علی‌اصغر آسیابری در گفت‌وگو با خبرنگار ورزشی خبرگزاری تسنیم، درباره بازگشت دوباره‌اش به مسابقات قهرمانی آسیا پس از چند سال دوری اظهار داشت: در مدت دوری از کاراته مسابقات را دنبال می‌کردم. در آن مقطع بیشتر رقابت‌های وزن منفی 75 کیلوگرم را می‌دیدم، اما پیگیر عملکرد سایر ملی‌پوشان هم بودم. پیش از این در وزن 75- کیلوگرم در مسابقات قهرمانی آسیا حضور داشتم، اما به دلیل دوری چندساله از تاتامی‌های رسمی، داوران شناخت چندانی از من نداشتند و همین موضوع کار امتیاز گرفتن را سخت‌تر کرده بود.

وی درباره حریفانش گفت: حریف نخست من از مالزی کاراته‌کای معمولی‌ای بود و سعی نکردم بازی را کنترل کنم؛ در نهایت با اختلاف هشت امتیاز او را شکست دادم. در دور دوم مقابل نماینده عربستان قرار گرفتم که حریف سطح بالایی بود. شناختی از او نداشتم، اما شب قبل از مسابقه همراه سجاد گنج‌زاده فیلم مبارزاتش را دیدیم و با تکنیک‌هایش آشنا شدم. همین شناخت باعث شد با نتیجه 10 بر یک از سد او عبور کنم.

دارنده مدال برنز آسیا ادامه داد: در دیدار نیمه‌نهایی مقابل محمد الجعفری قرار گرفتم. امتیاز نخست را با کارت گرفتم، اما بلافاصله پنج امتیاز به او دادند؛ در حالی که ضربه نخست او به کمرم برخورد کرد و ضربه دوم را هم با دست دفاع کردم. در ادامه با اجرای آشی‌بارای او را به زمین زدم که ابتدا برای آن امتیازی در نظر نگرفتند و باز هم با اعتراض، نتیجه را 5 بر 4 کردند. نکته مهم این است که از 9 امتیازی که در این مسابقه گرفتم، هشت امتیاز را با کارت به دست آوردم.

آسیابری خاطرنشان کرد: داوران شناختی از تکنیک‌های من نداشتند و بیشتر منتظر بودند قهرمان جهان از اردن تکنیکی اجرا کند تا برای او پرچم بزنند. اگر در دو مرحله کاراته‌وان که کادر فنی برای حضورم برنامه‌ریزی کرده بود شرکت می‌کردم، شناخت داوران از من بیشتر می‌شد. متأسفانه در تاتامی آسیا برای بسیاری ناشناخته بودم؛ همه می‌گفتند کمیته‌های خوبی می‌زنم، اما نمی‌دانستند این تکنیک‌ها را چه کسی اجرا می‌کند.

وی در پاسخ به این پرسش که آیا از عملکردش در بازگشت به رقابت‌های آسیایی رضایت دارد، گفت: همه معتقد بودند مقابل جعفری عملکرد خوبی داشتم، اما خودم فکر می‌کنم می‌توانستم بهتر باشم. جایگاه جعفری در کاراته جهان مشخص است، اما اگر داوران در دادن امتیاز به او این‌قدر راحت عمل نمی‌کردند، شاید نتیجه چیز دیگری می‌شد.

دارنده پیشین مدال برنز جهان درباره احتمال رویارویی دوباره با کاراته‌کای اردنی در بازی‌های آسیایی اظهار داشت: با توجه به توانایی‌هایی که در خودم می‌بینم، معتقدم در ناگویا می‌توانم او را شکست بدهم. در این مدت بیش از صد بار مبارزه با او را در ذهنم مرور و تصویرسازی کردم. حتی پیش از اعزام هم فقط به مبارزه با او فکر می‌کردم. وقتی جدول مسابقات را دیدم، به بچه‌ها گفتم از ایران فقط برای مبارزه با جعفری برنامه‌ریزی کرده بودم، اما تصور نمی‌کردم داوران تا این اندازه راحت به او امتیاز بدهند.

آسیابری در ادامه اظهار داشت: خدا را شکر این اتفاق قبل از بازی‌های آسیایی افتاد و حالا داوران شناخت بهتری نسبت به من دارند. مبارزه با او قبل از بازی‌های آسیایی برای من تجربه بسیاری مفیدی بود. او در این مسابقات اکثر حریفان خود را 8 تایی کرد و فقط در مقابل من 13 بر 9 پیروز شد. در حال حاضر او نیز نسبت به من شناخت پیدا کرده است و من نیز این بار راحت‌تر مقابل او بازی خواهم کرد. 

وی افزود: خدا را شکر این اتفاق پیش از بازی‌های آسیایی رخ داد و حالا داوران شناخت بهتری از من دارند. این مبارزه تجربه بسیار ارزشمندی برایم بود. جعفری در این مسابقات بیشتر حریفانش را با اختلاف هشت امتیاز شکست داد و فقط مقابل من با نتیجه 13 بر 9 پیروز شد. حالا او هم شناخت بیشتری از من دارد و من هم در دیدار بعدی راحت‌تر مقابلش مبارزه خواهم کرد.»

آسیابری درباره حضورش در فهرست اعزامی بازی‌های آسیایی ناگویا گفت: انگیزه بسیار زیادی دارم. وقتی پس از چند سال دوری دوباره به کاراته برگشتم، تنها هدفم رسیدن به بازی‌های آسیایی بود. یک سال مانده به این مسابقات تمریناتم را از سر گرفتم و تصمیم گرفتم تا هر جا که بتوانم پیش بروم. اگر فرصت حضور در بازی‌های آسیایی نصیبم می‌شد، تمام توانم را برای موفقیت می‌گذاشتم. خدا را شکر همه چیز طبق برنامه پیش رفت. پیش از من، مهدی خدابخشی ملی‌پوش این وزن بود و تصور می‌کرد این وزن به بازی‌های آسیایی اعزام نمی‌شود؛ به همین دلیل به وزن 84+ کیلوگرم رفت.

دارنده مدال نقره بازی‌های جهانی ادامه داد: با حضورم در این وزن، معادلات تغییر کرد. حتی فکر می‌کنم نظر اولیه کادر فنی هم اعزام این وزن نبود، اما عملکردم باعث شد نظرشان تغییر کند. حالا تلاش می‌کنم پاسخ اعتماد کادر فنی را بدهم. سال‌ها منتظر حضور در بازی‌های آسیایی بودم و امیدوارم این انتظار با کسب مدال طلا به پایان برسد. تجربه حضور در مسابقات قهرمانی آسیا، جهان، کشورهای اسلامی و بازی‌های جهانی را دارم و تنها رویدادی که در آن حضور نداشتم، بازی‌های آسیایی بود. امیدوارم در ناگویا طلسم نگرفتن مدال طلایم را بشکنم.

وی درباره خداحافظی بهمن عسگری، همشهری، هم‌تیمی و رقیب سال‌های حضورش در تیم ملی، گفت: نمی‌دانستم بهمن قصد دارد در مسابقات قهرمانی آسیا خداحافظی کند و همه از این تصمیم شوکه شدیم. او یکی از فوق‌ستاره‌های کاراته ایران و از اعضای نسل طلایی این رشته بود. همیشه آرزو داشتم به جایگاهی برسم که بهمن عسگری، سجاد گنج‌زاده و ذبیح‌الله پورشیب در آن قرار داشتند. این نسل افتخارات بزرگی برای کاراته ایران رقم زد. عسگری چه در بخش انفرادی و چه در تیمی زحمات زیادی کشید و مدال‌های ارزشمندی به دست آورد.

آسیابری تصریح کرد: برای من افتخار بزرگی بود که همشهری و هم‌وزنی‌ام یکی از بهترین‌های جهان باشد. بهمن در مقاطع مختلف کمک زیادی به من کرد؛ بارها هنگام مبارزه من کنار تاتامی فریاد زد و من هم همیشه در مسابقاتش کنارش بودم. با وجود اینکه هم‌وزن بودیم، خیلی‌ها باور نمی‌کردند رابطه‌مان تا این اندازه صمیمی باشد. هیچ‌وقت بد یکدیگر را نخواستیم و همیشه حامی هم بودیم. البته کادر فنی نیز نقش مهمی در حفظ این فضای خوب داشت و هر دو نفرمان را در اردوها نگه می‌داشت. زمانی که من در ترکیب انفرادی بودم، بهمن در تیمی حضور داشت و برعکس. همه تلاشمان این بود که او با مدال طلای کومیته تیمی از دنیای قهرمانی خداحافظی کند، اما متأسفانه این اتفاق رخ نداد. امیدوارم در مسیر جدید زندگی‌اش موفق باشد.

وی درباره هم‌تیمی بودن با نسل طلایی و حضور در کنار نسل جدید کاراته ایران گفت: باید برای نسل گذشته احترام ویژه‌ای قائل باشیم. تکرار نتایج آن نسل به سال‌ها زمان نیاز دارد و نه فقط برای ایران، بلکه برای هر کشوری کار بسیار دشواری است. در عین حال، نسل جدید با امکانات و دانش به‌روزتری فعالیت می‌کند. شاید فشار بیشتری روی آنها باشد، اما توانایی کسب نتایج بزرگ را دارند. مرتضی نعمتی، محمود نعمتی و بسیاری از جوانان حاضر در اردوها می‌توانند در آینده جایگاه‌های ارزشمندی به دست آورند.

دارنده مدال طلای کومیته تیمی جهان درباره آرزوهای نسل جدید گفت: شرایط نسل گذشته با امروز متفاوت بود. ما به آرزوهایمان باور داشتیم، اما شاید نسل فعلی هنوز به آن خودباوری کامل نرسیده باشد؛ چون فاصله کاراته ایران با سطح اول دنیا بیشتر شده است. کاراته ایران از جایگاه جهانی خود فاصله گرفته و حالا با احتیاط بیشتری مسابقه می‌دهد. بعد از عملکرد درخشان‌مان در مسابقات جهانی 2016 اتریش، با انگیزه فراوان راهی بازی‌های جهانی شدیم. من، سجاد گنج‌زاده، ذبیح‌الله پورشیب، امیر مهدی‌زاده و حمیده عباسعلی به ورلد گیمز اعزام شدیم و هر پنج نفر به فینال رسیدیم؛ پنج اعزام و پنج فینالیست، نتیجه‌ای فوق‌العاده بود، چون تشنه موفقیت بودیم.

وی در پایان گفت: امروز شرایط زندگی و برگزاری اردوها دشوارتر شده است و هزینه‌های فدراسیون نیز افزایش یافته است. بازیکنان باید در کنار ورزش، به فکر ایجاد درآمد هم باشند تا با آرامش ذهنی بیشتری تمرین کنند. خودم سه سال از کاراته فاصله گرفتم، کار و زندگی‌ام را سامان دادم و دوباره برگشتم؛ چون تأمین هزینه‌های زندگی و حضور همزمان در اردوهای تیم ملی کار آسانی نیست. به جوان‌ترها هم گفته‌ام اگر حتی چند سانس آموزش کاراته داشته باشند، می‌تواند به آنها کمک کند تا با دغدغه کمتری تمرین کنند.

آسیابری در پایان از جواد خلج‌طایفه، شهردار الوند، و مجموعه مدیریتی، اداری و مالی این شهر که در مدت حضورش در اردوهای تیم ملی با او همکاری داشتند، قدردانی کرد.

انتهای پیام/