علي ربيعي
بدون ترديد امروز در يكي از حساسترين نقاط تاريخي كشور در قرن اخير قرار داريم؛ به مانند يك نقطه عطف تصمیم درست يا نادرست در اين شرايط جهت منحني ايران از آينده درخشان يا دردسري عميق را مشخص ميكند. متاسفم عدهاي هيچ درك درستي از اين شرايط ندارند. نه جامعه را خوب ميشناسند و نه جهان خارج را. هر روز با تزريق ترديدهاي مدام كام جامعه را تلخ ميكنند و نميگذارند جامعه احساس پيروزي كند. وجدان عمومي جامعه ايران، تفاهم به دست آمده و مسيري را كه به آن انجاميد، تفاهمي به سود ايران ميداند. ما تا اينجاي اين كارزار پيروز بودهايم؛ زيرا ترامپ، با همه روياهايش براي فروپاشي ايران، دستيابي به نفت و خاك ايران و به زانو درآوردن اين سرزمين، ناكام مانده است. اسراييل نيز بيش از هر زمان ديگري در جهان بياعتبار شده و كساني كه سالها جنگ و ويراني را به مردم ايران ميفروختند، امروز درماندهتر از هميشهاند. ايران عزيز پراعتبار و دشمنان ما بياعتبار و بيآبرو شدهاند. جامعه ايران براي نخستين بار در مواجهه با قدرتهاي جهاني هيچ خاكي را از دست نداده و تسليم هم نشده است. دولت شاداب، نترس پاي كار ايران و ايرانيان ايستاده است؛ نيروهاي مسلح مدافع ايران، سرافراز و قدرتمندند و جامعهاي كه دشمنان ايران تصور ميكردند در نخستين روزهاي بحران فرو ميپاشد، وفادارانه در خيابان، همه جاي ايران و خارج از ايران از وطنش دفاع كرده و به يكي از مهمترين پايههاي قدرت ملي تبديل شده است. ما تا امروز پيروز بودهايم؛ چون ايران ايستاد، دولت از هم نپاشيد و مفهوم دولت - ملت در عاليترين شكل خود نمايان شد. برادر عزيزم جناب آقاي پزشكيان؛ نگاهتان پس از فضل خدا، به همين جامعه باشد. ميدانم زمزمههاي زيرپوستي، نگرانيهاي خاموش و خواستههاي لايههاي مختلف مردم را ميشنويد. ميدانم از حق مردمي كه مقاومت كردند، اما ميخواهند زندگي كنند؛ مردمي كه بايد حق بديهي زندگي، آرامش و آينده را از تحريمكنندگان و مصادرهكنندگان معيشتشان پس بگيرند، دفاع ميكنيد همانگونه كه از حريم سرزمينمان دفاع كرديد. امروز كسي با نگراني به من گفت: «نكند پزشكيان زير اين همه فشار و نامهرباني بشكند؟» گفتم، هرگز. آنان كه امروز بيمحابا بر او ميتازند و نه سخنشان نشاني از فرهيختگي و فهم سياسي دارد و نه دردشان شبيه درد كارگري است كه ماهها حقوق نگرفته؛ نه تاريخ ايران را ميشناسند، نه پيچيدگي سياست خارجي را، نه حتي معناي پيروزي را و نه رييسجمهور پزشكيان را. من به عنوان كنشگر در بحرانهاي چند دهه اخير شاهد زياده و بيهودهگوييها، متهم كردن اين و آن، حقپنداريهاي باطلانه بسياري بودهام.
شاهد مقابله عقلانيت با اين تفكرات در حادثه جنگ اول خليجفارس (سال 1991 ميلادي) بودهام. همچنين در ماجراي طالبان در افغانستان و شهادت ايرانيها در كنسولگري و طرحهايي كه معلوم نبود ما را به كجا ميبرد، بودهام و موارد ديگر... . امروز به گواه نظرسنجيهاي معتبر و سنجشهاي علمي، مردم بر اين باورند مسيري كه تاكنون پيمودهايد، درست و مسوولانه بوده است. دلسوزان ايران معتقدند راهبرد وفاق و ائتلاف عقلانيت كه دنبال كردهايد، مسيري درست است كه بايد ادامه يابد. سياست همراهي با رهبري، با همان صداقتتان، تضمين كننده مسير است. در ميان اين هياهوها نگذاريد رشته وفاق با جامعه و ميثاق با مردمي كه شما را سياستمداري راستگو، شجاع و صادق ميدانند، گسسته شود. سرمايه اصلي شما همين اعتماد است؛ اعتماد مردمي كه در سختترين روزها ايران را تنها نگذاشتند. خدا پشت و پناهتان؛ دلتان گرم و گامهايتان استوار. دعاي مردم با چشمان نگران همراه شماست.