این فناوری جدید با استفاده از هوش مصنوعی، نسخههای سهبعدی هوشمندی از صحنههای جرم ایجاد میکند تا ماموران پلیس بتوانند در آنها جستوجو کنند، سوال بپرسند و شواهد مهم را سریعتر پیدا کنند.
این پروژه پژوهشگران دانشگاه صنعتی مونیخ (TUM) و اداره پلیس جنایی ایالت بایرن (BLKA) با هدف تبدیل صحنههای جرم به محیطهای دیجیتال تعاملی طراحی شده است. در این فناوری، بررسیکنندگان فقط یک مدل مجازی از محل حادثه را مشاهده نمیکنند، بلکه میتوانند از هوش مصنوعی برای دریافت اطلاعات درباره جزئیات موجود در صحنه استفاده کنند.
صحنههای جرم معمولا تنها برای مدت کوتاهی در دسترس تحقیقات پلیس هستند. در این زمان محدود، پلیس باید همه شواهد را با دقت ثبت کند زیرا حتی یک شی کوچک یا جزئیات به ظاهر کم اهمیت ممکن است بعدها نقش مهمی در حل پرونده داشته باشد.
پلیس ایالت بایرن هماکنون از مدلهای سهبعدی دقیق صحنههای جرم استفاده میکند. این مدلها با ترکیب صدها یا حتی هزاران تصویر گرفتهشده از زوایای مختلف ایجاد میشوند و نسخهای واقعگرایانه از محل حادثه ارائه میدهند که پس از پاکسازی صحنه نیز قابل بررسی است.
پروژه کنونی، این ایده را یک گام جلوتر برد، اکنون پژوهشگران نرمافزاری مبتنی بر هوش مصنوعی را توسعه میدهند که میتواند اشیای موجود در محیط مجازی را بهصورت خودکار شناسایی و برچسبگذاری کند. برای مثال، ماموران میتوانند پرسشهایی مانند «کت قرمز کجاست؟»، «چند چاقو در اتاق وجود دارد؟» یا «همه اشیای تیز را نشان بده» مطرح کنند.
در این روش، به جای جستوجوی دستی میان صدها تصویر، هوش مصنوعی در مدت کوتاهی اشیای مرتبط را شناسایی کرده و آنها را در مدل دیجیتال مشخص میکند.
پژوهشگران امیدوارند که این فناوری در آینده بتواند انواع مختلف شواهد را در محیط مجازی تعاملی با یکدیگر مرتبط کند. موقعیت اشیا، ویژگیهای فیزیکی آنها و دیگر اطلاعات مربوط به شواهد میتواند در سیستمی واحد ترکیب شود تا به پژوهشگران در بازسازی بهتر اتفاقات و درک نحوه وقوع جرم کمک کند.
یکی از چالشهای اصلی در ایجاد مدلهای سهبعدی، حجم بسیار زیاد تصاویر ثبتشده از صحنه جرم است که پردازش آنها زمانبر خواهد بود. گروه پژوهشی روشی را توسعه داد که بهطور خودکار تصاویر کم اهمیت یا تصاویری که اطلاعات جدیدی اضافه نمیکنند را شناسایی میکند. سپس با حذف این تصاویر اضافی، باعث میشود مدلهای سهبعدی سریعتر ساخته شوند، بدون آنکه جزئیات مهم از بین برود.
مرحله بعدی این پروژه بر درک روابط فضایی میان اشیا تمرکز دارد. برای نمونه، این سیستم میتواند مشخص کند آیا دو فرد در نقاط مختلف یک اتاق امکان دیدن یکدیگر را داشتهاند یا از یک موقعیت مشخص چه بخشهایی از محیط قابل مشاهده بوده است. چنین تحلیلهایی میتواند اطلاعات ارزشمندی در تحقیقات جنایی فراهم کند.
این پروژه حاصل همکاری نزدیک میان دانشمندان و نیروهای پلیس است. پژوهشگران دانشگاه صنعتی مونیخ الگوریتمهای هوش مصنوعی و تحلیل تصویر را توسعه میدهند، در حالی که کارشناسان اداره پلیس جنایی بایرن اطمینان حاصل میکنند این فناوری با نیازهای واقعی تحقیقات پلیسی هماهنگ باشد.
اکنون نخستین ابزارهای توسعهیافته در این پروژه در روند کاری ادارههای پلیس جنایی ایالتهای بایرن و هسن آلمان در حال استفاده است. پژوهشگران معتقدند در آینده این فناوری میتواند دسترسپذیرتر شود.
آنان پیشبینی کردند، روزی ماموران پلیس هنگام رسیدن به صحنه جرم بتوانند تنها با استفاده از تلفن هوشمند، تصاویر محیط را ثبت کنند و این تصاویر بهصورت خودکار به یک صحنه جرم سهبعدی هوشمند تبدیل شود.
سایت دانشگاه صنعتی مونیخ گزارش کرد، با پیشرفت این فناوری، «دوقلوهای دیجیتال» تعاملی میتوانند به ماموران کمک کنند شواهد را سریعتر بررسی کنند، درک دقیقتری از صحنه جرم به دست آورند و پروندهها را با کارایی بیشتری حل کنند.
انتهای پیام