آریا طاری
بازار نقلوانتقالات تابستانی فوتبال ایران همیشه شبیه به یک درام پرتعلیق است؛ پر از شایعه، چرخشهای ناگهانی، امیدها و دلسردیها. اما در میان تمام رفتوآمدها و گمانهزنیهای داغ این فصل، سرانجام باشگاه پرسپولیس از خریدی رونمایی کرد که نهتنها هواداران را به وجد آورد، بلکه پازل تاکتیکی کادر فنی را برای فصل جدید کاملتر از همیشه ساخت. محمدمهدی محبی، وینگر ۲۶ساله، بلندقامت و تکنیکی فوتبال ایران که سابقه پوشیدن پیراهن تیم ملی را هم در کارنامه دارد، با عقد قراردادی ۳ساله به جمع سرخپوشان پایتخت پیوست. خریدی که پس از منتفی شدن چند گزینه دیگر، مانند یک شوک مثبت در اردوگاه پرسپولیس عمل کرد و نشان داد مدیران این تیم بیگدار به آب نزدهاند.
زوجی که بالاخره بازمیگردد
برای درک اهمیت این انتقال، باید کمی به عقب بازگشت؛ به روزهایی که پرسپولیس زیر نظر اوسمار ویرا، نمایشی هجومی، روان و چشمنواز را به رخ رقبا میکشید. در آن دوران، تمام نگاهها به ستاره ازبکستانی، یعنی استون اورونوف معطوف شده بود. اورونوف در نیمفصل دوم یکتنه خطوط دفاعی حریفان را به آتش میکشید، گلهای سرنوشتساز میزد و خاطرهسازی میکرد. اما راز واقعی آن فرم فوقالعاده چه بود؟ پاسخ در سمت مقابل زمین نهفته بود؛ مهدی ترابی. در آن روزها، وجود یک وینگر ششدانگ، باکیفیت و بازیساز در سمت راست باعث شده بود بار حملات پرسپولیس بهطور متوازن بین دو جناح تقسیم شود. مدافعان حریف نمیتوانستند تمام تمرکز خود را روی مهار اورونوف بگذارند، چرا که ترابی در سمت راست هر لحظه آماده مجازات آنها بود. اما با جدایی ترابی، در دو فصل اخیر سنگینی بار هجومی سرخها کاملا روی دوش اورونوف افتاد. نتیجه؟ یارگیریهای فشرده، مراقبتهای دوچندان مدافعان حریف، فشارهای جسمانی و در نهایت مصدومیتهای پیاپی برای ستاره ازبک. پرسپولیس در دو فصل گذشته از فقدان یک جانشین واقعی برای مهدی ترابی رنج میبرد؛ بازیکنی که بتواند خط دفاعی حریف را باز کند و بار تهاجمی را از روی دوش جناح چپ بردارد. حالا با ورود محمدمهدی محبی، به نظر میرسد پرسپولیس بالاخره آن قطعه گمشده را پیدا کرده است. قرار گرفتن محبی در سمت راست و اورونوف در سمت چپ، نوید احیای همان زوج رویایی را میدهد که کابوس هر خط دفاعی در لیگ برتر خواهد بود.
مسیر پر پیچ و خم ستاره
داستان رسیدن محبی به پرسپولیس، یک مسیر مستقیم و ساده نبود. این وینگر ۲۶ساله پس از درخشش در تیمهایی چون پیکان و مس رفسنجان، راهی سپاهان اصفهان شد. در جمع طلاییپوشان، او قدرتش را به رخ کشید و حتی توانست پیراهن تیم ملی را بر تن کند. اما طلوع این ستاره، با یک تصمیم ناگهانی تغییر مسیر داد. در تابستان گذشته، محبی تصمیم گرفت شانس خود را در خارج از ایران امتحان کند و به پیشنهاد باشگاه اتحاد کلبا امارات پاسخ مثبت داد. با این حال، ماجراجویی در خلیج فارس آنطور که او تصور میکرد پیش نرفت. دوران حضور او در امارات چندان موفقیتآمیز نبود و روند صعودیاش را متوقف کرد؛ تا جایی که حواشی این انتقال باعث شد او شانس حضور در لیست نهایی تیم ملی برای جامجهانی را نیز از دست بدهد. بازگشت نیمفصلی به سپاهان هم نتوانست تمام رویاهای او را بازیابی کند. در این میان، زمزمههای شدیدی مبنی بر تمایل باشگاه تراکتور و حتی ماندن در سپاهان به گوش میرسید. اما مدیریت باشگاه پرسپولیس با برنامهریزی دقیق و چراغخاموش، زودتر از رقبا وارد عمل شد، رضایتنامه این بازیکن را از باشگاه اماراتی گرفت و قراردادی ۳ساله را به امضا رساند.
داستان رسیدن محبی به پرسپولیس، یک مسیر مستقیم و ساده نبود. این وینگر ۲۶ساله پس از درخشش در تیمهایی چون پیکان و مس رفسنجان، راهی سپاهان اصفهان شد. در جمع طلاییپوشان، او قدرتش را به رخ کشید و حتی توانست پیراهن تیم ملی را بر تن کند. اما طلوع این ستاره، با یک تصمیم ناگهانی تغییر مسیر داد
آنالیز فنی خرید جدید
محبی یک وینگر معمولی نیست؛ قامت ۱۸۶سانتیمتری او برای بازیکنی که در پست وینگر راست توپ میزند، یک ویژگی فوقالعاده و متمایز محسوب میشود. این برتری قامتی به او اجازه میدهد که در نبردهای هوایی، ارسالها و ضربات سر یک تهدید جدی برای مدافعان کناری حریف باشد. اما قدرت محبی تنها به فیزیک او محدود نمیشود. اول از همه باید اشارهای به تکنیک و دریبلزنی او داشت. با وجود جثه بلند، محبی توانایی بالایی در موقعیتهای یکبهیک دارد و بهراحتی از سد مدافع روبهرو عبور میکند. یکی دیگر از شاخصههای بازی محبی، شرکت فعال در کارهای دفاعی از خط اول و اعمال فشار روی مدافعان بازیساز حریف است. از همه مهمتر چندپست بودن او است؛ اگرچه پست تخصصی او وینگر راست است، اما توانایی بازی در چند نقش هجومی را دارد که دست سرمربی را برای تغییر سیستم باز میگذارد.
مهدی تارتار و فرصتی برای تغییر
یکی از جالبترین ابعاد این انتقال، همزمانی حضور محبی با هدایت مهدی تارتار در پرسپولیس است. در سالهای گذشته، همواره برچسب فوتبال دفاعی و احتیاطآمیز به کارنامه تارتار الصاق شده بود. اما واقعیت این است که تارتار در تیمهای قبلی خود هرگز ابزار هجومی کافی و ستارههای تراز اول را برای ارائه یک فوتبال کاملا تهاجمی در اختیار نداشت. حالا شرایط بهکلی متفاوت است. پرسپولیس فصل جدید، منویی پر از ستارههای تکنیکی و تهاجمی را در اختیار تارتار قرار داده است؛ وینگرهای تخصصی راست (محمدمهدی محبی، محمد عمری و مهدی تیکدری) و وینگرهای تخصصی چپ (استون اورونوف، تیوی بیفوما، امیرحسین محمودی و محمدحسین صادقی). حضور بازیکنی مانند مهدی تیکدری که قابلیت بازی در پست وینگبک و حتی مهاجم سایه را دارد، در کنار محبی و اورونوف، خط حملهای ویرانگر را شکل داده است. حالا بهترین فرصت برای مهدی تارتار فراهم شده تا ضمن باطل کردن برچسبهای قدیمی، پرسپولیسی تهاجمی، پرقدرت و تماشاگرپسند را روانه میدان کند.
چشمانداز فصل جدید
با نهایی شدن این انتقال، محبی بهزودی راهی اردوی تدارکاتی پرسپولیس در ترکیه خواهد شد تا به تمرینات گروهی اضافه شود. البته او خوب میداند که پوشیدن پیراهن سرخ به معنای تضمین حضور در ترکیب ثابت نیست. رقبای سرسختی در خط حمله حضور دارند و او باید در طول تمرینات پیشفصل، آمادگی و کیفیت خود را به تارتار اثبات کند. شاید در ابتدای بازار نقلوانتقالات، ناکامی در جذب گزینههایی چون کسری طاهری و دانیال ایری هواداران را نگران کرده بود، اما جذب محمدمهدی محبی ثابت کرد پرسپولیس همچنان یکی از پرکارترین، موفقترین و هوشمندترین تیمهای مارکت تابستانی است. حالا همهچیز آماده آغاز یک فصل داغ است؛ فصلی که در آن، بالهای سرخ پرسپولیس با حضور محبی و اورونوف دوباره برای پروازی بلند به سوی جام قهرمانی آماده میشوند.