در همین راستا، بارزانی اخیرا در پستی در ایکس مدعی شد که دفتر شخصی و منزل رئیس آژانس امنیت و اطلاعات با پهپاد‌های ایرانی هدف قرار گرفته‌اند و البته کسی در این هدف‌گیری آسیبی ندیده است. ادعایی که نشان می‌دهد مقامات اقلیم متوجه نیستند پیرو اقرار صریح دونالد ترامپ به تسلیح تروریست‌های ساکن اقلیم برای ورود به خاک ایران حین جنگ رمضان، باید در مقام پاسخگویی به ایران برآیند و وارد‌شدن به حوزه تولید اسرائیلیات بیشتر در این زمینه، فقط مسئولیت آنها را سنگین‌تر می‌کند. 
اگر خوشبین باشیم و بخواهیم در نهایت مسامحه ادعا‌ها و عملکرد مسرور بارزانی را تحلیل کنیم، باید بگوییم در شرایطی که موساد می‌خواهد خامی و در نتیجه شکست خود در پیشبرد طرح‌های حمله به ایران با استفاده از احزاب تروریست کردی را توجیه کند، حمله پهپادی به دفتر نخست‌وزیر اقلیم کردستان عراق و انتساب آن به ایران، در چارچوب عملیات پرچم دروغین صهیونیست‌ها قابل تفسیر است. ترامپ شیاد که در قمار سرنگونی ایران روی خیال‌پردازی‌های موساد و نتانیاهو برای تسلیح و شارژ مالی گروه‌های کردی مستقر در اقلیم کردستان عراق به‌عنوان نیروی‌زمینی حساب باز کرده بود و لااقل این بار علنا به آن اقرار کرد، خیلی زود فهمید که گرفتار شیادان حرفه‌ای بدتر از خودش شده است. اکنون هم طبق معمول این شیاد دلال‌مسلک دنبال پول‌ها و سلاح‌هایش است تا احتمالا آنها را برای لابی صهیونیستی در آمریکا و البته دولت اقلیم کردستان عراق فاکتور کند. طبیعی است اگر فضای کردستان شلوغ نشان داده شود، شاید بتوان این شارلاتان را فریب داد که فعلا به دنبال سلاح‌ها و پولش نباشد، اما مرور واقعیت‌ها و گزارش‌های متعدد نشان می‌دهد که باید وقایع را طور دیگری تفسیر کرد و خوشبینی را کنار گذاشت. دولت اقلیم طی سال‌های اخیر روابط امنیتی و سیاسی نزدیکی با واشنگتن داشته است. این روابط بسیاری از اوقات از چارچوب تعیین‌شده دولت عراق فراتر رفته و حتی گاهی برخلاف آن بوده است. چنان‌که اخیرا، در حالی که دولت مرکزی عراق در تدارک خارج‌کردن آمریکایی‌ها از این کشور است، شنیده‌ها از گفت‌و‌گو‌های مستقیم مسرور بارزانی با مقام‌های ارشد آمریکایی درباره نیاز‌های دفاع هوایی، حفاظت از زیرساخت‌ها و همکاری امنیتی و زمینه‌سازی برای تداوم حضور مخرب آمریکایی‌ها در عراق حکایت دارد. 
با توجه به پیشینه روابط ویژه با آمریکا و صهیونیست‌ها، فساد ساختاری در دولت اقلیم به گواه رسانه‌های غربی در کنار میزبانی بی‌تعارف و بلندمدت اقلیم کردستان عراق از نیرو‌هایی که به‌روشنی علیه امنیت ملی ایران فعالیت می‌کنند، سناریوی کلاهبرداری مشترک تروریست‌ها، برخی مقامات اقلیم و صهیونیست‌ها از ترامپ شیاد، کاملا منطقی و محتمل به نظر می‌رسد و باید اینجا گفت که اصطلاحا دزد به شاه‌دزد زده است. از سوی دیگر، روایت‌سازی درباره حمله به خانه یا دفتر یک مقام سیاسی در اقلیم نمی‌تواند باعث انحراف افکار عمومی از مساله اصلی شود. در این لحظه از تاریخ، پرسش اصلی این نیست که حمله‌ای شده یا نه یا قربانی آن که بوده است؛ اصل ماجرا این است که مسرور بارزانی و سایر مقامات اقلیم باید در مورد نقش مقامات اقلیم به هر میزان که هست در معرکه موساد و سیا برای سرنگونی نظام مستقر در ایران با حمایت از ۱۵ هزار تروریست مسلح به‌عنوان نیروی‌زمینی آمریکا، پاسخ‌های منطقی به افکار عمومی خود ارائه کنند. ایران سال‌هاست میزبانی اقلیم از گروه‌های تروریستی، چون حزب کومله و پژاک را تحمل با اغماض کرده و با وجود آن‌که می‌توانسته به‌راحتی مقامات اقلیم را پاسخگو کند، صرفا به تاسیسات این گروه‌ها حمله کرده است؛ اما باید توجه داشت که ایران برای پاسخگوسازی به بازیگران فریب‌خورده، محاسبات سابق را کنار گذاشته است.