به گزارش عصر چهارشنبه ایرنا، بدون شک یکی از عجیبترین اتفاقاتی که در تاریخ تیم ملی فوتبال ایران رخ داده، به اواسط دهه ۶۰ شمسی مربوط میشود. جایی که ۱۴ بازیکنِ نامدار تیم ملی تصمیم به کنارهگیری یا همان استعفای معروف گرفتند تا دست مرحوم پرویز دهداری برای انتخاب جانشین آنها در حنا بماند.
با اینکه حدود ۴۰ سال از آن اتفاق میگذرد، اما هنوز دلیل این کنارهگیری مشخص نشده و حرف و حدیثهای فراوانی در این مورد وجود دارد. گروهی بر این عقیدهاند که ملیپوشان نامی، با سختگیریهای دهداری و کادرفنیاش- متشکل از رضا وطنخواه و بهمن صالحنیا- کنار نیامدند و به همین دلیل تصمیم گرفتند عطای بازی برای تیم ملی را به لقایش ببخشند.
با این حال پرویز دهداری بیتوجه به شهرتِ این بازیکنان، گروهی از استعدادهای جوان را به تیم ملی دعوت کرد؛ از جمله احمدرضا عابدزاده، جواد زرینچه، نادر عزتاللهی، عباس سرخاب، صمد مرفاوی، سیروس قایقران، بیژن طاهری، مهدی فنونیزاده، امید هرندی و مجید رضایی. این بازیکنان در آینده به ستارههای بزرگی تبدیل شدند تا توفیق اجباری نصیب تیم ملی شود و البته تصمیم بزرگ دهداری به چشم بیاید.
واکنش دهداری هم به این اتفاق جالب بود؛ او هرگز مقابل بزرگانِ آن زمانِ تیم ملی کوتاه نیامد و دیسپلین را حفظ کرد تا امروز و بعد از ۴ دهه، همچنان از او به عنوان یک مربی اخلاقمدار یاد شود.