به گزارش روز دوشنبه ایرنا، نشریه صبح جنوب چین (SCMP) درگزارشی اعلام کرد که نیروی دریایی چین ناوچه نسل جدید «تیپ ۰۵۴بی» را ۵۰ درصد افزایش داده است.
شرکت اطلاعاتی «وانتور» (Vantor) آمریکا تصاویری ماهوارهای که منتشر کرده که در آن نشان میدهد که یک فروند بدنه جدید در حال ساخت در شانگهای به سامانه پرتاب عمودی ۴۸ سلولی (VLS) مجهز شده است.
براساس این تصاویر، در بخش جلویی این ناو که در کارخانه کشتی سازی « خودونگ جونگ خوآ» (Hudong Zhonghua) درحال ارتقا بود، ، ۶ واحد سامانه پرتاب عمودی نصب شده است؛ این در حالی است که 2 فروند نخست تیپ ۰۵۴بی که وارد خدمت شدهاند، یعنی ناوچههای «لوخه» (Luohe) و «چینژو»(Qinzhou). به چهار ماژول هشتسلولی و در مجموع ۳۲ سلول مجهز هستند.
براساس این گزارش، سلولهای اضافی که موشکهای پدافند هوایی «اچاچ کیو-۱۶» (HHQ-16) و اژدرهای ضدزیردریایی راکتی «یو-۸» (Yu-8) را پرتاب میکنند، برای افزایش قابلتوجه توان مقابله با حملات اشباعی و گسترش پوشش پدافند هوایی منطقهای این ناو جنگی پنچ هزار تنی طراحی شدهاند.
تیپ ۰۵۴بی با برخورداری از ویژگیهای کاهشدهنده سطح مقطع راداری و سامانههای رزمی مجهز به هوش مصنوعی، برای اسکورت گروههای رزمی ناوهای هواپیمابر و انجام گشتهای دوربرد طراحی شده است.
بنابراین، افزایش ظرفیت مهمات، توان رزمی مستقل و بقای این ناو را در مأموریتهای تککشتی در آبهای دوردست از جمله غرب اقیانوس آرام و دریای چین جنوبی، مستقیما افزایش میدهد.
رقابت با ناوچههای آمریکایی
تیپ ۰۵۴بی از نظر رده کلی در همان گروه ناوچههای کلاس یواساس کانستلیشن (سیوی-۶۴)آمریکا و ناوچه برنامهریزیشده «افاف ایکس» FF(X) قرار میگیرد، هرچند هر یک از این سه طراحی، ترکیب متفاوتی از قابلیتها را ارائه میکنند.
این ناوچه با وزن تقریبی پنج هزار تن، کوچکتر از ناوچه تقریبا هشت هزار تنی یواساس کانستلیشن است اما به ناوچه برنامهریزیشده افاف ایکس با وزن حدود چهار هزار و ۷۵۰ تن نزدیکتر است.
واضحترین تفاوت در عمق ذخیره موشکی است.
ناوچه کلاس یواساس دارای ۳۲ سلول سامانه پرتاب عمودی «مارک ۴۱» (Mk -41) است، در حالی که تیپ ۰۵۴بی ارتقایافته ظاهرا به ۴۸ سلول مجهز خواهد بود.
در مقابل، نسخه اولیه افاف ایکس قرار است بدون سامانه پرتاب عمودی یکپارچه ساخته شود و بیشتر بر تسلیحات ماژولار، سامانههای بدون سرنشین و قابلیت حمل حداکثر ۱۶ موشک ضدکشتی Naval Strike Missile (NSM) تمرکز دارد.
با این حال، تیپ ۰۵۴بی و یواساس کانستلیشن در ماموریتهای چندمنظوره بهویژه جنگ ضدزیردریایی، ضدسطحی و پدافند هوایی در قالب گروههای بزرگتر دریایی، نقشهای نسبتاً مشابهی دارند.
افاف ایکس در مقابل، تمرکز بیشتری بر جنگ سطحی، محمولههای ماژولار و همکاری با سامانههای بدون سرنشین خواهد داشت.
مشکل آمریکا؛ شناورهای گران و تولید کند
کوین ایر (Kevin Eyer) در گزارشی که در نشریه «پروسیدینگز» (Proceedings) نیروی دریایی آمریکا منتشر شد، اعلام کرد که واشنگتن تاکنون در تولید شناورهای رزمی سطحی مقرونبهصرفه ناکام بوده است؛ مسالهای که به گفته وی نتیجه افزایش مداوم الزامات فنی و افزودن قابلیتهای پرهزینه بوده و در نهایت به لغو برنامه ناوچههای کلاس کانستلیشن در نوامبر ۲۰۲۵ انجامید.
این تحلیلگر با اشاره به اظهارات جان فلان وزیر پیشین نیروی دریایی آمریکا، تاکید داشت که هزینه ارتقای کانستلیشن معادل ۸۰ درصد یک ناوشکن «آرلی برک»(Arleigh Burke) است.
درهمین حال، نشریه تخصصی دریایی «نیوی لوکاوت»(Navy Lookout) هشدار داد که طراحی، هشدار داد که طراحی افاف ایکس ممکن است با مصالحههای مهمی همراه باشد.
بر اساس این گزارش، افاف ایکس بهطور قابلتوجهی کوچکتر از کلاس کانستلیشن و اندکی کوچکتر از تیپ ۰۵۴بی چین خواهد بود؛ کاهش جابهجایی نیز میتواند محدودیتهای قابلتوجهی برای عمق ذخیره موشکی، تولید برق و ارتقای آینده ایجاد کند.
در نهایت، اگر آمریکا نتواند مشخصات فوقپیشرفته و پرهزینه را با تولید سریع، تکرارپذیر و انبوه جایگزین کند، رقابت تعیینکننده دریایی در دهه ۲۰۳۰ شاید نه بر سر اینکه کدام کشور بهترین کشتیها را دارد، بلکه بر سر این باشد که کدام ناوگان پس از نخستین موج حملات میتواند تعداد بیشتری از شناورهای رزمی معتبر خود را همچنان در میدان نگه دارد.