به گزارش ایرنا، در ۲۶ مرداد سال ۱۳۶۹، شور و شوقی وصفناشدنی سراسر ایران را فراگرفته بود، برای خانوادههایی که سالها در فراق عزیزشان سوخته بودند، این روز پایان کابوس "چشمانتظاری" بود.
یعقوبهای این سرزمین، یوسفهای خود را از بند دیو رها یافتند، البته در این میان، یوسفهای بسیاری نیز هیچگاه بازنگشتند و تنها یاد و نامشان برای خانوادههایشان به یادگار ماند.
امروز ۳۶ سال از آن بازگشت غرورآفرین میگذرد، روزی که میهن اسلامی شاهد حضور اولین گروه از آزادگان سرافرازی بود که طعم تلخ شکنجه و دوری از وطن را به جان خریدند اما از اهداف و آرمانهای والای خود که دفاع از وطن بود دست نکشیدند.
آزادگان، که از آنان با عنوان "شهیدان زنده" نام می برند، سند حقانیت و مظلومیت ملت ایران در برابر دشمن تا بُن دندان مسلح هستند، آنان در اسارتگاههای رژیم بعث، شکنجه و درد را تحمل کردند، اما در برابر دشمن سر خم نکردند و با ایستادگی خود، درس بزرگ "آزادگی" را به جهانیان آموختند.
این کبوتران سبکبال، یادگاران هشت سال دفاع مقدساند، همانها که با تنهایی زخمخورده از تازیانه و ایستادگی در برابر زورگویی دشمن، سرانجام پاسخ صبر و مقاومت خود را گرفتند و طعم تلخ شکست را به دشمن چشاندند.
این دلاورمردان، بسته به شرایط، بین۶ ماه تا ۸ سال را در زندانهای مخوف دشمن سپری کردند، این بازه زمانی طولانی، نه تنها آنان را از پا درنیاورد، بلکه ارادهشان را برای خدمت به نظام و انقلاب پس از آزادی، مستحکمتر کرد.
آزادگان سرافراز، پس از بازگشت نیز در تمام عرصههای علمی، فرهنگی و اجتماعی، در کنار ملت بودهاند و همچنان به عنوان بازوهای توانمند نظام اسلامی، افتخارآفرینی میکنند.
استان کردستان در دوران دفاع مقدس، فراتر از یک منطقه جغرافیایی، سنگری محکم برای دفاع از کیان جمهوری اسلامی بود، تقدیم پنج هزار و ۴۰۰ شهید گلگونکفن و ۹ هزار و ۵۰۰ جانباز سرافراز، گواهی بر فداکاریِ بیپایان مردمان این دیار است.
در میان این آمار، ۸۳۰ آزاده سرافراز کُردستانی، برگ زرینی در تاریخ مقاومت این استان است، در آن روز تاریخی، سنندج نیز همگام با سراسر کشور به میدان آمد.
میدان آزادی سنندج شاهد صحنههایی تکرارنشدنی از وصال پدران، مادران و فرزندانی بود که پس از سالها جدایی، بار دیگر یکدیگر را در آغوش کشیدند، صحنههایی که در حافظه تاریخی این شهر برای همیشه ماندگار شده است.
بیش از سه دهه از آن روز پرافتخار میگذرد، اما این دلیرمردان همچنان بر قلب و جان ملت جای دارند و ایران اسلامی به وجود چنین آزادمردانی میبالد و بر خود واجب میداند که فداکاری و ازخودگذشتگی آنان را به نسلهایی منتقل کند که آن روزها را ندیدهاند.
تاریخ هرگز مقاومت و پایمردی این دلیرمردان را فراموش نخواهد کرد، همانگونه که افتخاری که برای این ملت آفریدند، هرگز از خاطرهها پاک نخواهد شد.