اربعین امتداد عاشوراست؛ از حماسهسازی در میدان جهاد تا مکتبسازی در میدان خطابه و روشنگری. اربعین مکتبی سترگ است که مرزهای جغرافیایی و زمانی و همچنین تفاوتهای فرهنگی و زبانی را درنوردیده و به تجلی قیام حقطلبان در مقابل طاغوتیان عالم تبدیل شده است.
در حالی که خوزستان در اربعین سید و سالار شهیدان غرق در سوگ و ماتم است، هزاران عاشق در دزفول با برپایی پیادهروی عظیم جاماندگان اربعین تحت عنوان «حرم تا حرم»، ارادت خود را به ساحت اباعبدالله الحسین(ع) ابراز کردند.
صبح امروز، همزمان با اربعین حسینی، فضای دزفول با طنین نوحههای حسینی و حضور پرشور مردمی عجین شد. «جاماندگان اربعین» در دزفول از ساعت پنج صبح با اجتماع در حرم مطهر سبزقبا(ع)، مسیر حدود ۱۰ کیلومتری تا امامزاده محمد ابن جعفر طیار(ع) را به یاد پیادهروی عظیم اربعین پیمودند تا پیوند ناگسستنی خود را با آرمانهای قیام عاشورا به نمایش بگذارند
تجلی عشق
این آیین که از سال ۱۳۸۱ با حرکت یک کاروان نمادین اسرا در دزفول آغاز شد، اکنون به یکی از بزرگترین رویدادهای فرهنگی شمال خوزستان تبدیل شده است؛ بهگونهای که بر اساس برآوردها، با وجود گرمای طاقتفرسای هوا، بیش از ۱۰۰ هزار عزادار در این راهپیمایی شرکت کردند.
عشق به حسین(ع) کوچک و بزرگ نمیشناسد؛ از کودکان خردسالی که با اخلاص سینیهای پذیرایی را به عزاداران تعارف میکردند تا جوانانی که با آبپاش در مسیر، تلاش میکردند تا اندکی از گرمای هوا برای عزاداران بکاهند.
بیش از ۲۰۰ موکب از شب گذشته در مسیر راهپیمایی مستقر و پذیرایی از زائران را آغاز کردند.
حسرت فراق
«علیرضا» ۳۸ ساله که کارگر ساختمانی است، در حاشیه این پیادهروی از دلتنگی خود برای سفر اربعین میگوید؛ از توفیقی که امسال نصیبش نشده و حسرت فراقی که با حضور در این راهپیمایی به دنبال التیام آن است.
«حاج منصور» با ۷۵ سال سن و قامتی خمیده و عصا به دست، تلاش میکند تا بخشی از مسیر را در کنار عزاداران حسینی بپیماید.
میگوید: «تنها یکبار، آن هم پنج سال پیش، سفر اربعین رفتهام و شرایط سخت جسمانی دیگر اجازه نداده بروم».
بانو «مریم» ۵۸ ساله و خانهدار است. او میگوید ۶ سال توفیق سفر اربعین را داشته، اما مراقبت از مادر بیمار، فرصت حضور مجدد در اربعین امسال را از او سلب کرده است.
وی میگوید: «اربعین جاذبه مغناطیسی عجیبی دارد که اگر یکبار رفتی، دیگر نمیتوانی نروی؛ امسال که توفیق حضور نیافتم، واقعاً دلتنگم».
اربعینی به رنگ خون خواهی
اربعین امسال متفاوت از سال های گذشته است؛ از آن اربعین تا امسال ملت بزرگ ایران سه جنگ با جبهه کفر و باطل را پشت سر گذاشته و در این راه پر افتخار شهدای زیادی تقدیم کرده که هر کدام داغی بزرگ بر دل مردم نهاده است.
از قائد شهید امت تا کودکان دانش آموز میناب از افسران مظلوم ناو دنا تا نوه خردسال رهبر شهید انقلاب.
در جایجای مسیر پیاده روی اربعین امسال، نمادهای «مقاومت» و «خونخواهی» بیش از هر زمان دیگری جلوهگر است.
اهتزاز پرچمهای سرخ که نشان از پیمانِ خونخواهی برای رهبر شهید دارد، در کنار تصاویر پرشمار از «قائد شهیدِ امت»، فضای پیادهروی را به «میدانِ بیعت» بدل کرده است.
این پرچم های سرخ خون خواهی، فراتر از یک سوگواریِ صرف، بیانگر تداوم گفتمانی عاشورا در بستر جبهه مقاومت است؛ جایی که عزاداران با حمل این تصاویر و نمادها، پیوند میان «اربعین» و «ایستادگی در مقابل جبهه کفر و باطل» را به نمایش گذاشتند.
خوزستان؛ کانون میزبانی و سوگواری
از دزفول تا اهواز، از آبادان تا اندیمشک، از شوش تا کرخه، از هندیجان تا ماهشهر، صدای عزاداران اربعین به گوش میرسد. استانی که در میدان مقابله با تهدیدها ایستاد و میزبان زائران اربعین حسینی بود، امروز خود به عنوان کاروان جاماندگان، اقامه عزای عزیز زهرا(س) کرده است.
اربعین در خوزستان تنها یک رویداد مذهبی نیست؛ بلکه ترکیبی از «فرهنگ میزبانی» و «آیین سوگواری» است. استانی که به واسطه میزبانی از زائران داخلی و خارجی در مرزهای شلمچه و چذابه، خود به نمادی از خدمترسانی به زائران تبدیل شده، همزمان با پذیرایی از زائران، به عزاداری برای شهدای دشت کربلا میپردازد.
حرم تا حرم
اربعین حسینی که یادآور بازگشت اسرای کربلا در روز بیستم صفر سال ۶۱ قمری برای زیارت مدفن امام حسین(ع) است، امروز در دزفول و سراسر خوزستان، نه تنها یادآور یک واقعه تاریخی، بلکه نمادی از زنده نگه داشتن حماسه عاشورا و ترویج آموزههای مکتب حسینی در عصر حاضر است؛ روایتی که نشان میدهد اگر پا در جاده کربلا نیست، دلِ مشتاق، در حال طواف در حرم معشوق است.
اربعین ترجمه این جمله است که «اگر قرار بود شیعه با شهادت رهبرانش از بین برود،پس کربلا پایان کارِ ما میبود...»