جام جم آنلاین - کریم باقری سال‌هاست یکی از محبوب‌ترین چهره‌های نیمکت پرسپولیس محسوب می‌شود، مربی‌ای که تقریباً با تمام سرمربیان بزرگ و کوچک این تیم همکاری کرده، اما هر بار که نامش به عنوان گزینه سرمربیگری مطرح شده، یک پاسخ مشخص داده است؛ «نه». حالا هم با انتخاب مهدی تارتار به عنوان سرمربی پرسپولیس باقری بار دیگر ترجیح داده در نقش دستیار به کارش ادامه دهد؛ تصمیمی که شاید برای بسیاری از هواداران عجیب باشد، اما اگر شخصیت و تفکر او را بشناسیم چندان دور از انتظار نیست.
کمتر کسی در فوتبال ایران توانایی‌های فنی کریم باقری را زیر سؤال می‌برد. او سال‌ها در کنار مربیان مختلف داخلی و خارجی کار کرده تجربه حضور در تیم ملی را دارد و در پرسپولیس نیز نقش مهمی در موفقیت‌های سال‌های اخیر ایفا کرده است. بسیاری از بازیکنان پرسپولیس بار‌ها از نقش مثبت او در تمرینات، انتقال تجربه و مدیریت رختکن صحبت کرده‌اند. به همین دلیل هر زمان نیمکت پرسپولیس خالی شده بخشی از هواداران اعتقاد داشته‌اند که بهترین گزینه برای هدایت تیم خود کریم باقری است. 
با این حال خود او هیچ‌وقت چنین نگاهی نداشته است. باقری در سال‌های گذشته بار‌ها تأکید کرده که علاقه‌ای به سرمربیگری ندارد و ترجیح می‌دهد به عنوان دستیار فعالیت کند. او حتی در مقاطعی که به صورت موقت هدایت پرسپولیس را بر عهده گرفت بار‌ها اعلام کرد این مسئولیت تنها تا انتخاب سرمربی جدید ادامه خواهد داشت و قصد ندارد به صورت دائمی روی نیمکت اول بنشیند.
به نظر می‌رسد دلیل اصلی این تصمیم بیش از آنکه فنی باشد به شخصیت خود باقری برمی‌گردد. سرمربیگری در تیم بزرگی مانند پرسپولیس، فشار رسانه‌ای، حاشیه‌های مدیریتی توقع بالای هواداران و مسئولیت سنگین نتیجه‌گیری را به همراه دارد. باقری نشان داده که علاقه‌ای به حضور در چنین فضایی ندارد و ترجیح می‌دهد تمام تمرکزش را روی مسائل فنی بگذارد، نه درگیری‌های بیرون از زمین.
حالا با حضور مهدی تارتار روی نیمکت پرسپولیس، کریم باقری بار دیگر در کادر فنی باقی مانده است. تارتار از همان ابتدا علاقه خود را به ادامه همکاری با او نشان داد و در نهایت نیز باقری پذیرفت که مانند سال‌های گذشته به عنوان یکی از اعضای کادر فنی به کارش ادامه دهد. هرچند گفته می‌شود دستیار اول تارتار احتمالاً یک مربی خارجی خواهد بود، اما تجربه و جایگاه ویژه باقری باعث شده او همچنان یکی از مهم‌ترین مهره‌های نیمکت سرخ‌ها باشد.
شاید این سؤال همچنان مطرح باشد که آیا کریم باقری روزی نظرش را تغییر خواهد داد و سرمربی می‌شود؟ پاسخ این سؤال را فقط خودش می‌داند، اما با توجه به رفتار سال‌های گذشته، بعید به نظر می‌رسد چنین اتفاقی به این زودی رخ دهد. او بار‌ها فرصت نشستن روی نیمکت اول پرسپولیس را داشته، اما هر بار ترجیح داده از این مسئولیت فاصله بگیرد.
در فوتبال ایران که بسیاری از مربیان با کمترین سابقه، سودای سرمربیگری در بزرگ‌ترین تیم‌ها را دارند، کریم باقری مسیر متفاوتی را انتخاب کرده است. او به جای آنکه صرفاً به دنبال عنوان سرمربی باشد، جایگاهی را برگزیده که در آن احساس آرامش و کارایی بیشتری می‌کند. شاید همین شناخت از توانایی‌ها و روحیات شخصی، مهم‌ترین دلیلی باشد که باعث شده با وجود داشتن دانش فنی و تجربه کافی، همچنان نقش دستیار را به نشستن روی صندلی سرمربی ترجیح دهد.