بسیاری از هموطنان ما بهواسطه استعداد و تلاش و پشتکار و وقف سالهای زیادی از زندگی شخصی و کاری خود موفق به کسب بورسیههای تحصیلی از دانشگاهها و مراکز معتبر دنیا شده و برای تکمیل تحصیلات و کسب تجارب علمی وسیعتر و عمیقتر راهی دیار غربت شدند، به امید روزی که با دستی پر به وطن خود بازگردند و در جایگاههای متناسب با تجارب و دانش خود قرار بگیرند. بسیاری به واسطه شرایط و هزینه بالای زندگی در خارج از میهن و کاهش شهریههای دانشگاهی و کسب ویزا جهت شرکت در کنفرانسهای علمی اقامت گرفتند و این بدان معنا نیست که خواهان بازگشت به ایران و خدمت در ایران نمیباشند. برخی هموطنان داخل کشور نیز به واسطه داشتن امتیاز اقامت دائم در سایر کشورها قادر به گرفتن ویزا و شرکت در سمینارها و کنفرانسها و محافل علمی بینالمللی هستند. آیا شرکت در محافل و مراکز علمی دنیا در راستای رشد و شکوفایی علمی کشور نیست؟ آیا عزیزانی که به پشتوانه استعداد و زحمت فردی موفق به کسب مدارج و موفقیت در خارج از کشور شدهاند، بیگانهاند؟! آیا سلب امتیاز اقامت خارج از کشور از فردی که بدون تجاوز به ثروت ملی و یا استفاده از رانت یا رابطه حکومتی در سطح دنیا موفق شده عادلانه و بحق هست؟! عمل صحیح این است که بستری فراهم شود که امکان نشر دانش و تجارب افراد مستعد و زحمتکش در داخل کشور تسهیل شود یا شرایطی ایجاد گردد که این افراد به واسطه شرایط غیرمنصفانه و نامطلوب داخلی خدمت در خارج از کشور را انتخاب کنند و برای همیشه کشور خود را ترک کنند؟! محرومیت از مشاغل دولتی و عمومی باید شامل کسانی شود که به واسطه رابطه دولتی یا حکومتی و با غارت ثروت ملی قادر به خروج از کشور و اقامت راحت در سایر کشورها شدند. برای پیشبرد و رشد ایران ما نیازمند افراد مستعد و زحمتکش و وطندوستی هستیم که نه تنها در ایران بدون استفاده از رانت یا روابط موفق بودهاند، بلکه در خارج از ایران نیز در عرصههای مختلف علمی و کاری ممتاز شناخته شدهاند. دسترسی دائم این افراد به کشورهای مختلف باعث شکوفایی بیشتر آنها و جامعه ایران در عرصههای مختلف علمی، کاری و تحقیقاتی میگردد.
بسیاری از هموطنان موفق خارج از کشور در دوران جنگ اخیر بهواسطه وطندوستی و دفاع خالصانه از ایران مورد آزار و فحاشی فراوان و تهدید جنگطلبان وطنفروش در خارج از کشور قرار گرفتهاند. چگونه آنان را بیگانه میخوانیم وقتی که برخی حتی در داخل کشور بدون حضور هیچگونه تهدیدی چنین حمایت یا جانفدایی از خود نشان ندادند؟! واژه بیگانگان به هیچ وجه واژهای صحیح و منصفانه برای این گروه از هموطنان وطندوست موفق و زحمتکش در خارج از کشور نمیباشد. برخی از آنان حتی کارهای علمی درخشانی در پاسداشت ایران و فرهنگ و تمدن ایرانی انجام دادهاند. چگونه به خود حق بدهیم که آنان را بیگانه بخوانیم یا انگ بیگانه بودن به آنان بزنیم؟! آیا این با اصول فرهنگ و تمدن ایران و یا اسلام همخوانی دارد؟!ایران از دیرباز بر گردش در جهان و کسب علم و معرفت و به کارگیری آن در سازندگی و خدمت به وطن تاکید داشته. ایران بزرگ مهد نشر تولید و گردآوری دانش از اکثر نقاط دنیا بوده و هست. محدود کردن عزیزان کوشا و مستعد خلاف سنت ایران و ایرانی و تجاوز به حقوق شهروندی و انسانی این افراد است. عدالت حکم میکند که بین دو گروه زحمتکش مستعد و راحتطلب رانتی دارای اقامت خارج از کشور تفاوت فاحشی قائل شویم. ثروت ملی را عادلانه دراختیار افراد داخل کشور قرار دهیم تا برخی با استفاده ناعادلانه از آن قادر به خروج راحت از کشور و اتلاف ثروت عمومی نشوند. اقامت خارج از کشور حتما باید از گروهی که از طریق رانت و ثروت ملی به راحتی موفق به اخذ آن شدهاند، سلب گردد. بسیاری از هموطنان مستعد و زحمتکش خارج از کشور خواهان بازگشت و خدمت در مراکز دولتی و عمومی ایران و تعامل همزمان با مراکز علمی و کاری خود در خارج از ایرانند و این در راستای رشد و پیشبرد مملکت و ارزشهای انسانی و ملی ماست. امتیاز اقامت در خارج از کشور به واسطه زحمت و تلاش و استعداد و پیگیری فردی آنان بوده نه از طریق رانت و راحتطلبی یا ارتباط دولتی یا حکومتی. نتیجه تلاش و زحمت این افراد حق مسلم و انسانی آنان و نشانه تمایز آنان است که میبایستی در راستای مثبت و پیشبرد جامعه استفاده شود. حق انتخاب نگه داشتن یا خاتمه اقامت با خود این افراد است. سایرین حق سلب این امتیاز را ندارند مگر اینکه از طریق راحتطلبی و ناعادلانه بدون زحمت و با پشتوانه رانت و روابط به دست آمده باشد، در غیر این صورت تجاوز به حقوق افراد و موفقیتها و زحمات بلندمدت آنان میباشد. در این راستا طرح تشویق از نوابغ داخل و افراد موفق و زحمتکش خارج از کشور پیشنهاد میشود. افرادی که قادر به کسب رتبههای برتر علمی و موفقیت در داخل یا سراسر دنیا میشوند، مستحق پاداش و قدردانی در داخل هستند. تلاشهای لازم برای بهکارگیری این افراد در داخل کشور میبایستی صورت بگیرد. شایسته است هیات تصمیمگیرنده این مصوبات کلیدی مملکت نیز شامل افراد موفق و رنج کشیده، بدون وابستگی نهادی، با تجربیات مشابه باشند تا قادر به درک این تفاوتهای فاحش و حیاتی باشند. کشور را با حذف بیشتر افراد مستعد و باتجربه و زحمتکش و ازدیاد ناعدالتی اجتماعی و انسانی به ورطه نابودی کامل و وابستگی نکشانیم. زمینه را برای تشویق و بازگشت عزیزان موفق و زحمتکش و وطندوست خارج از ایران فراهم کنیم. این عزیزان بیگانه نیستند. بیگانگان کسانی هستند که با سوءاستفاده از اموال عمومی و روابط ناحق و بدون شایستگی باعث اتلاف و نابودی سرمایههای هنگفت انسانی و مالی میشوند. با خیانت این افراد در داخل و خارج از کشور برخورد جدی کنیم.
مدرس و محقق دانشگاه در کشور کانادا