به گزارش بولتن نیوز به نقل از ایسنا، یک مطالعه جدید نشان می‌دهد که میکروب‌های زمینی می‌توانند در سطح خشن ماه زنده بمانند، البته در حالت تعلیق این اتفاق برای آنها رخ می‌دهد.

تحقیقات قبلی نشان داده بود که سطح ماه برای زنده ماندن میکروب‌ها بسیار خشن است. به طور خاص، یک مطالعه در سال ۲۰۱۹ نشان داد که اشعه فرابنفش و گرمای خورشید بزرگترین موانع برای حیات میکروبی در سطح ماه هستند.

با این حال، این مطالعه پناهگاهی را که تپه‌ها و دره‌ها ممکن است در ماه فراهم کنند، در نظر نگرفته بود. این مکان‌ها می‌توانند به ویژه در قطب‌های ماه، جایی که خورشید هرگز بر آنها نمی‌تابد، قابل توجه باشند و منجر به مناطقی شوند که دائماً در سایه هستند و می‌توانند میزبان یخ و شاید موارد دیگری باشند.

اکنون در یک مطالعه جدید، محققان سه نوع باکتری و دو نوع قارچ را تجزیه و تحلیل کرده‌اند. همه اینها معمولاً در ماموریت‌های فضایی سرنشین‌دار یافت می‌شوند و شامل میکروارگانیسم‌هایی هستند که مطالعه قبلی کشف کرده بود که به ویژه در شرایط سخت فضا طاقت می‌آورند. تحقیقات قبلی نشان داد که این اشکال حیات در برابر خلأ، سرما و ذرات پرانرژی مقاوم هستند.

دانشمندان داده‌های جمع‌آوری‌شده‌ قبلی از بقای این میکروب‌ها را با نقشه‌های قمری که خوانش‌های فرابنفش و گرما را روی سطح ماه ثبت کرده بودند، مقایسه کردند و دریافتند که هر دو قطب ماه احتمالاً مناطقی دارند که میکروب‌ها می‌توانند در آنها زنده بمانند، البته در حالتی از حیات معلق که به عنوان کریپتوبیوز(cryptobiosis) شناخته می‌شود و در آن نمی‌توانند حرکت یا رشد کنند، مگر اینکه شرایط مساعدتری ایجاد شود.

میکروب‌ها ممکن است به پناهگاه زیادی در ماه نیاز نداشته باشند. پرابال ساکسنا(Prabal Saxena)، یکی از نویسندگان این مطالعه و دانشمند سیاره‌ای در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا در گرینبلت مریلند گفت: حتی رد پای یک ماه‌نورد می‌تواند یک منطقه قابل سکونت ایجاد کند.

ماموریت «آرتمیس ۳» ناسا قرار است اولین باری باشد که انسان‌ها قطب جنوب ماه را کاوش خواهند کرد. هدر گراهام(Heather Graham)، یکی از نویسندگان این مطالعه و متخصص ژئوشیمی آلی در مرکز پروازهای فضایی گادرد ناسا می‌گوید: یافته‌های ما نشان می‌دهد که باید در مورد موادی که ممکن است ناخواسته هنگام کاوش در فضا با خود ببریم و تأثیراتی که ممکن است داشته باشیم، بیشتر فکر کنیم.