به گزارش ایرنا؛ ساوه سالهاست خود را با صنعت، تولید و ظرفیتهای اقتصادیاش تعریف میکند؛ اما کیفیت زندگی در یک شهر فقط به اشتغال و درآمد محدود نمیشود. اوقات فراغت، نشاط اجتماعی و دسترسی به فضاهای تفریحی نیز بخشی از زیرساخت زندگی شهری است؛ حوزهای که در ساوه همچنان با کمبود جدی روبهروست.
این کمبود را میتوان به یک فرصت اقتصادی تبدیل کرد. مجموعههای تفریحی و ورزشی چهارفصل، فضاهای سرپوشیده خانوادگی، گردشگری طبیعت و نجوم و حتی شکلگیری یک محور تفریحی شبانه، میتوانند بخشی از نیاز شهروندان را پاسخ دهند و همزمان زمینه حضور سرمایهگذاران بخش خصوصی را فراهم کنند.
البته نسخه توسعه تفریحی ساوه نمیتواند از الگوی شهرهای دیگر کپی شود، گرما و محدودیت منابع آب، ضرورت استفاده از معماری اقلیمی، فناوریهای کممصرف و کاربریهای متنوع را دوچندان میکند.
نسخه توسعه تفریحی ساوه نمیتواند از الگوی شهرهای دیگر کپی شود، گرما و محدودیت منابع آب، ضرورت استفاده از معماری اقلیمی، فناوریهای کممصرف و کاربریهای متنوع را دوچندان میکند.
اگر این ملاحظات در کنار ظرفیت اقتصادی شهر قرار گیرد، «اوقات فراغت» میتواند از یک نیاز شهری به یک بازار اقتصادی و مزیت گردشگری برای ساوه تبدیل شود.
ساوه برای ماندن شهروندان و جذب گردشگران، بیش از آنکه به جاذبهای دیگر در تقویم نیاز داشته باشد، به یک «زیرساخت تفریح» نیاز دارد؛ مجموعههایی که اقلیم شهر را بشناسند و ورزش، سرگرمی، طبیعت و خانواده را در کنار هم قرار دهند.
لزوم سرمایه گذاری در اوقات فراغت ساوجی ها
ساوه شهری صنعتی و برخوردار از ظرفیتهای اقتصادی است، اما در حوزه اوقات فراغت و سرگرمی با یک خلأ جدی مواجه است؛ خلایی که تنها با ساخت یک پارک یا توسعه چند فضای سبز پر نمیشود. شهری با این ظرفیت جمعیتی و اقتصادی، به یک زنجیره کامل از فضاهای تفریحی، ورزشی و گردشگری نیاز دارد.
محدود بودن آثار تاریخی شاخص شهر، اگرچه یک محدودیت در گردشگری کلاسیک محسوب میشود، اما نباید به معنای ناتوانی ساوه در جذب گردشگر باشد. الگوی گردشگری امروز تنها بر بناهای تاریخی متکی نیست؛ گردشگری تفریحی، ورزشی، خانوادگی و تجربهمحور میتواند برای شهری مانند ساوه یک مسیر مکمل و حتی اقتصادیتر ایجاد کند.
اقلیم؛ تهدید یا فرصت؟
گرمای هوا در بخش قابل توجهی از سال و محدودیت منابع آب، ایجاب میکند توسعه فضاهای تفریحی در ساوه با رویکرد اقلیمی انجام شود. ساخت مجموعههای بزرگ با مصرف بالای آب و فضای سبز سنتی، قطعا بهترین راهحل نیست.
در مقابل، میتوان به سمت مجتمعهای تفریحی چهارفصل و کممصرف رفت؛ مجموعههایی با سایهبانهای گسترده، معماری سازگار با گرما، فضاهای سرپوشیده، انرژی خورشیدی، سیستمهای بازچرخانی آب و فضای سبز مقاوم به کمآبی.
ساوه به یک «شهر تفریحی» کوچک نیاز دارد
یکی از ایدههای قابل بررسی، ایجاد یک مجموعه تفریحی ـ ورزشی جامع در حاشیه شهر است؛ مجموعهای که صرفا یک شهربازی نباشد و بتواند چندین کاربری را در خود جای دهد: سالن بولینگ و بازیهای گروهی، مجموعه بیلیارد و بازیهای فکری، پیست کارتینگ، پیست استاندارد اتومبیلرانی و موتورسواری، زمین تنیس، پدل و اسکواش، مینیگلف و زمین گلف آموزشی، سالن ورزشهای الکترونیک و گیمینگ، شهربازی سرپوشیده برای کودکان، مجموعه آبی و تفریحات آبی با فناوریهای کممصرف، سینمای چندسالنه و فضای اجرای رویداد، فودکورت و بازارچه غذا و صنایعدستی.
چنین مجموعهای میتواند بهجای آنکه فقط هزینهای برای شهر باشد، به یک مقصد اقتصادی و گردشگری تبدیل شود؛ جایی که خانواده برای چند ساعت یا حتی یک روز کامل در آن بماند.
جای خالی طبیعت در مدل تفریحی ساوه
ساوه نباید تمام بار گردشگری خود را بر دوش ساختمانهای تفریحی بگذارد. ایجاد پارکهای موضوعی، کمپهای گردشگری، مسیرهای طبیعتگردی، رصدخانه و آسماننما نیز میتواند بخشی از این پازل باشد.
ساوه نباید تمام بار گردشگری خود را بر دوش ساختمانهای تفریحی بگذارد. ایجاد پارکهای موضوعی، کمپهای گردشگری، مسیرهای طبیعتگردی، رصدخانه و آسماننما نیز میتواند بخشی از این پازل باشد.
حتی میتوان با طراحی یک مجموعه کویری ـ نجومی در اطراف شهر، از آسمان و ظرفیتهای طبیعی منطقه برای توسعه گردشگری نجومی و شبانه استفاده کرد؛ حوزهای که برخلاف بسیاری از فعالیتهای تفریحی، الزاما به مصرف بالای آب وابسته نیست.
تفریح شبانه؛ حلقه مفقوده
یکی از موضوعاتی که در برنامهریزی شهری کمتر دیده میشود، اقتصاد شب است. ساوه میتواند با ایجاد یک محور تفریحی شبانه شامل رستورانها، کافهها، فضاهای هنری، اجرای موسیقی، بازارچههای فصلی، سینما و فعالیتهای خانوادگی، بخشی از اوقات فراغت شهروندان را سامان دهد.
این موضوع علاوه بر افزایش نشاط اجتماعی، برای کسبوکارهای محلی نیز بازار جدید ایجاد میکند.
سرمایهگذار را باید وارد میدان کرد
نکته مهم این است که ساخت چنین مجموعههایی الزاما نباید بر بودجه عمومی متکی باشد. شهرداری و مدیریت شهری میتوانند با تامین زمین، تغییر کاربری هدفمند، مشوقهای سرمایهگذاری، تسهیل صدور مجوز و تعریف بستههای سرمایهگذاری بخش خصوصی را به میدان بیاورند.
ساوه برای توسعه تفریحی بیش از آنکه به پروژههای پراکنده نیاز داشته باشد، به یک نقشه راه جامع تفریح، ورزش و گردشگری نیاز دارد؛ نقشهای که مشخص کند هر بخش شهر چه نوع کاربریای داشته باشد و سرمایهگذار چگونه بتواند از این ظرفیت اقتصادی استفاده کند.
واقعیت این است که شهروند ساوجی برای تفریح نباید همیشه مجبور باشد مقصدی خارج از شهر را انتخاب کند. اگر قرار است ساوه شهری برای زندگی، کار و ماندن باشد، باید برای اوقات فراغت مردمش نیز برنامه داشته باشد.
جان کلام؛ ساوه میتواند از شهری که صرفا محل سکونت و فعالیت اقتصادی است، به شهری تبدیل شود که مقصد تفریحی آخر هفته در منطقه مرکزی کشور نیز محسوب شود؛ مشروط بر اینکه توسعه تفریحی آن بر پایه اقلیم، اقتصاد، سرمایهگذاری خصوصی و نیاز واقعی خانوادهها طراحی شود.