با گسترش رایانش ابری و هوش مصنوعی، نقش تیم‌های امنیت سایبری در سازمان‌ها نیز دستخوش تغییر شده است. کارشناسان معتقدند رویکرد سنتی که در آن واحد امنیت همواره با درخواست‌های جدید مخالفت می‌کند، دیگر پاسخگوی نیازهای کسب‌وکارهای امروزی نیست. در واقع، اگر تیم امنیت تنها نقش «مانع» را ایفا کند، کارکنان برای انجام کارهای خود به استفاده از ابزارها، حساب‌های کاربری یا سرویس‌های تأییدنشده روی می‌آورند؛ موضوعی که ریسک‌های امنیتی را افزایش می‌دهد.

به گزارش ایتنا به نقل از Ciodive، «آلون دیامانت-کوهن»، مشاور ارشد امنیت ابر در شرکت Stratascale، می‌گوید تیم‌های امنیت باید از نقش «دروازه‌بان» فاصله بگیرند و به تسهیل‌کننده نوآوری تبدیل شوند. به جای پاسخ منفی، آنها باید به واحدهای مختلف سازمان نشان دهند چگونه می‌توان پروژه‌ها را به‌صورت ایمن اجرا کرد. به گفته او، اگر امنیت بگوید «نه»، کاربران معمولاً راه دیگری برای دور زدن محدودیت‌ها پیدا می‌کنند و همین مسئله باعث از بین رفتن شفافیت، نظارت و کنترل سازمان خواهد شد.

در محیط‌هایی مانند AWS که ایجاد زیرساخت و راه‌اندازی سرویس‌های جدید با سرعت بسیار بالایی انجام می‌شود، اتکا به تأییدهای دستی و بررسی‌های زمان‌بر، سرعت تحول دیجیتال را کاهش می‌دهد. به همین دلیل، کارشناسان بر اهمیت ایجاد حاکمیت امنیتی (Governance) تأکید می‌کنند؛ چارچوبی که قوانین، مسئولیت‌ها و کنترل‌های امنیتی را از ابتدا مشخص می‌کند تا بسیاری از فعالیت‌ها بدون نیاز به بررسی دستی و با رعایت استانداردهای امنیتی انجام شوند.
 

این گزارش توضیح می‌دهد که سازمان‌ها می‌توانند ابتدا سیاست‌های امنیتی خود را تدوین کرده و سپس ابزارهای مناسب را انتخاب کنند، یا برعکس، ابتدا یک پلتفرم امنیتی تهیه کرده و سیاست‌ها را متناسب با آن توسعه دهند. در هر دو حالت، هدف ایجاد بستری استاندارد و قابل تکرار برای مدیریت امنیت در کل سازمان است.

با ظهور عامل‌های هوش مصنوعی (AI Agent ها) اهمیت این موضوع دوچندان شده است. این عامل‌ها قادرند به سامانه‌های مختلف دسترسی پیدا کنند، APIها را فراخوانی کنند و بدون دخالت مستقیم انسان بخشی از فرایندهای سازمان را اجرا کنند. از آنجا که رفتار این سیستم‌ها همیشه قابل پیش‌بینی نیست، لازم است از همان ابتدا محدودیت‌های دسترسی، فعالیت‌های مجاز و ممنوع، شیوه نظارت و مسئولیت‌پذیری آنها به‌طور دقیق مشخص شود.

کارشناسان همچنین بر ایجاد Landing Zone یا محیط پایه امن در زیرساخت‌های ابری تأکید دارند؛ محیطی که کنترل‌هایی مانند مدیریت هویت، ثبت رویدادها، تفکیک شبکه، سیاست‌های امنیت داده و نظارت مستمر به‌صورت پیش‌فرض در آن پیاده‌سازی شده باشد. چنین زیرساختی به سازمان‌ها اجازه می‌دهد نوآوری مبتنی بر هوش مصنوعی را با حفظ امنیت، شفافیت و کنترل توسعه دهند و از تبدیل واحد امنیت به مانعی برای رشد کسب‌وکار جلوگیری کنند.