حسین کنعانی‌مقدم؛ کارشناس سیاسی و امور بین‌الملل

  در روند مبارزه و جنگ میان قدرت‌ها، یکی از روش‌ها و طرق جنگیدن، نبرد روانی و رسانه‌ای است که از سوی دو‌طرف در دستور کار قرار می‌گیرد. هدف اصلی در چنین سبکی از جنگ این است که طرف‌های درگیر، نوعی القای ترس و رعب را در وجود دشمن خود حاکم کنند تا ابتکار عمل را از او بربایند. ذیل این موضوع اخیرا فرمانده کل ارتش اعلام کرده است که با مشارکت و تامین مالی مردم، اگر هر شخص ایرانی بتواند یک نیروی آمریکایی متجاوز را دستگیر کند یا بکشد، از طرف مردم ایران جایزه ۳۰ هزاردلاری‌ دریافت خواهد کرد.

  این قبیل اقدامات در جهان متداول است و جایزه برای سر دشمن از دیرباز وجود داشته. حتی در خود آمریکا نیز برای حذف یا بازداشت متهمان از این طریق استفاده می‌شود و آمریکایی‌ها به‌خوبی با این روش‌ها آشنا هستند. البته نکته‌ای که در این میان حائز اهمیت به‌نظر می‌رسد، عبارت است از اینکه در واقع سربازهای آمریکایی برای ایران یک دلار هم ارزش ندارند و شاید این رقم بیشتر برای فرماندهان ارشد تروریست آمریکایی مناسب باشد. سربازهای جنایتکار آمریکایی تنها زحمت ما را برای دفن‌کردنشان بیشتر می‌کنند و‌الا برای ایرانی‌ها کمترین‌ ارزش را هم ندارند.

  می‌توان چنین نتیجه‌ای گرفت که سخنان فرمانده ارتش کشورمان نوعی بازدارندگی جدی و تهدید علیه نیروهای آمریکایی باشد. مثلا در خلال جنگ 40روزه در قبال خلبان گمشده آمریکایی جایزه‌ای تعیین شد؛ این اقدام تهدید و پیامی برای طرف مقابل داشت که اگر خلبان‌هایتان وارد خاک ایران شوند، احتمالا اسیر مردم می‌شوند و برای این کار جایزه‌ای هم تعیین شده است. این قبیل تهدیدات، هشداری است که نیروهای آمریکایی بدانند منطقه برای آنها امن نیست و خطر در کمین آنان نشسته است. این نکته هم ناگفته نماند که این اقدام از سوی ایران در نوع خود جدید و بی‌سابقه بوده است و ما حتی در دهه60 و در زمان نبرد با صدام و رژیم بعث هم چنین کاری نکرده بودیم.