به گزارش ایرنا، آزادگان نه تنها در جبهههای جنگ بلکه در سالهای اسارت نیز با تحمل سختیها و رنجهای فراوان، ازخودگذشتگیهایی ماندگار به نمایش گذاشتند و امروز نیز همچنان غریبانه و با صلابت در گوشهگوشه کشور، نمادی از وفاداری به آرمانهای انقلاب اسلامی و مشغول خدمت به میهن هستند.
آزادگان، نماد مقاومتی خاموش هستند؛ مقاومتی که از پشت میلههای اسارت آغاز شد اما در دل آن همه تاریکی و تنگنا، امید به بازگشت به وطن و سرافرازی میهن اسلامی همچنان پر فروغ ماند؛ این دلیرمردان غربت، سندی از استقامت برای ماندن بودند تا وطن بماند و اکنون نیز که میلههای زور و ظلم را با پایداری کنار زدهاند همچنان با قوت و استواری بر سر پیمان خود ایستادهاند.
ایستادگی شهدای غریب در اسارت، الگویی بیبدیل از مقاومت ملت ایران است؛ این ستارگان درخشان با استقامت خود در برابر دژخیمان، تاریخ معاصر را به وجد آوردند و بیآنکه سر در برابر دشمن خم کنند به مقام رفیع شهادت نائل آمدند.
۲۶ مردادماه سال ۱۳۶۹ روزی فراموش نشدنی در تاریخ ایران اسلامی است؛ این روز سرآغازی برای بازگشت عزتمندانه کاروانهای آزادگان به میهن اسلامی شد؛ استان البرز نیز از فیض حضور این عزیزان بیبهره نبود؛ آن روزها اتوبوسها یکییکی میآمدند و صدای هلهله در فضا میپیچید؛ فرزندانی که پدر را تنها در قاب عکس دیده بودند با چشمانی اشکآلود در آغوشش آرام میگرفتند؛ این مردان بزرگ با لباسهایی ساده اما با قلبهایی بزرگتر از دنیا آمدند در حالی که چشمان مردم از ذوق دیدارشان پر از اشک بود و از سالهایی که در اسارت رنج کشیده بودند، حکایت میکرد.
این گنجینههای تاریخی در چنین روزی، یاد ۱۵ شهید غریب استان البرز، یعنی اسرایی که در دوران اسارت به درجه رفیع شهادت نائل آمدند را در گوشه ذهن خود پاس میدارند چرا که عزت و اقتدار امروز ایران اسلامی، ریشه در خون شهدا و ایستادگی آزادگانی دارد که نامشان در تاریخ این سرزمین جاودانه مانده است.
بر اساس اعلام بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز، ۹۴۶ آزاده سرافراز این استان در قید حیات هستند و این گنجینههای تاریخی مقاومت در عرصههای گوناگون همچنان مشغول خدمت به میهن اسلامی هستند.
سال های سخت اسارت؛ روایت ۲ آزاده از مهران تا اردوگاه های عراق
خاطرات اسارت تنها شرح یک دوران جنگ نیست؛ روایت روزهایی است که انسان در میانه آتش و محاصره با ترس، امید، درد و ایمان دست و پنجه نرم می کند؛۲ آزاده دفاع مقدس استان البرز با جسم و روح رنج دیده از دوران اسارت در روایت هایی که از روزهای اسارت خود بیان کردند، از شبی گفتند که مهران در آتش و محاصره فرو رفت، از لحظه ای که فرمانده بعثی با تهدید و ارعاب، رزمندگان را به تسلیم فرا می خواند و از آن دقایق تلخی که سربازان ایرانی در میان ارتفاعات بدون امکانات و در محاصره دشمن، چشم به صبح دوخته بودند.
یکی از این آزاده ها که خود را «ناصر کوه زاد » معرفی کرد،گفت: در مهران بودیم؛ منطقه ای که عراقی ها بر بلندی ها مستقر بودند و ما در پایین دست با امکانات محدود و شرایطی سخت در محاصره قرار گرفتیم؛ صبح که شد، صدای تهدید دشمن بلند بود؛ می گفتند تسلیم شوید وگرنه همه شمار را می کشیم اما همان لحظه، در دل بچه ها فقط یک چیز زنده بود، مقاومت.
او با بغضی پنهان از لحظه اسارت یاد کرد و افزود: اسیر شدن فقط یک واژه نیست؛ وقتی می فهمی قرار است از خاک خودت جدا شوی و تو را به جایی ناشناخته ببرند، انگار همه وجودت کنده می شود؛همان لحظه، فکر خانواده، پدر و مادر، خواهر و برادر و همه عزیزانت از جلوی چشمانت می گذرد و فقط می گویی آنها چه خواهند کشید.
این آزاده گفت که شرایط اردوگاه ها بسیار سخت بود نه امکانات بهداشتی درستی وجود داشت و نه آسایش مناسب.
او افزود: در اتاق هایی که گاه ۴۰ تا ۵۰ نفر در آن جا داده می شدند، فاصله میان بدن ها به سختی به چند سانتی متر می رسید و بسیاری از شب ها با خستگی، گرسنگی و درد سپری می شد؛ در اردوگاه، نه سرویس بهداشتی درست داشتیم و نه امکانات اما با همه این سختی ها امید به آزادی را از دست ندادیم.
آزاده دیگری نیز با معرفی خود گفت: «محمد فلاح زاده» هستم، اهل کوهسار و حدود چهار سال و نیم در اسارت بودم؛ سرباز بودم و در مهران به اسارت درآمدم؛ ما را پس از بازجویی به اردوگاه بردند؛ جایی که سختی هایش را تنها کسی می فهمد که آن را با جان خود تجربه کرده باشد.
او از دوران اسارت به عنوان دورانی یاد کرد که هرچند رنج های فراوان داشت اما در دل آن درس صبر، تحمل و استقامت نهفته بود،او می گفت که اسرای ایرانی در عین تحمل فشارهای روحی و جسمی به یکدیگر دلگرمی می دادند و با یاد خانواده و میهن، روزها را پشت سر می گذاشتند.
این آزاده افزود: با وجود همه سختی ها، امید داشتیم که روزی آزاد شویم؛ گاهی تصور می کردیم شاید این خواب باشد و چند ماه بعد در آغوش خانواده برگردیم اما سال ها طول کشید تا طعم بازگشت را بچشیم.
او از یکی از خاطرات ماندگار اسارت نیز یاد کرد و گفت: در میان همان روزهای تلخ، لحظه هایی هم بود که با وجود اسارت، طعم معنویت و زیارت را چشیدیم؛ همین خاطرات کوتاه، چراغی بود برای ادامه تحمل آن همه فشار.
روایت این ۲ آزاده، تنها یادآور رنج اسارت نیست؛ بازخوانی صلابت مردانی است که در سخت ترین شرایط، شرف و ایمان خود را حفظ کردند و سال ها بعد با قامتی استوار به میهن بازگشتند.
آزادگان مشعل داران بصیرت و استقامت
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز همزمان با فرارسیدن ۲۶ مردادماه، سالروز بازگشت سرافرازانه آزادگان به میهن اسلامی، این روز را نقطه عطفی در تاریخ مقاومت ایران اسلامی دانست و تاکید کرد: آزادگان سرافراز نه تنها اسناد زنده جنایات دشمن بعثی بلکه مشعلداران بصیرت و استقامت در مسیر تحقق اهداف گام دوم انقلاب اسلامی هستند.
« امیرحسین دانش کهن» افزود: ۲۶ مرداد، روز بازگشت پرستوهای مهاجر به آشیانه است؛ روزی که غیرت، مردانگی و پایمردی فرزندان روحالله در سیاهچالهای رژیم بعث به بار نشست و شکوه این ملت را به جهانیان اثبات کرد.
وی با اشاره به پیوند ناگسستنی میان میراث دفاع مقدس و اهداف آینده نظام، افزود: آزادگان ما در سالهای اسارت، درس مقاومت هوشمندانه را مشق کردند؛ امروز در گام دوم انقلاب، کشور بیش از هر زمان دیگری به این روحیه نیاز دارد، این عزیزان، مشعلداران استقامت هستند چرا که با گذر از طوفانهای سخت و طاقتفرسای اسارت، آموختند که چگونه میتوان در میان حصارهای دشمن، آرمانهای بلند انقلاب را زنده نگه داشت.
دانش کهن اضافه کرد: نقش آزادگان در شرایط امروز جامعه، نقش «جهاد تبیین» است. حضور فعال این سرمایههای معنوی در عرصههای اجتماعی، فرهنگی و علمی، پیامآور این حقیقت است که پیروزی در برابر جنگ ترکیبی دشمن جز با تکیه بر فرهنگ ایثار و خودباوری ملی میسر نخواهد بود؛ استان البرز به عنوان «ایران کوچک»، افتخار میزبانی از آزادگانی را دارد که هر یک از آنان، الگویی تمامعیار از ولایتمداری برای نسلهای جوان محسوب میشوند.
مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران استان البرز با گرامیداشت یاد و خاطره شهدای آزاده که در غربت اسارت به لقاءالله پیوستند، خاطرنشان کرد: ما خود را مدیون صبر پولادین آزادگان و خانوادههای صبور آنان میدانیم؛ امیدواریم بتوانیم با خدمتگزاری صادقانه، بخشی از مجاهدتهای خاموش این عزیزان را که در سالهای سخت اسارت، آبروی ملت ایران را حفظ کردند، جبران کنیم .
