره‌ای، تغییر در برنامه‌ریزی و سرمایه‌گذاری بیشتر روی تیم ملی بخشی از این مسیر بود. نتیجه این تغییر رویکرد را می‌توان در رتبه جهانی ایران نیز دید؛ تیم زنان ایران که زمانی در رده هشتادم جهان قرار داشت، پس از کسب چند مقام و مدال رسمی به رتبه چهلم رسید.
حتی ناکامی در جام کنفدراسیون والیبال آسیا نیز باعث نشد این پروژه متوقف شود. تغییراتی در کادر فنی و برنامه آماده‌سازی تیم انجام شد تا دختران ایران با آمادگی بیشتری به قهرمانی آسیا برسند. حالا هدفی که زمانی روی کاغذ نوشته شده بود، به واقعیت تبدیل شده است: ایران در نیمه‌نهایی قهرمانی آسیا حضور دارد.
مسیر رسیدن به این مرحله نیز آسان نبود. ایران در دور مقدماتی چین‌تایپه و عراق را شکست داد و مقابل چین مغلوب شد؛ اما در حساس‌ترین مقطع مسابقات، برابر اندونزی ایستاد و پس از واگذاری ست اول، سه ست متوالی را از آن خود کرد. این رقابت‌ها در چین برگزار می‌شود و اهمیت آن فقط به عنوان قهرمانی آسیا محدود نیست؛ قهرمان سهمیه المپیک لس‌آنجلس را به دست می‌آورد و سه تیم برتر نیز سهمیه جهانی کسب می‌کنند.
حالا دختران ایران یک قدم دیگر به رویای بزرگ‌تر نزدیک شده‌اند. شاید هنوز قهرمانی آسیا یا المپیک دور باشد، اما یک اتفاق مهم همین حالا رخ داده است: والیبال زنان ایران دیگر فقط برای حضور در مسابقات بزرگ نمی‌رود؛ حالا برای ماندن در میان بهترین‌ها می‌جنگد. آنها یک بازی را بردند، اما چیزی بزرگ‌تر از یک مسابقه به دست آوردند؛ باور اینکه سقف والیبال زنان ایران، همین‌جا نیست.