جام جم آنلاین – چه کسی حوصله رده بندی جام جهانی را دارد؟ انگلیس یا فرانسه؟ مسلما هیچ کدام. رده بندی بامداد فردا یک تاوان است، تاوانی برای انگلیس و فرانسه با آن نمایش های عجیب و ضعیف در نیمه نهایی مقابل آرژانتین و اسپانیا.
هیچ‌کس نمی‌خواهد اینجا باشد؛ هیچ بازیکن، مربی یا هواداری از تیم های مدعی همچون فرانسه برای کسب مقام سوم به جام جهانی نمی‌آید. جام جهانی برای فتح جام است نه برای تسلی یافتن با مدالی که یادآور یک فرصت از دست رفته خواهد بود. جبر روزگار و البته جبر فوتبال فوتبال بار دیگر دو غول بزرگ اروپا را در چنین شرایطی مقابل هم قرار داده تا شاید یکی از متفاوت‌ترین و جذاب‌ترین دیدارهای رده‌بندی تاریخ جام‌های جهانی رقم بخورد.
 
تاوان ترس توخل
انگلیس با حسرتی بزرگ پا به این مسابقه می‌گذارد. تیمی که با هدایت توماس توخل رویای پایان دادن به بیش از شش دهه انتظار برای حضور دوباره در فینال جام جهانی را در سر می‌پروراند درست در آستانه تحقق این آرزو متوقف شد. شکست مقابل آرژانتین برای هواداران انگلیسی تنها یک حذف ساده نبود بلکه فروپاشی رویایی بود که سال‌ها برای آن انتظار کشیده بودند. شیوه عجیب تعویض‌های توخل و رویکرد بیش از حد محتاطانه و مبتنی بر ترس او در نیمه‌نهایی مهم‌ترین عامل از دست رفتن این فرصت تاریخی بود. انگلیس به جای آنکه با جسارت برای رسیدن به فینال بجنگد بیش از اندازه به حفظ تعادل مسابقه فکر کرد و در نهایت بهای این احتیاط را با حذف از جام پرداخت.
حالا توخل در شرایط دشواری قرار گرفته است. مربی آلمانی با مأموریت بازگرداندن انگلیس به فینال جام جهانی پس از ۶۰ سال روی نیمکت سه‌شیرها نشست اما اکنون باید تیمش را برای مسابقه‌ای آماده کند که هیچ‌کس علاقه‌ای به انجام آن ندارد. کسب مقام سوم شاید بتواند اندکی از تلخی این ناکامی بکاهد و بخشی از ناراحتی هواداران را تسکین دهد اما بعید به نظر می‌رسد افکار عمومی انگلیس به این راحتی شکست در نیمه‌نهایی را فراموش کند. حتی اگر سه‌شیرها با پیروزی زمین را ترک کنند، این موفقیت هرگز جای خالی حضور در فینال را پر نخواهد کرد.
 
خروسِ بی آواز!
فرانسه هم تاوان پس می دهد. خروس ها حالا دیگر آواز نمی خوانند. فرانسه در مقایسه با انگلیس با شرایطی مشابه و شاید حتی تلخ‌تر روبه‌رو است. خروس‌ها پیش از آغاز جام جهانی از نگاه بسیاری از کارشناسان اصلی‌ترین مدعی قهرمانی بودند. تیمی که قصد داشت دومین جام جهانی خود در سه دوره اخیر را به دست آورد و برای سومین بار در چهارچوب سه جام جهانی اخیر راهی فینال شود. اما همه این رویاها در دیدار برابر اسپانیا از بین رفت. فرانسه نمایشی پایین‌تر از انتظار ارائه داد و نتوانست کیفیت همیشگی خود را به نمایش بگذارد. شکست برابر ماتادورها باعث شد تیمی که برای فتح جام آمده بود حالا مجبور شود برای عنوان سومی به میدان برود، عنوانی که هیچ شباهتی به اهداف اولیه این نسل طلایی ندارد.
برای دیدیه دشان این مسابقه اهمیت ویژه‌ای دارد. سرمربی پرافتخار فرانسه که قرار است پس از پایان جام جهانی جای خود را به زین‌الدین زیدان بدهد، آخرین حضورش روی نیمکت خروس‌ها را تجربه خواهد کرد. دشان طی سال‌های حضورش افتخارات بزرگی برای فوتبال فرانسه به ارمغان آورد و حالا می‌تواند با کسب مقام سوم پایانی آبرومندانه و شایسته برای یکی از موفق‌ترین دوران‌های مربیگری تاریخ فوتبال این کشور رقم بزند. هرچند خود او نیز به خوبی می‌داند که هدف واقعی فرانسه حضور در فینال و فتح جام بود نه ایستادن روی سکوی سوم.
 
بی اشتیاق برای سومی
این مسابقه با بسیاری از دیدارهای رده‌بندی دوره‌های گذشته تفاوت دارد. در ادوار قبلی جام جهانی تیم‌هایی مانند ترکیه در سال ۲۰۰۲، کرواسی در سال‌های ۱۹۹۸ و ۲۰۲۲، هلند در سال ۲۰۱۴ و بلژیک در سال ۲۰۱۸ از کسب مقام سوم استقبال کردند و این عنوان برایشان یک موفقیت تاریخی محسوب می‌شد. اما شرایط فرانسه و انگلیس کاملاً متفاوت است. این دو تیم با رویای قهرمانی وارد جام شدند و حالا مسابقه بامداد فردا بیش از آنکه میدان شادی باشد صحنه حسرت خواهد بود. اینجا خبری از جشن نیست. هر دو تیم تنها به این فکر می‌کنند که چگونه تنها یک قدم تا رؤیای بزرگ فاصله داشتند. یکی از معدود عوامل محرک مسابقه شاید جنبه مالی آن باشد که تیم سوم بهره مالی بیشتری می برد.
 
نکات جذاب رده بندی
 این مسابقه می‌تواند از جنبه‌های مختلف جذاب و تماشایی باشد. حضور دو ابرقدرت فوتبال جهان در دیدار رده‌بندی احتمالاً یکی از باکیفیت‌ترین مسابقات برای تعیین مقام سوم در تاریخ جام جهانی را رقم خواهد زد. هر دو تیم از ستاره‌های بزرگ و بازیکنان هجومی بهره می‌برند و شاید همین موضوع باعث شود برخلاف بسیاری از دیدارهای رده‌بندی شاهد فوتبالی باز، پرگل و هیجان‌انگیز باشیم.
رقابت برای کسب عنوان آقای گلی نیز یکی دیگر از جذابیت‌های این مسابقه خواهد بود. کیلیان امباپه این فرصت را دارد که با درخشش مقابل انگلیس نه تنها کفش طلای جام جهانی را به دست آورد بلکه در جدول گلزنان تاریخ جام جهانی نیز از لیونل مسی عبور کند و جایگاه خود را در میان بزرگ‌ترین گلزنان این رقابت‌ها ارتقا دهد. انگیزه شخصی ستاره فرانسوی می‌تواند یکی از مهم‌ترین عوامل جذابیت این مسابقه باشد.
در سوی مقابل هری کین نیز هنوز امیدهایش را از دست نداده است. کاپیتان انگلیس اگر می‌خواهد عنوان آقای گلی را از آن خود کند باید عملکردی فوق‌العاده و کم‌نظیر ارائه دهد. او در حال حاضر دو گل کمتر از امباپه و مسی در جدول گلزنان جام دارد و تنها یک نمایش درخشان می‌تواند معادلات این رقابت را تغییر دهد. بنابراین تقابل دو مهاجم بزرگ فوتبال جهان، یکی از حساس‌ترین نبردهای فردا خواهد بود.
 
سابقه تقابل ها
نگاهی به تاریخ تقابل‌های فرانسه و انگلیس نیز نشان می‌دهد که این دو تیم همواره مسابقاتی حساس و نزدیک برگزار کرده‌اند. از نخستین رویارویی‌هایشان در نیمه نخست قرن بیستم تا دیدارهای رسمی در جام جهانی، جام ملت‌های اروپا و بازی‌های دوستانه، توازن قابل توجهی میان دو تیم وجود داشته است. فرانسه در سال‌های اخیر دست بالا را در دیدارهای مهم داشته و مهم‌ترین نمونه آن پیروزی دو بر یک خروس‌ها در مرحله یک‌چهارم نهایی جام جهانی ۲۰۲۲ قطر بود، مسابقه‌ای که با حذف انگلیس و صعود فرانسه به نیمه‌نهایی به پایان رسید. همین سابقه انگیزه سه‌شیرها را برای گرفتن انتقام ورزشی دوچندان خواهد کرد.
هرچند مدال برنز هرگز نمی‌تواند زخم حذف از نیمه‌نهایی را درمان کند اما این مسابقه همچنان ارزش‌های خاص خود را دارد. برای انگلیس فرصتی است تا اندکی از تلخی ناکامی بکاهد و برای فرانسه آخرین پرده از دوران دیدیه دشان را با خاطره‌ای خوش به پایان برساند. شاید هیچ‌کس نخواهد در دیدار رده‌بندی جام جهانی بازی کند اما وقتی دو قدرت بزرگ فوتبال جهان روبه‌روی هم قرار می‌گیرند حتی نبردی که هیچ‌کدام آرزوی حضور در آن را نداشتند نیز می‌تواند به یکی از تماشایی‌ترین مسابقات تورنمنت تبدیل شود.