محمدلک در گفتوگو با ایسنا اظهار کرد: میرزا ابوالقاسم جاپلقی، مشهور به میرزای قمی، در سال ۱۱۶۵ هجری قمری در منطقه جاپلق از توابع شهرستان ازنا دیده به جهان گشود و از برجستهترین مراجع و علمای مجاهد ایران در قرن دوازدهم و سیزدهم هجری قمری به شمار میرود.
وی خاطرنشان کرد: میرزای قمی مقدمات ادبیات عرب را نزد پدر خود در ازنا فرا گرفت و سپس برای تکمیل دانش فقه و اصول به خوانسار رفت و از محضر آقا حسین خوانساری بهره برد. او در ۱۸ سالگی به زادگاه خود بازگشت و مدتی در روستای درهباغ جاپلق اقامت کرد.
رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ازنا ادامه داد: این عالم برجسته پس از مدتی به روستای قلعه بابو در منطقه جاپلق نقل مکان کرد و به تدریس علوم دینی پرداخت، اما به دلیل محدود بودن شمار طلاب، راهی اصفهان شد و در مدرسه کاسهگران به تحصیل و تدریس ادامه داد. وی پس از مدتی به شیراز و سپس به شهر قم مهاجرت کرد و در آنجا با تدریس، تألیف و تربیت شاگردان، به یکی از بزرگترین فقها و علمای عصر خود تبدیل شد.
لک با اشاره به نقش تاریخی میرزای قمی در مقابله با تجاوز روسیه گفت: در سال ۱۲۲۸ هجری قمری و همزمان با جنگهای ایران و روس، فتحعلیشاه قاجار و ولیعهدش عباسمیرزا از مراجع بزرگ شیعه درخواست صدور فتوای جهاد کردند. در این راستا، نمایندگانی نزد میرزای قمی، شیخ جعفر نجفی کاشفالغطاء و آقا سیدعلی طباطبایی صاحب «ریاض» اعزام شدند.
وی در ادامه افزود: میرزای قمی در رساله مشهور «تحفه عباسیه» که آن را به عباسمیرزا تقدیم کرد، بر وجوب جهاد با متجاوزان روس تأکید کرد و تصریح داشت که این جهاد نیازی به اذن خاص امام معصوم(ع) یا نایب خاص و عام ندارد. او همچنین ثواب مجاهدان این نبرد را از ثواب یاران مجاهد امیرالمؤمنین(ع) برتر دانست.
رئیس اداره فرهنگ و ارشاد اسلامی ازنا بیان کرد: این فقیه بزرگ سرانجام در سال ۱۲۳۱ هجری قمری، در ۷۲ سالگی دار فانی را وداع گفت و پیکر وی در مقبره شیخان، مقابل صحن مطهر حضرت فاطمه معصومه(س) در شهر قم به خاک سپرده شد.
انتهای پیام