گروه بینالملل: پس از آنکه محمدباقر قالیباف، رئیس مجلس شورای اسلامی، روز چهارشنبه در جریان سفر به عراق تصویری از خود با نقشه منطقه منتشر کرد که روی آن عبارت «خلیج فارس» دیده میشود، هیبت الحلبوسی، رئیس پارلمان عراق، در واکنش تصویری مشابه از خود با همان نقشه منتشر کردە و اما روی آن نام جعلی «خلیج عربی» نوشته شده است!
این اقدام در حالی صورت میگیرد که الحلبوسی دیروز در نشست با قالیباف، خواستار اعطای امتیاز ویژه به عراق برای صدور نفت از طریق تنگه هرمز شده بود. این دو پست میان روسای مجالس ایران و عراق، اکنون به سوژه رسانهها و شبکههای اجتماعی عربی تبدیل شده است.
شماری از کاربران با اشاره به مواضع اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، یادآور شدند که حتی ترامپ نیز در یکی از پستهای خود از عنوان «خلیج فارس» استفاده کرده است.
تحلیلگران رسانه و فعالان فضای مجازی این تبادل سریع را «جنگ توئیتها» نامیدهاند؛ نبردی که در آن ابزارهای دیپلماتیک جای خود را به نقشهها و تصاویر در شبکههای اجتماعی دادهاند. این اقدام که پس از اهداء هدیه نمادین فرش ایرانی صورت گرفت، نشاندهنده حساسیتهای عمیق بر سر نمادهای ملی و جغرافیایی است. ناظران معتقدند انتشار این تصاویر از سوی طرفین نشاندهنده استفاده آگاهانه از پلتفرمهای دیجیتال برای تثبیت مواضع سیاسی و پاسخدهی لحظهای به پیامهای نمادین طرف مقابل است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده در رسانهها، برخی کاربران و تحلیلگران واکنش هیبت الحلبوسی را نشانه خطای محاسباتی طرف ایرانی در قبال تحولات سیاسی عراق دانسته اند. در این میان، برخی فعالان و وبلاگنویسان عراقی در واکنش به این مجادله، پیشنهاد استفاده از نام «خلیج بصره» را به عنوان یک جایگزین تاریخی و بیطرف مطرح کردهاند تا از ادامه این حساسیتها جلوگیری شود.
رسانههای منطقهای از جمله روزنامه المرصد با انعکاس وسیع این رویداد، آن را یک «پیام سیاسی» صریح خواندند که ابعاد آن از یک جدال ساده در فضای مجازی فراتر میرود. این مجادله نشان داد که با وجود روابط دیپلماتیک و دیدارهای رسمی میان مقامهای دو کشور، موضوعات مرتبط با هویت جغرافیایی و تاریخی همچنان از نقاط حساس در روابط تهران و کشورهای منطقه به شمار میرود. پافشاری طرف ایرانی بر عنوان «خلیج فارس» و اصرار طرفهای عربی بر استفاده از عناوین جایگزین، نشان میدهد که فضای مجازی به بستر اصلی برای ثبت این مواضع متعارض تبدیل شده است. ارزیابیها نشان میدهد که اینگونه رفتارهای نمادین در شبکههای اجتماعی، اگرچه در ظاهر مجادلات کوتاه دیجیتالی به نظر میرسند، اما نشاندهنده پایداری اختلافات تاریخی و حساسیتهای منطقهای میان دو طرف هستند.
∎
این اقدام در حالی صورت میگیرد که الحلبوسی دیروز در نشست با قالیباف، خواستار اعطای امتیاز ویژه به عراق برای صدور نفت از طریق تنگه هرمز شده بود. این دو پست میان روسای مجالس ایران و عراق، اکنون به سوژه رسانهها و شبکههای اجتماعی عربی تبدیل شده است.
شماری از کاربران با اشاره به مواضع اخیر دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، یادآور شدند که حتی ترامپ نیز در یکی از پستهای خود از عنوان «خلیج فارس» استفاده کرده است.
تحلیلگران رسانه و فعالان فضای مجازی این تبادل سریع را «جنگ توئیتها» نامیدهاند؛ نبردی که در آن ابزارهای دیپلماتیک جای خود را به نقشهها و تصاویر در شبکههای اجتماعی دادهاند. این اقدام که پس از اهداء هدیه نمادین فرش ایرانی صورت گرفت، نشاندهنده حساسیتهای عمیق بر سر نمادهای ملی و جغرافیایی است. ناظران معتقدند انتشار این تصاویر از سوی طرفین نشاندهنده استفاده آگاهانه از پلتفرمهای دیجیتال برای تثبیت مواضع سیاسی و پاسخدهی لحظهای به پیامهای نمادین طرف مقابل است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده در رسانهها، برخی کاربران و تحلیلگران واکنش هیبت الحلبوسی را نشانه خطای محاسباتی طرف ایرانی در قبال تحولات سیاسی عراق دانسته اند. در این میان، برخی فعالان و وبلاگنویسان عراقی در واکنش به این مجادله، پیشنهاد استفاده از نام «خلیج بصره» را به عنوان یک جایگزین تاریخی و بیطرف مطرح کردهاند تا از ادامه این حساسیتها جلوگیری شود.
رسانههای منطقهای از جمله روزنامه المرصد با انعکاس وسیع این رویداد، آن را یک «پیام سیاسی» صریح خواندند که ابعاد آن از یک جدال ساده در فضای مجازی فراتر میرود. این مجادله نشان داد که با وجود روابط دیپلماتیک و دیدارهای رسمی میان مقامهای دو کشور، موضوعات مرتبط با هویت جغرافیایی و تاریخی همچنان از نقاط حساس در روابط تهران و کشورهای منطقه به شمار میرود. پافشاری طرف ایرانی بر عنوان «خلیج فارس» و اصرار طرفهای عربی بر استفاده از عناوین جایگزین، نشان میدهد که فضای مجازی به بستر اصلی برای ثبت این مواضع متعارض تبدیل شده است. ارزیابیها نشان میدهد که اینگونه رفتارهای نمادین در شبکههای اجتماعی، اگرچه در ظاهر مجادلات کوتاه دیجیتالی به نظر میرسند، اما نشاندهنده پایداری اختلافات تاریخی و حساسیتهای منطقهای میان دو طرف هستند.