به گزارش ایرنا، نخستین جرقههای نویسندگی او در دوران دبیرستان زده شد، زمانی که نوشتن داستانهای کوتاه را آغاز کرد اما از ۴۷ سالگی، با عزمی جدیتر، قدم در مسیر حرفهای نویسندگی گذاشت و تمام توان و علاقه خود را وقف خلق آثار داستانی کرد.
صحبت از بانو "فلور یزدانی" نویسندهای از روستای ترکان هرابرجان در جنوبیترین نقطه این استان است که علاقهاش به کتاب از همان سالهای کودکی آغاز شد، زمانی که پدرش برای او کتاب میخرید و او عضو کتابخانه بود، همین همراهی با کتاب، زمینهای شد تا در دوران دبیرستان نوشتن، داستانهای کوتاه را تجربه کند و قدمهای نخست خود را در مسیر نویسندگی بردارد.
او که متولد ۱۳۴۰ است پس از سالها مطالعه و تجربه، از ۴۷ سالگی بهصورت جدیتر وارد دنیای نویسندگی شد و تاکنون هفت کتاب به رشته تحریر درآورده است، بیشتر آثار او به زندگی زنان میپردازد، زنانی که با وجود دشواریها، رنجها و فراز و نشیبهای زندگی، به قهرمانان واقعی داستانهای او تبدیل شدهاند.
یزدانی درباره شیوه نگارش آثارش معتقد است نویسنده نباید تنها در فضای ذهنی خود بنویسد، بلکه باید زندگی را از نزدیک ببیند و لمس کند، به همین دلیل برای نگارش کتابهایش به مناطق مختلف سفر میکند، با مردم گفتوگو دارد، آداب و رسوم، باورها و فرهنگ آنان را بررسی میکند و پس از پژوهش و تحلیل، روایت خود را شکل میدهد.
وی میگوید همین حضور میدانی باعث میشود نگارش آثارش زمانبر باشد، بهگونهای که برای نوشتن کتاب «گلنار» چهار سال زمان صرف کرده است، به باور او، زمانی که شخصیتهای داستانش را خلق میکند، با آنان زندگی میکند، احساساتشان را درک میکند و از این همراهی با قهرمانان داستانهایش لذت میبرد.
بیشتر آثار او روایتگر زندگی زنانی است که از دل واقعیت برخاستهاند، زنانی که با رنج، امید، ایثار و استقامت، قهرمان زندگی خویش شدهاند ،میگوید هنگام نوشتن، با شخصیتهای داستانش زندگی میکند، رنجشان را احساس میکند و شادیهایشان را از صمیم قلب لمس میکند، تجربهای که برایش شیرینترین بخش نویسندگی است.
این نویسنده در کنار داستاننویسی، شعر نیز میسراید و خانوادهاش همواره مشوق او در این مسیر بودهاند. همسرش همراهی ویژهای در راه نویسندگی داشته و از میان پنج فرزندش نیز دو نفر علاقهمند به کتاب و مطالعه هستند. او اکنون یک کتاب در مرحله چاپ و اثری دیگر در دست نگارش دارد و امیدوار است همچنان این مسیر را ادامه دهد.
تاکنون هفت کتاب شامل "شهربانو، از هرات تا اوین ، مروست تا دهلی ، پریچهر ، گلنار و ستاره" منتشر کرده و هماکنون نیز یک کتاب در مرحله چاپ و اثری دیگر در حال نگارش دارد. او امیدوار است این مسیر را همچنان با عشق و انگیزه ادامه دهد.
تازهترین اثر این نویسنده، رمان تاریخی بلند «پریزاد» که از آن رونمایی شده است و کتابی ۴۲۸ صفحهای منتشر شده می باشد.
«پریزاد» روایت دختری از سرزمین پارس است؛ سرزمینی که نویسنده آن را با مهر، تاریخ و فرهنگ دیرینهاش به تصویر میکشد، زادگاه کورش کبیر و اردشیر بابکان، سرزمین الهه آب و دیار مهربانی. این رمان، روایت هفتاد سال از زندگی دختری است که از فراز و نشیبهای روزگار، از تلخیها و شیرینیهای زندگی، از رخدادهای سیاسی ایران و از آیینها، سنتها و باورهایی سخن میگوید که برخی به فراموشی سپرده شدهاند و برخی دیگر هنوز در حافظه تاریخ نفس میکشند.
پریزاد، دختری بااستعداد، صبور و استوار است که در برابر جبر زمانه میایستد و از دل سختیها به زنی توانمند تبدیل میشود. او عشق را با لطافت زنانه روایت میکند، با آگاهی و تعهد، ستون خانواده میشود و ایثار را نه از سر اجبار، بلکه آگاهانه برمیگزیند. باور او این است که در زندگی، گاه باید صبور بود و گاه باید رها کرد؛ پیامی که در تار و پود این رمان تاریخی جاری است و آن را به اثری خواندنی و تأملبرانگیز تبدیل میکند.