چقدر دير؛ اما خوب كه سرانجام كشورهاي عزيز و بزرگ اسلامي در برابر يك تهديد واقعي، متفق و متحد شدهاند. نقشه اسراييلِ بزرگ دهههاست كه ماهيت و سرزمين و جغرافياي سياسي ۹ كشور بزرگ اسلامي در خاورميانه را به روشني و آشكارا تهديد ميكند. نقشه اسراييل بزرگ شامل: تمام فلسطين، تمام لبنان، تمام اردن، بخش عمده سوريه، بخشهايي از عراق تا رود فرات و دهانه خليجفارس، بخش جنوبي تركيه، شبهجزيره سينا و نوار شرقي مصر تا رود نيل، بخش شمالي عربستانسعودي و بخش عمده يا تقريبا تمام كويت تا ساحل خليجفارس را در بر ميگيرد. دههها بود كه كشورهاي در معرض خطر و تهديد از كنار آن بيتفاوت ميگذشتند. اما اتفاقها و حادثههاي ساليان اخير و به ويژه تهاجم امريكا و اسراييل عليه ايران به آنها ثابت كرد كه اين نقشه نه يك آرزو كه يك اعتقاد و يك راهبرد طولاني مدت است. اسراييل در طول چند دهه حيات خود نشان داده است كه به عبارت نهر مصر تا نهر فرات كه در تورات آمده است عميقا اعتقاد و باور داشته و تمام سعي و كوشش خود را براي تحقق آن به كار بسته است. در بخش ۱۵ سفر پيدايش در اين باره آمده است: «در آن روز خداوند با ابرام عهد بست و گفت اين زمين را از نهر مصر تا به نهر عظيم يعني نهر فرات به نسل تو بخشيدهام.»
امضاي توافق دفاعي بين سه كشور عربستان، پاكستان و تركيه در روز جمعه ۱۶ مرداد ۱۴۰۵، آن هم در شهر مقدس مكه نشان از باور عميق اين سه كشور به تفكر گسترشطلبي اعتقادي اسراييل دارد. بيگمان ميتوان تصور كرد كه محمدبنسلمان، وليعهد سعودي كه كشورش در معرض بيشترين تجاوز از نقشه اسراييل بزرگ قرار دارد و نيز رجب طيب اردوغان كه بخش جنوبي كشور خود را در معرض اين تهديد واقعي و آشكار ميبيند، پيش از امضاي توافق مكه، بار ديگر اين جمله تورات در سفر پيدايش را مطالعه كرده و چهره نتانياهو و وزيران جنگطلب اسراييلي را پيش روي خود مجسم كردهاند، آنگاه بر امضاي اين پيمان دفاعي مصممتر شدهاند. ايران در طول نزديك به ۵ دهه گذشته در حمايت از آرمان فلسطين و در دفاع از كشورهاي عرب مسلمان در برابر گسترشطلبيهاي ايدئولوژيك و اعتقادي اسراييل، در خط مقدم دفاع قرار داشته است. گذشت زمان اين واقعيت را براي كشورهاي منطقه به درستي و روشني آشكار كرد كه با خطر واقعي و موجوديتي روبهرو هستند. از اين رو، كاري معقول و پسنديده است كه در برابر اين خطر هميشگي، پيمانها و توافقهاي امنيتي و دفاع مشترك ايجاد شود. اما توافق مكه، به ويژه پس از تهاجم ناكام امريكا و اسراييل عليه تماميت ارضي و استقلال ايران، معنا و مفهوم ديگري هم دارد. تهاجم وحشيانه دو قدرت اتمي جهان به ايران، بيشترين درس و تجربه را براي كشورهاي خاورميانه و به ويژه ساكنان جنوب خليجفارس داشته است. اين تهاجم نشان داد كه پادگانها و پايگاهها و سيستمهاي جنگي امريكا نه تنها براي اين كشورها امنيت و آسايش نميآورد، بلكه برهمزننده امنيت و آسايش آنان نيز هست. نتيجه و دستاورد تهاجم امريكا و اسراييل به ايران، به آشكارا تفكر امنيتي و دفاعي در خليجفارس و خاورميانه را براي هميشه تغيير داده است. در اين رويكرد جديد، امنيت كالاي ارجمندي است كه يا براي همه كشورهاي منطقه وجود خواهد داشت يا براي هيچ كس معنا و مفهوم نخواهد داشت.«امنيت يا براي همه يا براي هيچ كس» كليدواژه هرگونه صلح، امنيت، رفاه و ترقي براي آينده خليجفارس و خاورميانه خواهد بود. ايران از ساليان گذشته پيشنهاد امنيت جمعي به كشورهاي منطقه داده بود، اما مدتي بايد تا خون شير شد. انگار لازم بود زمان بگذرد و اتفاقها و حادثههاي شوم و ناگوار از سوي كشورهاي متجاوز صورت پذيرد تا كشورهاي منطقه به اصل «دفاع جمعي» و «امنيت يا براي همه يا هيچ كس» ايمان بياورند. اما همه ميدانند كه اين پيمانها و توافقهاي دفاعي بدون حضور و همراهي ايران چندان موفق نخواهد بود. پس ايران مانند طرحها و پيشنهادهاي پيشين خود، آغوش خود را به روي پيمان دفاع جمعي خاورميانه و خليجفارس ميگشايد و خود را بخشي جداييناپذير از امنيت جمعي منطقه ميداند. ايران اميدوار و آرزومند است كه توافق مكه با حضور همه يا بيشترين كشورهاي مسلمان منطقه در مدتزماني نهچندان دور در ايران و در تهران به امضاي سران و روساي كشورها برسد. پيمان و توافقي كه در آينده «توافق تهران» نام بگيرد، امنيتي هميشگي و پايدار براي تمامي كشورهاي منطقه، بدون نياز به حضور بيگانگان به ارمغان خواهد آورد. امنيتي پايدار كه ضامن هميشگي صلح، رفاه، توسعه و ترقي همهجانبه و درهمتنيده كشورها و ملتهاي منطقه خواهد بود. انشاءالله.
توافق مكه در برابر نقشه اسراييل بزرگ
علي آهنگر
صاحبخبر -
∎