در حالی که جام جهانی ۲۰۲۶ به مراحل حساس خود نزدیک میشود، تنشهای عمیق میان یوفا و فیفا به نقطهای بحرانی رسیده. لابیهای درون یوفا برای معرفی یک رقیب جدی علیه جیانی اینفانتینو، رئیس سوئیسی-ایتالیایی فیفا، در حال افزایش است. این تحول میتواند یکی از مهمترین دستاندازهای ریاست اینفانتینو از زمان تصدی پست در سال ۲۰۱۶ باشد. اینفانتینو با مخالفت فزاینده اروپاییها روبهرو شده. الکساندر چفرین، رئیس یوفا، قصد رقابت مستقیم ندارد و ترجیح میدهد بر سمت فعلی خود متمرکز بماند. ناصر الخلیفی، رئیس باشگاه پاریسنژرمن با وجود برخی حمایتها، گزینه محتملی به نظر نمیرسد.
گزینه لهستانی
در این خلأ، نام داریوش میودوسکی، مالک و رئیس باشگاه لژیا ورشو لهستان، به عنوان کاندیدای بالقوه مطرح شده. این وکیل ۶۲ ساله لهستانی، توسط مقامات ارشد فدراسیونهای بوسنی، نروژ، سوئد، آلمان و اسپانیا مورد بحث قرار گرفته.
تصویرسازیهای منتشرشده از میودوسکی در کنار لوگوی یوفا، نمادی از تلاش اروپاییها برای حفظ هویت و نفوذ خود در ساختار جهانی فوتبال است اما چرا اروپا اینگونه به میدان آمده؟ ریشه اصلی در مخالفت با سیاستهای گسترشطلبانه اینفانتینو نهفته. گسترش جام جهانی به ۴۸ تیم، برگزاری جام جهانی باشگاهها با شیوه جدید و فشارهای لجستیکی و کیفی از جمله انتقادات عمده بوده. اروپاییها معتقدند این سیاستها کیفیت فوتبال را کاهش داده و به نفع کنفدراسیونهای دیگر با هزینه اروپا تمام شده.
تصمیم جنجالی
یکی از نقاط اوج تنش، تصمیم جنجالی فیفا در لغو کارت قرمز فولارین بالوگون، مهاجم آمریکایی، طی جام جهانی بود. یوفا این اقدام را «غیرقابل توجیه خواند و حتی برخی نمایندگان اروپایی در کنگره فیفا را به خروج نمادین واداشت. گزارشها حاکی از دخالت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در این ماجرا است. او مستقیماً با اینفانتینو تماس گرفت. این رویداد، اتهامات نفوذ سیاسی خارجی را تقویت کرد و یوفا را به «جنگ تمامعیار» با فیفا کشاند.
اینفانتینو با تکیه بر حمایت قاطع کنفدراسیونهای آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی، موقعیت محکمی دارد. انتخابات بعدی ریاست فیفا ۱۸ مارس ۲۰۲۷ در رباط مراکش برگزار شود. با این حال، نارضایتی اروپاییها، نادیده گرفته نمیشود. منتقدان اینفانتینو او را به افزایش چشمگیر حقوق شخصی و و نزدیکی بیش از حد به قدرتهای سیاسی متهم میکنند.
مدیری باتجربه
داریوش میودوسکی، اگرچه چهرهای نسبتاً غافلگیرکننده است اما به عنوان مدیر باتجربه یک باشگاه بزرگ اروپایی، میتواند نماد «فوتبال سنتی» در برابر تجاریسازی افراطی باشد. حمایت لهستان و بلژیک از چنین کاندیدایی، نشاندهنده همگرایی فزاینده در اردوگاه اروپاست. بدون اتحاد کامل یوفا و همراهی کنفدراسیونهای دیگر، شانس موفقیت رقیب اروپایی اندک خواهد بود.
این درگیری بر سر آینده ساختار حاکمیتی فوتبال است. یوفا با تأکید بر حفظ ارزشهای ورزشی و کیفیت مسابقات، در مقابل رویکرد فیفا، موضع گرفته. اگر این تلاش به نتیجه برسد، موازنه قدرت در فوتبال جهان را تغییر میدهد. در غیر این صورت، دوران اینفانتینو با تداوم سیاستهای جنجالیاش ادامه خواهد یافت.
∎
گزینه لهستانی
در این خلأ، نام داریوش میودوسکی، مالک و رئیس باشگاه لژیا ورشو لهستان، به عنوان کاندیدای بالقوه مطرح شده. این وکیل ۶۲ ساله لهستانی، توسط مقامات ارشد فدراسیونهای بوسنی، نروژ، سوئد، آلمان و اسپانیا مورد بحث قرار گرفته.
تصویرسازیهای منتشرشده از میودوسکی در کنار لوگوی یوفا، نمادی از تلاش اروپاییها برای حفظ هویت و نفوذ خود در ساختار جهانی فوتبال است اما چرا اروپا اینگونه به میدان آمده؟ ریشه اصلی در مخالفت با سیاستهای گسترشطلبانه اینفانتینو نهفته. گسترش جام جهانی به ۴۸ تیم، برگزاری جام جهانی باشگاهها با شیوه جدید و فشارهای لجستیکی و کیفی از جمله انتقادات عمده بوده. اروپاییها معتقدند این سیاستها کیفیت فوتبال را کاهش داده و به نفع کنفدراسیونهای دیگر با هزینه اروپا تمام شده.
تصمیم جنجالی
یکی از نقاط اوج تنش، تصمیم جنجالی فیفا در لغو کارت قرمز فولارین بالوگون، مهاجم آمریکایی، طی جام جهانی بود. یوفا این اقدام را «غیرقابل توجیه خواند و حتی برخی نمایندگان اروپایی در کنگره فیفا را به خروج نمادین واداشت. گزارشها حاکی از دخالت دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در این ماجرا است. او مستقیماً با اینفانتینو تماس گرفت. این رویداد، اتهامات نفوذ سیاسی خارجی را تقویت کرد و یوفا را به «جنگ تمامعیار» با فیفا کشاند.
اینفانتینو با تکیه بر حمایت قاطع کنفدراسیونهای آفریقا، آسیا و آمریکای جنوبی، موقعیت محکمی دارد. انتخابات بعدی ریاست فیفا ۱۸ مارس ۲۰۲۷ در رباط مراکش برگزار شود. با این حال، نارضایتی اروپاییها، نادیده گرفته نمیشود. منتقدان اینفانتینو او را به افزایش چشمگیر حقوق شخصی و و نزدیکی بیش از حد به قدرتهای سیاسی متهم میکنند.
مدیری باتجربه
داریوش میودوسکی، اگرچه چهرهای نسبتاً غافلگیرکننده است اما به عنوان مدیر باتجربه یک باشگاه بزرگ اروپایی، میتواند نماد «فوتبال سنتی» در برابر تجاریسازی افراطی باشد. حمایت لهستان و بلژیک از چنین کاندیدایی، نشاندهنده همگرایی فزاینده در اردوگاه اروپاست. بدون اتحاد کامل یوفا و همراهی کنفدراسیونهای دیگر، شانس موفقیت رقیب اروپایی اندک خواهد بود.
این درگیری بر سر آینده ساختار حاکمیتی فوتبال است. یوفا با تأکید بر حفظ ارزشهای ورزشی و کیفیت مسابقات، در مقابل رویکرد فیفا، موضع گرفته. اگر این تلاش به نتیجه برسد، موازنه قدرت در فوتبال جهان را تغییر میدهد. در غیر این صورت، دوران اینفانتینو با تداوم سیاستهای جنجالیاش ادامه خواهد یافت.