شناسهٔ خبر: 79498666 - سرویس فرهنگی
نسخه قابل چاپ منبع: خبرآنلاین | لینک خبر

چگونه ماشین تبلیغاتی استالین افراد را از عکس‌ها پاک کرد؟

استالین فتوشاپ نداشت، اما این موضوع مانع از آن نشد که آثار دشمنانش را از کتاب‌های تاریخ پاک کند.

صاحب‌خبر -

به گزارش خبرگزاری خبرآنلاین؛ با استفاده از ابزارهایی که اکنون به‌طور باورنکردنی ابتدایی به نظر می‌رسند، فتوشاپ‌کارانِ اولیه شوروی «شخصیت‌های زمانی مشهور را ناپدید می‌کردند» و عکس‌هایی می‌ساختند که استالین را «به عنوان تنها دوست، رفیق و جانشین راستین لنین، رهبر انقلاب بلشویکی و بنیانگذار اتحاد جماهیر شوروی» نشان می‌دادند.

یک روز ممکن بود یک سیاستمدار مورد لطف باشد و روز بعد به عنوان دشمن مردم با جوخه آتش روبه‌رو شود. در اتحاد جماهیر شوروی، افراد به معنای واقعی کلمه با استفاده از تکنیک‌های دستکاری عکس از کتاب‌های تاریخ حذف می‌شدند.

استالین پس از رسیدن به قدرت در سال ۱۹۲۹، به شورویانی که آن‌ها را به دلیل ارتباط‌شان با جنبش‌های سیاسیِ پیش از او آلوده می‌دانست، اعلام جنگ کرد.

Nikolai Yezhov, pictured right of Stalin, was later removed from this photograph at the Moscow Canal. نیکلای یژوف، که در سمت راست استالین دیده می‌شود، بعدها از این عکس در کانال مسکو حذف شد.

او از سال ۱۹۳۴ شروع به نابودی گروهی همواره در حال تغییر از «دشمنان» سیاسی کرد. حدود ۷۵۰٬۰۰۰ نفر در جریان آن‌چه اکنون به «پاکسازی بزرگ» معروف است جان باختند و بیش از یک میلیون نفر دیگر به مناطق دورافتاده تبعید شدند تا در اردوگاه‌های کار اجباری (گولاگ) به کار سخت بپردازند.

در طول پاکسازی‌ها، بسیاری از دشمنان استالین به‌سادگی از خانه‌های‌شان ناپدید شدند. برخی دیگر پس از محاکمات نمایشی در ملأ عام اعدام شدند.

و از آن‌جا که استالین به ارزش عکس‌ها هم در ثبت وقایع تاریخی و هم در استفاده از رسانه‌های جمعی برای تأثیرگذاری بر اتحاد جماهیر شوروی واقف بود، این افراد اغلب از عکس‌ها نیز محو می‌شدند.

This picture was taken in 1926 and portrays Stalin with party bosses Nikolai Antipov, Sergey Kirov, and Nikolai Shvernik (from left to right). One by one, all except Stalin disappeared from the picture. این عکس در سال ۱۹۲۶ گرفته شده و استالین را به همراه سران حزب، نیکلای آنتیپوف،
سرگئی کیروف و نیکلای شورنیک (از چپ به راست) نشان می‌دهد.
یکی‌یکی، همه به جز استالین از عکس ناپدید شدند.

این کار شبه‌صنعتگرانه، که یکی از لذت‌بخش‌ترین وظایف بخش هنری انتشاراتی‌ها در آن دوران بود، به مهارت جدی در کار با تیغ جراحی، چسب، رنگ و ایربراش نیاز داشت.

به این ترتیب، استالین می‌توانست دستور دهد رفقایی را که درنهایت آن‌ها را نامطمئن (و بی‌وفا) تشخیص می‌داد — و معمولاً هم اعدام می‌شدند — از تاریخ حذف کنند.

After all the photo manipulations done through the years, Stalin stands alone. پس از تمام دستکاری‌های عکسی که در طول سال‌ها انجام شد، استالین تنها می‌ایستد.

گاهی اوقات، دستکاری عکس به معنای بازگشت به گذشته برای تغییر سوابق تاریخی بود، مانند زمانی که استالین دستور داد لئون تروتسکی، که در ایجاد کمونیسم نقش داشت، از تمام عکس‌ها حذف شود.

پس از آن‌که تروتسکی به دلیل راه‌اندازی یک مخالفت ناموفق علیه رهبری استالین توسط او تبعید شد، این انقلابی در عکس‌های بی‌شماری بریده، ایربراش و پنهان شد.

گاهی اوقات، استالین خود را در لحظات کلیدی تاریخ در عکس‌ها جای می‌داد یا از تکنسین‌های عکس می‌خواست او را بلندقدتر یا خوش‌تیپ‌تر جلوه دهند. در این مقاله، مجموعه‌ای از عکس‌ها را با چنین نمونه‌هایی گردآوری کرده‌ایم.

This historic picture showed young socialists in 1897 before some of them rose to power. You’ll recognize a young Vladimir Lenin (in the middle) – of course, he kept his place. Alexander Malchenko (standing, on the left) was not so lucky: in 1930 he was accused of being a spy, executed, and replaced with a white spot. این عکس تاریخی، سوسیالیست‌های جوان را در سال ۱۸۹۷،
پیش از آن‌که برخی از آن‌ها به قدرت برسند، نشان می‌دهد. ولادیمیر لنین جوان را (در وسط) خواهید شناخت
البته که او جایگاهش را حفظ کرد. الکساندر مالچنکو (ایستاده، سمت چپ)
چندان خوش‌شانس نبود: در سال ۱۹۳۰ او به جاسوسی متهم شد، اعدام گردید و جایش را یک لکه سفید گرفت. Here’s another case of embellishing a picture with extra details. Lenin was speaking to a crowd in 1920 but four years later, before publishing the image, the editors decided to make his audience bigger – so they used a larger crowd from another photo. این‌جا نمونه دیگری از آراستن یک عکس با جزئیات اضافه است.
لنین در سال ۱۹۲۰ در حال سخنرانی برای جمعیتی بود، اما چهار سال بعد،
پیش از انتشار تصویر، ویراستاران تصمیم گرفتند مخاطبانش را بیشتر جلوه دهند 
بنابراین از جمعیتی بزرگ‌تر از عکسی دیگر استفاده کردند. Lenin, who was turned into a kind of a Socialist saint after dying in 1924, remained a constant in all photos. But those who surrounded him were often not so fortunate. This group photo from 1920 contained so many “people’s enemies” (Grigory Zinoviev, Nikolai Bukharin, Karl Radek – all shot in the 1930s) that the authorities cut it down to just Lenin and proletariat writer Maxim Gorky (behind Lenin, with the mustache). لنین، که پس از مرگش در سال ۱۹۲۴ به نوعی به قدیس سوسیالیستی تبدیل شد،
در تمام عکس‌ها ثابت ماند. اما کسانی که او را احاطه کرده بودند اغلب چندان خوش‌شانس نبودند.
این عکس گروهی از سال ۱۹۲۰ چنان «دشمنان مردم» زیادی داشت (گریگوری زینوویف،
نیکلای بوخارین، کارل رادک — همگی در دهه ۱۹۳۰ تیرباران شدند)
که مقامات آن را کوتاه کردند تا تنها لنین و ماکسیم گورکی، نویسنده پرولتاریا (پشت لنین، با سبیل)، باقی بمانند. In this photo from 1920, Trotsky, in a cap, stands nearby Lenin who is giving a speech from a tribune. In the later version, Trotsky is nowhere to be seen. Trotsky was exiled from the USSR in 1929 but he continued his political struggle against Stalin from abroad, before being assassinated by the Georgian’s henchman in 1940. در این عکس از سال ۱۹۲۰، تروتسکی با کلاه، نزدیک لنین ایستاده است که از یک تریبون سخنرانی می‌کند.
در نسخه بعدی، از تروتسکی هیچ اثری دیده نمی‌شود.
تروتسکی در سال ۱۹۲۹ از اتحاد جماهیر شوروی تبعید شد، اما مبارزه سیاسی خود علیه استالین
را از خارج ادامه داد، تا اینکه در سال ۱۹۴۰ توسط مأمور آن گرجی (استالین) ترور شد. Airbrushing Soviet history was sometimes about adding aspects, not just deleting them. For instance, this picture from a 1917 demonstration was not considered revolutionary enough by the powers that be: the shop sign on the left says “Clocks. Gold and silver” and the text on a flag is unreadable. But hey presto, a little bit of Bolshevik magic later and the sign reads “You’ll take what’s yours through struggle” and the flag – “Down with the monarchy!” ایربراش کردن تاریخ شوروی گاهی درباره افزودن جنبه‌ها بود، نه فقط حذف آن‌ها.
برای مثال، این عکس از یک تظاهرات در سال ۱۹۱۷
از سوی صاحبان قدرت به اندازه کافی انقلابی تلقی نشد:
​​​تابلوی مغازه در سمت چپ نوشته «ساعت. طلا و نقره»
و متن روی یک پرچم ناخوانا است. اما ناگهان،
با کمی جادوی بلشویکی، تابلو به «آن‌چه حق توست را از طریق مبارزه به دست خواهی آورد»
و پرچم به «مرگ بر سلطنت!» تبدیل شد. The famous photo of Soviet soldiers over Reichstag during the Battle of Berlin, which was later revealed to be staged and altered. عکس مشهور سربازان شوروی بر فراز رایشستاگ در جریان نبرد برلین،
که بعدها فاش شد صحنه‌سازی و دستکاری شده است. The original picture from 1924 doesn’t do a very good job at concealing his pockmarked skin, the result of suffering from smallpox as a child. It comes as no surprise that a printed version of this photo, published in 1939, when Stalin was an almighty leader, was seriously retouched – as you can see, his skin is smooth, his hair and mustache silky. عکس اصلی از سال ۱۹۲۴ در پنهان کردن پوست آبله‌گون استالین — که نتیجه ابتلا
به آبله در دوران کودکی بود — چندان موفق عمل نمی‌کند. جای تعجب نیست که نسخه چاپی این عکس،
که در سال ۱۹۳۹ و در زمانی که استالین رهبری قدرقدرت بود منتشر شد،
به‌شدت روتوش شده است — همان‌طور که می‌بینید، پوستش صاف و موها و سبیلش لطیف و ابریشمی است.

منبع: rarehistoricalphotos.com

۲۵۹

Nikolai Yezhov, pictured right of Stalin, was later removed from this photograph at the Moscow Canal. This picture was taken in 1926 and portrays Stalin with party bosses Nikolai Antipov, Sergey Kirov, and Nikolai Shvernik (from left to right). One by one, all except Stalin disappeared from the picture. After all the photo manipulations done through the years, Stalin stands alone. This historic picture showed young socialists in 1897 before some of them rose to power. You’ll recognize a young Vladimir Lenin (in the middle) – of course, he kept his place. Alexander Malchenko (standing, on the left) was not so lucky: in 1930 he was accused of being a spy, executed, and replaced with a white spot. Here’s another case of embellishing a picture with extra details. Lenin was speaking to a crowd in 1920 but four years later, before publishing the image, the editors decided to make his audience bigger – so they used a larger crowd from another photo. Lenin, who was turned into a kind of a Socialist saint after dying in 1924, remained a constant in all photos. But those who surrounded him were often not so fortunate. This group photo from 1920 contained so many “people’s enemies” (Grigory Zinoviev, Nikolai Bukharin, Karl Radek – all shot in the 1930s) that the authorities cut it down to just Lenin and proletariat writer Maxim Gorky (behind Lenin, with the mustache). In this photo from 1920, Trotsky, in a cap, stands nearby Lenin who is giving a speech from a tribune. In the later version, Trotsky is nowhere to be seen. Trotsky was exiled from the USSR in 1929 but he continued his political struggle against Stalin from abroad, before being assassinated by the Georgian’s henchman in 1940. Airbrushing Soviet history was sometimes about adding aspects, not just deleting them. For instance, this picture from a 1917 demonstration was not considered revolutionary enough by the powers that be: the shop sign on the left says “Clocks. Gold and silver” and the text on a flag is unreadable. But hey presto, a little bit of Bolshevik magic later and the sign reads “You’ll take what’s yours through struggle” and the flag – “Down with the monarchy!” The famous photo of Soviet soldiers over Reichstag during the Battle of Berlin, which was later revealed to be staged and altered. The original picture from 1924 doesn’t do a very good job at concealing his pockmarked skin, the result of suffering from smallpox as a child. It comes as no surprise that a printed version of this photo, published in 1939, when Stalin was an almighty leader, was seriously retouched – as you can see, his skin is smooth, his hair and mustache silky.∎​

برچسب‌ها: