به گزارش ایلنا، جام جهانی ۲۰۲۶ در حال خلق داستانهای فوقالعادهای است؛ از صعود شگفتانگیز کیپورد به مرحله حذفی گرفته تا راهیابی نروژ به مرحله یکچهارم نهایی پس از حذف کردن برزیل. با این حال، این تورنمنت همان مسابقاتی بوده است که به دوران یکی از مهمترین تیمهای ملی دهه گذشته یعنی بلژیک پایان داد.
تیم ملی بلژیک با هدایت رودی گارسیا، در مرحله یکچهارم نهایی توسط اسپانیا و با گل قهرمانانه میکل مرینو حذف شد. این حذف، به معنای پایان یک دوران برای گروهی از بازیکنان است که تقدیرشان این بود که تاریخساز شوند. پس از ۱۲ سال وعدههای بزرگ و امیدهای فراوان، فوتبالیستهایی در قواره ادن هازارد، وینسنت کمپانی و کوین دیبروینه بدون کسب هیچ جامی صحنه را ترک خواهند کرد.
«مراقب بلژیک باشید»
در سال ۲۰۱۴، سفر تیمی که یک ملت را شیفته خود کرد، آغاز شد. بلژیک پس از دوازده سال دوری، دوباره به جام جهانی بازگشت؛ چرا که آخرین بار در سال ۲۰۰۲ موفق به کسب سهمیه شده بود. در آن تورنمنت، شیاطین سرخ از حضور بازیکنان تثبیتشدهای نظیر فلینی، کمپانی، ویتسل و مرتنز بهره میبردند که استعدادهای جوانی مثل کورتوا، دیبروینه، لوکاکو و هازارد نیز به آنها ملحق شده بودند.
جام جهانی برزیل به عنوان ویترینی عمل کرد تا به دنیا نشان دهد قدرت جدیدی در حال ورود به صحنه است. آنها بدون شکست در رتبه اول گروه خود قرار گرفتند، ایالات متحده را در مرحله یکهشتم نهایی شکست دادند و در نهایت توسط آرژانتین، فینالیست تورنمنت، حذف شدند. درست از همینجا بود که انتظارات شروع به شکلگیری کرد؛ انتظاراتی که البته هرگز برآورده نشدند.
اولین ناامیدی بزرگ در یورو ۲۰۱۶ رقم خورد. آنها پس از عملکردشان در جام جهانی به عنوان یکی از مدعیان اصلی وارد مسابقات شدند، اما در مرحله یکچهارم نهایی شکست غافلگیرکنندهای را مقابل ولز متحمل شدند. پس از صعود بدون دردسر از مرحله گروهی و در هم کوبیدن مجارستان در یکهشتم نهایی، آنها با تیم تحت رهبری گرت بیل روبهرو شدند که تمام رویاهایشان را نقش بر آب کرد.
با این حال، امیدها همچنان دستنخورده باقی ماند و در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، جمله معروف «مراقب بلژیک باشید» شروع به شنیده شدن کرد. تیم تحت هدایت روبرتو مارتینز اسپانیایی به عنوان یکی از بختهای اصلی قهرمانی پا به جام جهانی گذاشت؛ در حالی که اکثر بازیکنانش در بهترین تیمهای اروپا جا افتاده بودند.
بلژیک پس از ثبت کارنامه بدون شکست و سرگروهی در گروهی که انگلیس نیز در آن حضور داشت، جایگاه خود را در مراحل حذفی تضمین کرد. آنها در یکهشتم نهایی ژاپن سرسخت را حذف کردند و سپس به یکی از مهمترین پیروزیهای تاریخ خود دست یافتند. آنها توانستند برزیل تحت رهبری نیمار را ۲-۱ شکست دهند تا برای دومین بار پس از جام جهانی ۱۹۸۶ مکزیک، به نیمهنهایی جام جهانی برسند.
آزمون واقعی بعدی در برابر تیم ملی فرانسه بود که از حضور گریزمان و کیلیان امباپه جوان بهره میبرد. اما بلژیک نتوانست پیروز شود و در یکقدمی فینال متوقف شد. این نتیجه، آغازگر روند نزولی نسل طلایی بود.
آغاز پایان
در یورو ۲۰۲۰، تیم ملی بلژیک به همان صخره سخت برخورد کرد. آنها پس از عملکرد خوب در مرحله گروهی و کسب هر سه پیروزی، پرتغال، مدافع عنوان قهرمانی را در یکهشتم نهایی حذف کردند، اما در مرحله یکچهارم نهایی این بار مقابل ایتالیا زانو زدند.
بلژیک کمکم شروع به لمس آثار بالا رفتن سن و فرسودگی کرد. کمپانی و فلینی بازنشسته شدند و مهرههای کلیدی مانند هازارد، آلدرویرلد و فرتونگن با افت فاحش آمادگی مواجه شدند.
در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر، آنها در همان مرحله گروهی و در رقابت با مراکش، کرواسی و کانادا حذف شدند. سپس بدون حضور روبرتو مارتینز روی نیمکت، در مرحله یکهشتم نهایی یورو ۲۰۲۴ مقابل فرانسه شکست خوردند؛ تیمی که در آن مقطع توسط دومینیکو تدسکو هدایت میشد.
آیا شانس آخر وجود خواهد داشت؟
در دیدار برابر اسپانیا، تیم بلژیک دوباره باور خود را پیدا کرده بود. برای دقایق طولانی، شاگردان رودی گارسیا این تصور را ایجاد کردند که میتوانند یک بار دیگر به نیمهنهایی جام جهانی صعود کنند. با این حال، یک ناکامی دیگر امیدهای بلژیک را ناامید کرد.
با این حذف، آنها با دورانی پر از نمایشهای فراموشنشدنی و بازیکنان افسانهای وداع کردند؛ دورانی که در نهایت دستش از جام کوتاه ماند. رتبه سوم آنها در روسیه ۲۰۱۸ برای همیشه در خاطراتشان حک خواهد شد، هرچند آن جامی که قرار بود تاجبخش این نسل باشد، هرگز به دست نیامد.
کورتوا، دیبروینه و لوکاکو شاید یک شانس آخر در سال ۲۰۳۰ داشته باشند، اگرچه در آن زمان به مرز چهل سالگی نزدیک خواهند شد. حضور آنها در آن تورنمنت یک شگفتی کامل خواهد بود؛ اما آنچه از همین حالا غیرممکن به نظر میرسد، پس گرفتن آن هاله و اعتبار تیمی مدعی است که بیش از یک دهه پیرامون بلژیک وجود داشت.