بسمالله الرحمن الرحیم
منیتها، حجابی برای «دیده شدنِ واقعی»
سلام و ارادت، صبح شنبه شما بخیر
اللّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ عَجِّلْ فَرَجَهُم
ذکر روز شنبه: یا ربّ العالمین
پیامبر اکرم (ص) می فرمایند:
أَعْدَى عَدُوِّكَ نَفْسُكَ الَّتِي بَيْنَ جَنْبَيْكَ
بزرگترین دشمن تو، همان نفسی است که در میان دو پهلوی توست.
بحارالانوار، ج ۷۰، ص ۶۴
عزیزان:
حاجقاسم عزیز همیشه میگفت: «مهم این است که خدا ببیند.»
گاهی از خودم میپرسم اینهمه اصرار برای چسباندنِ فلان لقب و عنوان به اسمم چیست؟ شاید دارم برای پر کردنِ یک جای خالی، ویترین میسازم؛ در حالی که اگر واقعاً حرفی برای گفتن و کاری برای کردن داشته باشم، یا در زمانی کسی بوده و یا مسئولیتی داشتهام، نه نیاز به این پیشوندها دارم و نه محتاجِ دیده شدن؛ چون مردم خیلی بهتر از آنچه ما مینویسیم، حقیقتِ آدم را میفهمند. بیایید برای یکبار هم که شده، اینهمه «من» گفتنها و چسبیدن به عناوین را کنار بگذاریم و اجازه دهیم جایگاهِ واقعیمان را نه در کاغذ و عنوان، که در نگاهِ خدا و مردم پیدا کنیم.
۱۴۰۵/۰۶/۰۷
#اللّهُمَّعَجِّلْلِوَلِيِّکَالْفَرَج
#اللّهُمَّاشْفِکُلَّمَرِیض
#اللّهُمَّانصُرْجُیوشَالمُسلِمين