فرارو- وزارت دادگستری آمریکا در حال احیای سازوکاری بسیار قدیمی در حقوق دریایی آمریکا به نام «دادگاه‌های غنیمت دریایی» (Prize Courts) است. این دادگاه‌ها ریشه در دوران جنگ داخلی آمریکا دارند و در گذشته برای تعیین تکلیف کشتی‌ها و محموله‌هایی که در جریان جنگ توسط نیروهای آمریکایی توقیف می‌شدند، استفاده می‌شدند. 

به گزارش فرارو به نقل از بلومبرگ، اکنون دولت ترامپ مدعی است که می‌خواهد از همین سازوکار برای توقیف نفتکش‌های مرتبط با ایران و تبدیل محموله نفت آن‌ها به اموال قابل مصادره آمریکا استفاده کند؛ اقدامی که به گفته سه فرد مطلع از برنامه‌ها، با هدف تسهیل توقیف نفتکش‌های ایرانی و ثبت آنها به‌عنوان غنیمت جنگی متعلق به آمریکا انجام می‌شود.

طبق گزارش، اگر نیروی دریایی آمریکا یک نفتکش یا محموله نفت را توقیف کند، به‌جای اینکه پرونده ماه‌ها یا سال‌ها در روندهای معمول قضایی دنبال شود، دولت می‌خواهد از دادگاه‌های غنیمت برای ایجاد مسیر سریع‌تر حقوقی جهت ادعای مالکیت آمریکا بر محموله استفاده کند. 

در صورت موفقیت، نفت یا سایر کالاهای توقیف‌شده می‌توانند فروخته شوند و درآمد حاصل به خزانه‌داری آمریکا منتقل شود. نکته مهم این است که این سازوکار هنوز در مرحله طرح و احیا است و احتمالاً با چالش‌های حقوقی جدی مواجه خواهد شد. 

 فشار آمریکا علیه ایران ممکن است از تحریم و محاصره به سمت توقیف فیزیکی دارایی و سپس مصادره قضایی آن حرکت کند. 

این موضوع در شرایطی مطرح شده که دولت ترامپ هم‌زمان در حال اعمال فشار دریایی بر ایران و تلاش برای کنترل عبور نفت از تنگه هرمز است. بلومبرگ پیش‌تر نیز گزارش داده بود که ترامپ خواستار دریافت سهمی از ارزش محموله‌های عبوری از هرمز شده است. 

واشنگتن به دنبال ایجاد یک مسیر حقوقی سریع برای تبدیل توقیف نفت ایران به مصادره و درآمد مستقیم برای آمریکا است. 

بررسی گزارش‌شده‌ی سازوکاری به سبک مصادره برای مطالبه نفت خام ایران، با الگوی وسیع‌تری مطابقت دارد که در آن اجرای تحریم‌ها از جریمه‌ها و تعیین‌ها به سمت توقیف واقعی و کسب درآمد از محموله‌ها تغییر جهت داده است، گامی که واشنگتن در موارد قبلی با محموله‌های مرتبط با ایران از طریق اقدامات مصادره مدنی برداشته است.

تمایز عملی که ارزش ترسیم دارد، بین توقیف بشکه‌های موجود در حال حرکت است که عرضه‌ای را که از طریق کانال‌های خاکستری به بازار می‌رسید، حذف می‌کند و هزینه‌های حمل و نقل، بیمه و ناوگان تاریک را برای جریان‌های باقی‌مانده افزایش می‌دهد، و یک چارچوب قانونی ثابت که خریداران و بیمه‌گران را از قبل منصرف می‌کند، که تخفیفی را که درجات تحریم‌شده در آن تخلیه می‌شوند، به جای حذف کامل حجم، کاهش می‌دهد.

رویدادهای تاریخی تشدید تحریم‌های ایالات متحده و ایران، ابتدا ساختار فوری مجموعه نفت خام را تشدید کرده است، و این اثر در تفاوت بشکه‌های تحریم‌شده با شاخص‌ها متمرکز شده است تا در قیمت کاملاً ثابت، مگر اینکه اجرای تحریم‌ها ادامه یابد.