به گزارش خبرنگار ایرنا، مهران دیاری است که میلیونها گام در آن به شوق کربلا به هم میرسد و در هر گوشه آن روایتی از دلدادگی، میزبانی و ایثار شکل میگیرد، از دستی که لیوان آب یا شربت خنک به زائر خسته میدهد تا موکبی که دیگهای غذا در آن از سپیدهدم تا نیمههای شب بر آتش است.
مرز بینالمللی مهران در اربعین امسال بار دیگر به اصلیترین گذرگاه زمینی زائران تبدیل شده است به گونهای که بیش از ۶۰ درصد زائران اربعین در میان مرزهای ششگانه این گذرگاه را برای عبور انتخاب کردهاند.
آمار تردد نیز تا کنون در این مرز به نزدیک دو میلیون زائر رسیده و در شبانهروز گذشته از تراز ۲۷۰ هزار رفتوآمد گذشته است.
اما پشت این اعداد بزرگ روایت دیگری جریان دارد، انسانهایی که شاید نامشان جایی ثبت نشود اما هر روز و هر شب بخشی از بار سنگین این میزبانی را بر دوش میکشند.
در حاشیه جادههای دسترسی به مهران موکبها یکی پس از دیگری خدمات ارائه میدهند، بیش از ۴۰۰ موکب در مسیرهای دسترسی به مرز سفر زائران را با پذیرایی، اسکان و خدمات گوناگون همراهی میکنند.
در یکی دیگ غذا آرام و بیوقفه میجوشد و در دیگری بطریهای آب میان صف زائران دست به دست میشود و کمی آنسوتر، جوانی که از شدت گرما پیراهنش خیس عرق شده بیآنکه خستگی به روی خود بیاورد، سایهبان را برای زائران مرتب میکند.
اینجا خدمت عنوان و جایگاه نمیشناسد و همه پای کارند، پیرمردی پست چرخ خیاطی ایستاده است تا لباس پارهای را بدوزد، جوانی جعبههای آب را جابهجا میکند، زنی مشغول آمادهکردن غذاست و نوجوانی در ورودی موکب به زائران خوشامد میگوید، همه سهمی از این میزبانی بر عهده گرفتهاند و هرکس تلاش میکند پیش از آنکه زائر از خستگی راه بگویید، بخشی از رنج سفر را از دوش او بردارد.
این صحنهها را نمیتوان تنها با واژه «پذیرایی» توضیح داد، آنچه در مهران جریان دارد بخشی از فرهنگ دیرپای مهماننوازی مردمان ایلام و ایران است که در ایام اربعین به حرکت جمعی و گسترده تبدیل میشود.
آفتاب همچنان میتابد و هر لیوان آب یا نوشیدنی در چنین گرمایی ارزش دیگری پیدا میکند و هر سایهبان به پناهگاهی کوچک برای زائری میشود که ساعتها در مسیر بوده است.
اینجا حتی یک صندلی ساده، یک دستمال خنک یا چند دقیقه استراحت میتواند معنای بزرگی پیدا کند.
همزمان با این موج گسترده، گروههای امدادی و درمانی نیز در مسیرهای دسترسی به مرز و خود گذرگاه مهران حضور دارند تا در کنار شور زیارت، سلامت زائران نیز حفظ شود.
خدمات امدادی، فوریتهای پزشکی و مراقبتهای بهداشتی در این مسیرها بخشی از شبکه گسترده خدمترسانی اربعین را تشکیل میدهد که باید همزمان با افزایش تردد آماده پاسخگویی به نیازهای زائران باشد.
خدمت در مهران تنها در موکبها اتفاق نمیافتد، هر جای مرز و شهر رنگ خدمت دارد، رانندهای توقف میکند تا زائر سالخوردهای را به مقصد برساند، خانوادهای چند بطری آب میان رهگذران توزیع میکند، کشاورزی از محصول خود برای اطعام زائران میگذرد و مغازهداری در اوج شلوغی شهر بخشی از فضای کسبوکار خود را به خدمت اختصاص میدهد.
هرکس به اندازه توانش وارد میدان شده است و حتی جاده نیز در این روزها چهره دیگری دارد، راهی که در روزهای عادی تنها مسیر عبور خودروهاست اکنون به بخشی از روایت اربعین تبدیل شده است.
پرچمهای برافراشته، موکبهای کنار مسیر، خودروهای حامل زائران و جمعیت سیال و بیوقفهای که به سوی مرز حرکت میکند، تصویری میسازد که مهران را به نشانه و الگوی فرهنگی و معنوی تبدیل کرده است.
این حجم از حضور البته مدیریت گستردهای میطلبد، از پایانه مرزی و حملونقل گرفته تا اسکان، آب، بهداشت، درمان، امداد، امنیت و خدمات شهری. آمادهسازی ۱۰۰ مدرسه در مسیرهای دسترسی به مرز برای اسکان زائران نیز بخشی از ظرفیتهای پیشبینی شده برای میزبانی امسال است.
در سوی دیگر، حتی عشایر ایلام نیز از این قافله خدمت جا نماندهاند و با برپایی موکبها و سیاه چادرهای پذیرایی در مسیرهای رفتوآمد زائران سهم خود را از این میزبانی ادا میکنند.
مهران در اربعین امسال تصویری بزرگتر از سالهای گذشته پیش روی خود دارد، شمار زائران افزایش یافته، تردد به رکوردهای تازه رسیده و با وجود این حجم جمعیت، مدیریت جریان عبور زائران در مرز همچنان روان گزارش شده است.
آمارها روزی تغییر میکنند، اعداد بالا میروند و پس از پایان اربعین در جدولها ثبت میشوند اما آنچه در حافظه زائر باقی میماند چهره انسانی این مسیر است که دستی او را بلند کرده، سایهای که خستگیاش را گرفته، جرعه آبی که در گرمای راه نوشیده و لبخندی که بیهیچ چشمداشتی بدرقهاش کرده است.
اربعین در مهران داستان همین انسانهاست، کسانی که نامشان در هیچ تابلویی نوشته نشده اما هر روز زیر آفتاب داغ مرداد میایستند تا زائر حسین(ع) سبکتر گام بردارد.
اینجا فاصله ایران تا کربلا تنها با کیلومتر سنجیده نمیشود هر موکب یک منزل، هر جرعه آب یک سلام و هر دست خدمتگزار نشانی از ارادتی است که سالهاست در این سرزمین ریشه دارد.
مهران در میانه این گرمای سوزان همچنان ایستاده است، شهری که میلیونها زائر از آن عبور میکنند و هزاران خدمتگزار در آن میمانند تا یک معنا و حقیقت را زنده نگه دارند و آن این که «در مسیر حسین(ع) همه خادم و خدمتگزارند.»